top of page
Kirtan Title | Kirtan | Category | Book-Page# | Raag |
|---|---|---|---|---|
Jaagi mahari putra mukh dekhyau anand toor bajaayau hoe .. | जागी महरि पुत्र मुख देख्यौ आनंद तूर बजायौ हो ॥
कंचन कलश होम द्विज पूजा चंदन भवन लिपायौ ॥१॥ दिश दशहीते बरखि
कुसुम अति फूलन गोकुल छायौ ॥ नंदनके इच्छा मन पूजी मन वांछित फल
पायी ॥२॥ आनंद भरे करत कुलाहल उदित मुदित नरनारी !! निरभय भये
निसान बजावत देत निशंक नगारी ॥३॥ नाचत महर मुदित मन कीने पात
बजावत तारी ॥ सूरदास प्रभु गोकुल प्रगटे मधुरा कंस प्रहारी ॥४॥ | Janmashtami ki Badhai | Part1-019 | Bilawal |
Anand aaj nadjuke daar .. daas ananya bhajan russ kaaran | आनंद आज नदजूके दार ॥ दास अनन्य भजन रस कारन
प्रगटे श्याम मनोहर ग्वार ॥१॥ चंदन सकल थधेनु तन मंडित कुसुम दाम शोभित
आगार ॥ पूरन कुंभ बने कंचन के बीच रुचिर पीपरकी डार ॥२॥ युवती
यूथ मिलि गोप बिराजत बाजत प्रणव मृदंग सुतार ॥ हितहरिवंश अजिर ब्रज वीथिनि दूध दही मधु घृतके खार ॥३॥ | Janmashtami ki Badhai | Part1-019 | Bilawal |
Moud vinod aaj ghar nand . krishnapaksh aahein nishi pragate | मोद विनोद आज घर नंद । क्रृष्णपक्ष आहें निशि प्रगटे
या गोकुलके चंद ॥१॥ बंदनवार अरविंद मनोहर बीच बने पटकीर सुछंद ॥
गोपी ग्वाल परस्पर छिरकत पुलकित विहरत मत्त गयंद ॥|२॥ भवन द्वार गोमय
वर मंडित वरषत कुसुम उमापति इंदू ॥ विट्टलदास हरद दि मधु घृत रंजित पान
करत मकरंद ॥३॥ | Janmashtami ki Badhai | Part1-019 | Bilawal |
Sou govind tihaare vrajbalak !! pragat bhaye ghanshyam | सो गोविंद तिहारे ब्रजबालक !! प्रगट भये घनश्याम
मनोहर धरे रूप दनुज कुल कालक ॥१॥ कमलापति व्रिभुवनपति नायक
भवन चतुर्दश नायक सोई ॥ उत्पत्ति प्रलय कालको कर्ता जाके किये सबे कुछ
होई ॥२॥ सुनो नंद उपनंद कथा यह आयी क्षीरसमुद्रकौं वासी ॥ वसुधा
भार उतारन कारन प्रगट ब्रह्म वैकुंठनिवासी ॥३॥ ब्रह्मा महादेव इंद्रादिक
विनती करि यहाँ लाये ॥ परमानंददासकौ ठाकुर बहुत पुन्य तपके
फलपाये ॥४॥ | Janmashtami ki Badhai | Part1-020 | Bilawal |
Jasumati mudit mudit sub gokul nand mudit munn adhik | जसुमति मुदित मुदित सब ग ोकुल नंद मुदित मन अधिक
भावरी ॥ खग मृग मुदित मुदित ठ्रुम वेली महरि मुद्ित जहाँ धरत पावरी ॥१॥
बालक मुदित भवन में खेलत हलधर मुदित अनुज सुभावरी ॥ जुबती मुदित भई
छबि निरखत हमरे त्रियनकौ यह न्हावरी ॥२॥ यमुना मुदित भई तिहिं औसर
'मुदित भयौ तन परम चावरी ॥ जन त्रिलोक प्रभु काहे न मुदित द्वै उदित भयौ
ब्रजकुलकी रावरी ॥३॥ | Janmashtami ki Badhai | Part1-020 | Bilawal |
