top of page
Kirtan Title | Kirtan | Category | Book-Page# | Raag |
|---|---|---|---|---|
Main tere ghar kau thaadhi moe surr karey koo aanaju | soee laihon joe munn | मैं तेरे घर कौ ठाढ़ी मो सर करे को आनजु | सोई लैहों जो मन
भावे नंदरायपै दानजू ॥१॥ धन्य नंदजूथन्य जसोदा धन्य धन्य जायौ पुतजू।
धन्य भूमि ब्रजवासी धन्य धन्य आनंद करत अकूत जू ॥२॥ घर घर होत
आनंद बधाई जहाँ जहाँ मागध सुतजू | मनिमानिक पाटंबर लै लै देत बने न
कुहूतजू ॥३॥ हय गय भवन भंडार दिये सब फेरी भरेसे भातिजू | तबै देत
तब ही फिरि देखत संपति घर न समाति जू ॥४॥ ते मोहि मिले जात घर
अपने मैं बूज्ञी तब बात जू। हँसि हँसि दौरि मिले अंकनभर हम तुम एकै जात
जू ॥५॥ संपति लेहु रत्व ही एकौ अन्न वस्त्र किहि काज यू । जो मैं तुमपे
मॉगन आयौ सोई देहु नंदराय जू ॥६॥ अपने सुतकौ बदन दिखावहु बड़े महा
शिरताज जू । तुम साहिब मैं ठाढी तुम्हारी प्रभु मेरे ब्रजगाज जू ॥७॥ कृष्ण
बदन दरसन संपति दे सो लै मैं घर जाऊँ जू। जो सनकादिक दुर्लभ सो सब तुम्हरे
ठाऊँ जू ॥८।॥ जाकों नेति नेति श्रुति गावें तेई कमल पद ध्याउँ जू । हों तो
तेरों जन्म कौ ढाढ़ी सूरदास मेरौ नाम जू ॥९॥ | Daadhi | Part1-128 | Maroo |
Nand badau jijman hamarau. teenlok mein bhrami amii aayou raakhi | नंद बड़ौ जिजमान हमारौ। तीनलोक में भ्रमि अमि आयौ राखि
हमारी मान ॥१॥ या व्रजमंडल गोप जिते हैं मेरें एक समान । तिनमें अब
हों दै घर जाँचों नंदराय वृषभान ॥२॥ काहूकों कुंजर काहूकों मंदिर काहू हेम
बहु दान । जब जानूँ तब मोहि देहुगे तबहीं तो परमान ॥३॥ ढाढ़िनकों मैं
संग ले आयौ कुटुंब सहित संतान । तुमारे द्वार परयौ जस गाऊँ कृष्ण कृष्ण गुन
गान ||४॥ तुमारे बाल गोपालें दरसों और न मनमें आन । रामक्ृष्ण ढाढ़ी
तब उठि करि शोभा कहत बखान ॥५॥ | Daadhi | Part1-128 | Maroo |
Chalare jogi nand bhavanmein jasomati toy bulaave. latkat latkat | चलरे जोगी नंद भवनमें जसोमति तोय बुलावे। लटकत लटकत
शंकर आये मनमें मोद बढावे ॥१॥ नंद भवनमें आयो जोगी राइ लोन कर
लीनो ॥ वार फेर लालाके उपर हाथ सीसपें दीनों ॥२॥ व्यथा भई सब दूर
बदनकी किलकि उठे नंदलाला ॥ खुसी भई नंदजीकी रानी दीनी मोतियन
माला ॥३॥ रहुरे जोगी नंदभवनमें ब्रजमें बासो कीजे ॥ जबजब मेरो लाला
रोबे तबतब दरसन दीजे ॥४।॥| तुम तो जोगी परम मनोहर तुमको वेद बखाने॥
बूढों बाबु नाम हमारो सूर श्याम मोय जाने ॥५॥ | Daadhi | Part1-129 | Maroo |
Yaachak jan govardhandhar koo vallabhadwar varr bhaave . rangabhoomi | याचक जन गोवर्धनधर को वल्लभद्वार वर भावे । रंगभूमि
यदुकुलदीपको दे असीस पहुँचावे ॥१॥ जमुनापुलिन सुभग वृन्दावन ब्रज
गोकुल सुधि पाई । गिरि चरनाट सुरसुस्कितट वल्लभगहजु बधाई ॥२॥
पुरुषोत्तम जाके गृह प्रगटे ढाठी तामुं कहाऊं । जो कछु चरित्र किये अरु करिहं