Aaj nandjuke dwaaren bheer .. gawat mangal geet sabai milli | आज नंदजूके द्वारें भीर ॥ गावत मंगल गीत सबै मिलि
प्रगटे हैं सुंदः बलवीर !१॥ एक आवत एक जात विदाह्बै एक ठाड़े मंदिरके
तीर ॥ एकनकौं .गौदान देतहै एकनकों पहरावत चीर ॥२॥ एकनकौं
फूलमाल देतहै एकनक ों घसि चंदननीर ॥ सूरदासने नवनिधि पाई धन्य यशोदा
पुन्य शरीर ॥३॥ | Janmashtami ki Badhai | Part1-020 | Bilawal |
Shobha sindhu naan anat rahiri .. nandbhavan bhari upati sakhiri vrajaki veethin firat bahee ..1.. dekhan aaj gaee huti sajani bechan gokul | शोभा सिंधु न अनत रहीरी ॥ नंदभवन भरि उपटि सखीरी व्रजकी वीथिन फिरत बही ॥१॥ देखन आज गई हुति सजनी बेचन गोकुल
मांझ दही ॥ कहा कहि कहीं चतुर सखीरी कहत न मुख शशि हू न लही ॥२॥
जसुमति उदर अगाधि उदधित्ते उपजी यह जू कही ॥ परमानंद प्रभु इंद्र नीलमणि
ब्रजजुबवतिन उर लाय लई ॥३॥ | Janmashtami ki Badhai | Part1-020 | Bilawal |
Dhanya gokul jahaan govind aaye .. dhanya dhanya nand sumangal | धन्य गोकुल जहाँ गोविंद आये ॥ धन्य धन्य नंद सुमंगल
निसदिन धन्य जसुमति जिन गोद खिलाये ॥ धन्य यह बालकेलि जमुनातट धन्य
वन सुरभी बूंद चराये ॥ धन्य यह समय धन्य यह लीला धन्य यह बेनु अधर धरि
गाये ॥२॥ धन्य यह चरन सदा सुखकारी संत जननके हदे रहाये ॥ धन्य
सूर उखल धन्य गोपी जाके हेत गोपाल बंधाये ॥३॥ | Janmashtami ki Badhai | Part1-020 | Bilawal |
Nandanandan boondaavan chand .. yadukul nabh tithi dutiya devaki | नंदनंदन बूंदावन चंद ॥ यदुकुल नभ तिथि दुतिय देवकी
प्रगटे त्रिभुवन बंद ॥१॥ ज ठर कुहूते वृद्ध बारूणी दिस मधुपुरी सुछंद ॥
वसुदेव शंभु सीस धरि आने गोकुल आनंदकंद ॥२॥ ब्रज प्राची यशोदा राका
निस सरद रितु नंद ॥ उड्डगबन सहित सखा संकरषन त्तम कुल दनुज
निकंद ॥३॥ गोपीजन चकोरचित बॉध्यौ पलनिवारि दुख दंद ॥ सूरदास
कला घोड़श परिपूरन परमानंद ॥४॥ | Janmashtami ki Badhai | Part1-021 | Bilawal |
Baal vinod bhaamati leela atee puneet muni bhakhiho .. | बाल विनोद भामती लीला अति पुनीत मुनि भाखीहो ॥
सावधान है सुनौं परीक्षित सकल देव मुनि साखीहो ॥१॥ कालिंदीके कूल
बसत और मधुपुरी नगर रसाला ॥ कालनेमि उग्रसेन वंशमें उपजे कंस
भूपाला ॥२॥ आदि ब्रह्म जननी सुरदेवी नाम देवकी बाला ॥ दई विवाहि
कंस वसुदेव हिं अधभंजन उरसाला ॥|३॥ हय गज रतन हेम पार्टंबर आनंदमंगल
चारा ॥ समुदित भई अनाहद बानी कंस कान झनकारा ॥४॥ याकें गर्भ अवतर जो सुत करिहे प्रानप्रहारा ॥ रथते उत्तरि केस गहि राजा कीयो गर्व पट
तारा ॥५॥ तब वसुदेव दीनह्ै भाखे पुरुष न त्रिय वध करही ॥ मोकौं भई
अनाहदबानी ताते सोच न टरही ॥६॥ आगे वृक्ष फले जो विषफल वृक्षहि
बिन किनसरही ॥ याहि मारि तोहि और बिवाहूं अग्र सोच क्यों करही ॥७॥
बालक काज धर्म जिन छांडो राय न ऐसी कीजै | याके गर्भ अवतरै जो सुत
सावधान है लीजै ॥८॥ बाचा बंध कंस करि छोड़े तब वसुदेव पत्तीजे ॥
मानों मृगी चरत गहबरमें नैननीर उर भीजे ॥९॥ पहिलो पुत्र देवकी जायी ले
वसुदेव दिखायौ ॥ बालक देखि कंस हँसि दीनो तब अपराध क्षमायों ॥१०॥
कंस कहा लर्काई कीनी कहि नारद समुझायौ ॥ जाकौ भरम करत है राजा मानों
पहलें आयौ ॥११॥ यह सुनि पुत्र कंस फिरि मांग्यो यह विधि सबन संघायों॥
तब देवकी भई तन व्याकुल कहांलीं प्रान प्रहास्यों ॥१२॥ कंस वंशकों नाश
करतहै कहाँलों नीच उघारी ॥ यह दुष्ट कर्वाहें मैंटिहि श्रीपति कबहू
संभारी ॥१३॥ धेनुरूप धरि पोहोमि पुकारी शिवविरिचिके द्वारा ॥ सब
मिलि गये तहाँ पुरुषोत्तम सोवत अगमअपारा ॥१४।॥ क्षीरसमुद्रमध्यत यों
कहि दीरघ वचन उचारा ॥ उद्धरू धरनि असुरकुल मारों धरि नरतन
अवतारा ॥१५॥ घूछी मसक पवन पानी ज्यों तैसाई जन्मविकारा ॥
पाखंडधर्म करतहै पामर नाहिंन चलत तुमारा ॥१६॥ मारग छांडि अमारगसों
रति बुद्धि विपरीत विचारी ॥ अमृत छांडि विषय विष अचवत देत अधमपति
गारी ॥१७॥ सुरनर नाग तहाँ पशु पंछी सबकौं आयुस दीनौ ॥ गोकुल
जन्म लेहु संग मेरे जो चाहत सुख कीनौ ॥१८॥ जिहि माया विरंची शिव मोहे
सोई ब्रह्म हरि चीन््हीं ॥ देवकीगर्भ आकर्षित रोहिनी आप वास हरि
लीनौ ॥१९॥ हरिके गर्भ वास जननीकौ बदन उजारो लाग्यो ॥ मानों
शरदचंद्रमा प्रगट्यौँ सोच तिमिर तनु भाग्यो ॥२०॥ जिहिं क्षण कंस आय
टठाड़ो भयौ देखि महातम जाग्यौ ॥ अबकी बेर मेरो अरि आयो आपु अपुनपों
त्यागो ॥२१॥ दिन दश गये देवकी अपनो बदन निहारन लागी ॥ कंस
काल जिय जानि गर्भमें अति आनंद सभागी ॥२२॥ सुर मुनि देव वंदना आये
सोबतते उठि जागी ॥ अविनाशीकों आगम जान्यो सकल देव
अनुरागी ॥२३॥ कछुंक दिना जब गये गर्भक आगम उदर जनायो ॥ कासों
कहों सखी कोऊ नाहीं चाहत गर्भ दुरायो ॥२४॥ रोहिनी अष्टमी संगम वसुदेव
निकट बुलाये | सकल लोकनायक सुखदायक आप जन्म धरि आये ॥२५॥
माथे मुकट सुभग पीतांबर उर सोहत भृगरेखा ॥ शंख चक्र भुज चारि बिराजत
अति प्रताप शिशु वेखा ॥२६॥ जननी निरखी भई तब व्याकुल यह न चरित्र
कहूं देख्यो ॥ बैठी सकुच निकट पति बोले दुहुं न पुत्रमुख पेख्यों ॥२७॥
सुनि वसुदेव एक आन जन्मकी नौतन कथा सुनाऊ ॥ तुम मांग्यो में दियो नाथ
है तुमसो बालक पाऊं ॥२८॥ शिव सनकादिक और ब्रह्मादिक जोग आदि
नहीं आऊं ॥ भक्तवत्सल है मेरो बानों विरदहिं कहा लजाऊं ॥२९॥ यह
कहि महामोह अरुझायो शिशु है रोवन लागे ॥ अहो वसुदेव जाहु लै गोकुल तुम
हो परम सभागे ॥३०॥ घन दामिनि धरनी मिलि गरजे महाकठिन दुध्ख
भारे॥ लै वसुदेव धसे जमुना महिं त्तीनलोक उजियारे ॥३१॥ आगे जाऊं
जमुनाजल डूबों पाछे सिंघ डहारें ॥ जानु जंघ कटि ग्रीव नासिका वसुदेव मनहिं