साख वेद मत गाऊँ ॥३॥ मच्छ कच्छ वाराह नृसिह वामन भृगु रघुराई ।
हलधर बुद्ध कलंकी रूप धर प्रकटे कृष्ण सुखदाई ॥४॥ नंदरायके भवन प्रकट
भये बालकरूप मुरारी । बकी आदि दुष्ट सब मारे पंच अविद्या टारी ॥५॥
महामेघ बरखत गोकुलमें लीला गिरि कर लीने । सुरपति मान उतारी रसिकवर
गोप अभयपद दीने ॥६॥ बंसीवट-तट रसिकसिरोमनि मुरली मधुर बजाई ।
प्रेम पुंज गोकुलकी नारी ख़बन सुनत उठ धाई ॥७॥ जुवति-जुवति प्रति रूप-रूप
धर रासरमन रति ठानी । मंडल मध्य प्रगटे पुरुषोत्तम संग श्रीराधारानी ॥८॥
वृन्दावन रससुखकी परमित शेष रुद्र नहि जाने। बानी ब्रह्मा पार नहीं पावे कविकुल
कहा बखाने ॥९॥ बोल अक़ूर कंसयों भाष्यो काज हमारो कीजे । रामकृष्ण
पोहोंचाय मधुपुरी बोल यहाँ लों लीजे ॥१०॥ सुफलकसुत सुन हरख भयो
अति प्रेमसहित ब्रज आयो । हरि हलधर ठाड़े गोकुल में दरस परस सुख
पायो ॥११॥ ज्यों दीपकसों दीपक जोरे भक्ति हेतु विचारयौ । संकर्षणसंग
आय मधुपुरी प्रथम रजक सठ मारबौ ॥१२॥ तोस्बो धनुष कुवलिया मारथों
रंगभूमि चल आये । दसविध रूप धरयौ पुरुषोत्तम नाना भाँत दिखाये ॥१३॥
मारे मल्ल भोजवंस मर्यो कंस केस गहि मारयौं। मात पिताको आनन्द दीनो सब
विधि ताप निवस्यौ ॥१४)॥ चरन परस वसुदेव देवकी उग्रसेन नृप कीनो ।
यादव वंस उद्योत कियो है पांडव सुध जु लीनो ॥१५॥ दुर्योधन की सभा
द्रौपदी अंबर हरत उबारी । असरन सरन दिखाय बिरुद जग करुनासिधु
मुरारी ॥१६॥ जरासंघकी सेना वध कर पुरी द्वारिका वासी | सोरह सहस्र
एक सौ आठें रानी भोग विलासी ॥१७॥ पवनजतें मागध मरवायो नृप बंधनतें
छोरे । राजा सकल बंदतें छूटे चरन परस कर जोरे ॥१ ८॥ राजसूय जग्न कराय
चैद्य हत्यो जोतिथान पोहोंचायो । अवभृथस्नान कराय युधिष्टिर कीर्ति बहु जग
छायो ॥१९॥ बिनु स्रम कौरवसेन संहारी अर्जुनको यस दीनों । ब्रह्मअस्नतें
जरत परीक्षित राख दयानिधि लीनो ॥२०॥ सतयुग त्रेता द्वापर सुरहित वसुधा
भार उतास्वौ । कलियुग जीव अनाथ जानके गिरिधर द्विजवपु धास्यौ ॥२१॥
श्रीविड्लनाथ प्रकट पुरुषोत्तम भक्तनकों सुखदायक । कर्मधर्म थापेंगे भुव पर
ब्रजपति गोकुलनायक ॥२३२॥ श्रुतिपथ् प्रकट करेंगे श्रीमुख मायामत सब
खंडे । निज स्वरूपकी सेवा करके अर्थ भागवत मंडे ॥२३॥ प्रेमलक्षणा दे
दासन को भजनानंद बतावे | नाम देय सिर पर्स कमलकर अनेक जीव सुख
पावे ॥२४॥ सात पुत्र छैहें हरि समसर सकल ब्रह्म यदुराई | वल्लभनाथ
'तिहारे सुतकी कीर्ति बहु जय छाई ॥२५॥ सुन सुतको लछमननंदन ढाढी
निकट बुलायो ॥ कंचनथार भरे मुक्ताफल भक्ति वसन पहरायो ॥२९॥
मनवांछित फल बहुविध दीनो कियो अजाची ढाठी | मानिकचंद बलि बलि उदारता
प्रीति निरंतर बाढी ॥२७॥ | Daadhi | Part1-129 | Maroo |
Jaayau jasumati laal abb munn bhamtau bhayau ..dhu... | जायौ जसुमति लाल अब मन भामतौ भयौ ॥धु.॥
करि सिंगार ढाढ़ी और ढाढ़ीन श्रीव्रजपति गृह आये | वरनों कहा सदन की शोभा