बिचारें ॥३२॥ चरन पसार परसि कालिंदी तरवन नीर तहाँ आगे ॥ शेष
सहस्र फन ऊपर छायो लै गोकुलको भागे ॥३३॥ पोहोंचे जाई महरि मंदिरमें
मनहीं न शंका कीनी ॥ देखी परी जोगमाया वसुदेव गोद करलीनी ॥३४॥
तुरतहिं वेगि मधुपुरी पोंहोंचे सकल प्रगट पुर कीनी ॥ देवकी गर्भ जाई है कन्या
राय न बात पतीनी ॥३५॥ यह सुनि खड़ग लै धायौ राजा तब देवकी
आधीनी ॥ यह कन्या अब बकसि बंधु तू दासी जानि करि दीनी ॥३६॥
क्रूर कंस अपवंशविनासन समुझे बिन रिस कीनी ॥ न जानिये होय छल कीनों
अपगति गति करि चीनी ॥३७॥ पटकत शिला गई आकाशहिं भुज देचारि
लगाई- ॥ गगन गई बोली सुरदेवी कंस मृत्यु नियराई ॥३८॥ जैसें मीन
जालमें क्रीड़त नैनन आप लखाई ॥ तैसेई कंस काल ढूंक्यो है ब्रजमें
यादौराई ॥३९॥ जैसे व्याल भेक कूँ ढूँके वेगिहे चीरा ताके ॥ जैसे सिंघ
आप मुख निरखै परे कूपमें डांके !!४०॥ तैसेई कंस परम अभिनायक भूल्यौ
राजसभाके ॥ गतिकी गति पति तेरी जाके हाथ मृत्यु है ताके ॥४१॥ यह
सुनि कंस देवकी आगें रह्मौ चरन शिर नाई ॥ बहु अपराध करे शिशु मारे लिख्यौ
न मेट्यौ जाई ॥४२॥ कार्कें शत्रु जन्म लियो है बूझौ मतौ बुलाई ॥ चारि
पहर सुख सेज परे निस नैंकु नींद नहीं आई ॥४३॥ देश देशते दूत बुलाये
कासीं है छल कैसो ॥ अवगति अजर अजित अमरनकर ताको बल
जैसो ॥४४॥ दिनही दिनसो पुरुष होतहै बढ़त असुरबल वैसो । बुझत नहीं
तन वार बुझाये न पलिका खननेसो ॥४५॥ जागी महरि पुत्र मुख देख्यो आनंद
तूर बजायो । कंचन कलश होम द्विज पूजा चंदन भवन लिपायो ॥४६॥ बरन
बरन रंग ग्वाल बने मिलि गोपिन मंगल गायो । विविध व्योंम कुसुम सुर बरखत
फूलन मंडप छायो ॥४७॥ आनंद भरे करत कुलाहल उदित मुदित नरनारी॥
निरभय भये निशान बजावें देत निशंकन गारी !४८॥ नाचत महर मुदित
मन कीने पात बजावत तारी ॥ सूरदास प्रभु गोकुल प्रगटे मथुरा कंस
प्रहारी ॥४९॥ | Janmashtami ki Badhai | Part1-021 | Bilawal |
Gokul gharghar hott badhaai . graavati mangal naari ghoshaki | गोकुल घरघर होत बधाई । ग्रावति मंगल नारी घोषकी
बाजे विविध बजाई ॥१॥ देत न्यौछावरि पटभूषन ले बंदीजन पहराई ॥
रामकृष्ण जन्मे गिरिधारी सब ब्रजके सुखदाई ॥२॥ | Janmashtami ki Badhai | Part1-021 | Bilawal |
Nandke aangan bajat badhaai .. naachati gaavati gopika | नंदके आंगन बजत बधाई ॥ नाचति गावति गोपिका
मिलि गोरस कीच मचाई ॥१॥ हरे नंदलाल जो देखत हीयरें रहे लगाई ॥
मनही मन अति होत प्रफुल्लित मानों रंक निधि पाई ॥२॥ वसन विचित्र
आभूषन दीने ग्वालिनी सब पहराई ॥ देत असीस चिरजीयो नंदसुत फूली अंग
न समाई ॥३॥ बाल विरध नरनारिनके मन फूल भई अधिकाई ॥ घरघर
मंगल होत सबनके रघुवीर बारनें जाई ॥४॥॥ | Janmashtami ki Badhai | Part1-021 | Bilawal |
bottom of page