देखत नैन सिराये ॥१॥ रत्तन जटित बनी कनक अटठारी तिन पर कलस
बिराजे। फरहरात ध्वजा सुरंग सोहने अद्भुत शोभा साजे ॥२॥ बंदनवार
फवी मोतिनकी पचरंग चित्र बनाये | जित देखियत तितही छबि बरखत आनंद
हियें हुलसाये ॥३॥| गोप वधू गावत मंगल गृह मोद भरी एक गाये । मोद
भरे अरु तरुन बिरध सब गाम गामतें आये ॥४) भीर भई न समात गलिन
में जात न निकसन पावै | नवल लालपै करि नोंछावरि देखत नैन सिरावै ॥५)|
बैठे नंद सभा शोभा भरि तहाँ ढाढ़ी मन भायौ । गोप वंश भूपति भये जितने
तिनकौ सुजस सुनायौ ॥६॥॥ कनिक वसन कंचन के भूषन श्रीव्रजपति पहराये।
गैया दई गिनती नहीं जिनकी ठाठ चहूँ दिश छाये ॥७॥ दशहजार मन गेहुँन
के उत्तम सो देखता बताये । श्रीउपपनंद दिये कुंडल बरतेहू रतन जटित
सुहाये ॥८॥ श्री अभिनंद दई मोतिन की माला अति छबिवारी । धरानंद
दयौ सरस दुसाला सुरभी सहस दुधारी ॥९॥ श्रीधरूनंदकी धुधुकी दीनी लग्यो
अमौलिक हीरा । महानंद दियौ रथ सुबरनो और सुहायौ चीरा ॥१०॥ दीने
सुनंदन सहस्र वृषभ दै और बागौ पहरायी। दई सुनंद रतन की कंटी सुजस चहूँ
दिसि छायो ॥११॥ नैंदर्नंद दई अमोलिक माला मोल कह्यौ नहीं जाई ।
श्रीवृषभान ठाट गोधन के सहसक दिये बताई ॥१२॥ मनमुख नाम नाना
मोहन कौ आध लाख धन दीनौ । मामा जसवंत यशोधर यशधर धन दे पूरी
कीनो ॥१ ३॥ श्रीजसुमति ढाढ़िन पहराई सारी सरस सुहाई । नखशिखलों
भूषन कंचनके मोतिन माँग भराई ॥१४॥ पटला नाम लालकी नानी तिनसारी
जरतारी । दीनी सरस पचलरी माला मोतिनकी छवि भारी ॥१५॥ नेमा और
सुरेमा लालकी मामी अति सुखदाई। तिन दीयो हार सरस मोतिनकी पहरत्त अति
छबि छाई ॥१६।॥ सानंदा आनंदा फूली तिन सब भूषन दीने । बड़ी माय
रोहिनी सलोनी वेश दई रंग भीने ॥१७॥ जसदेवी जसरूपा दोऊ मौसी परम
सुहाई । तिन दीनी अति सुरंग चूनरी अँगिया अति मन भाई ॥१ ८)| कीरति
दये रतन भूषण मनि गज मोतिन की माला ! और कहाँ लगि बरनि सके को देत
भई ब्रजबाला ॥१९॥ फूली अँग न समाति है ढाढ़िन अरु ढाढ़ी मन फूल्यो।
लटकि लटकि दोऊ नाचन लागे आनंद तन मन भूल्यौ ॥२०॥ गोपी गोप
भये प्रमुदित चित घर घर बजत बधाई । कृष्णदास गिरिधरन जन्म यह प्रेम मगन
मन गाई ॥२१॥ | Dhaadhi ke | Part1-131 | Bilawal |
Kirtizuki dhaadhini jasumati joope aaee . sunee dwaar thaadi | कीरतीजुकी ढाढ़िनि जसुमति जूपे आई । सुनी द्वार ठाड़ी
तब भीतर भवन बुलाई ॥१॥ ढाढ़िन दई असीस चिरजीयौ कुँवर कन्हाई ।
सादर ते नैदरानी कीनी बहुत बड़ाई ॥२॥ दिये बसन मनि माणिक मुक्ता
दाम सुहाई । रतन जठित की पहोंची बाँधी निज कर सौं जाई ॥३॥ दुलरी
- तिलरी चौकी सरस ढाढ़नि पहिराई । किये मनोरथ पूरन जो मन चितत
आई ॥४॥ हैसि बोली तब ढाढ़नि दान मान बहु पाई । जसुमति तुम बहु
दान करतहौ रंक न राई ॥५॥ सुनहु महरि एक बात कहतहों सुखद सुहाई।
मेरी महरिकें कन्या हैहै जो सुंदर सुखदाई ॥६॥ तेंरे पूतके संजोग सगाई हों
करोंगी बनाई । चली मुदित मन ठाढ़नि किशोरीदास शिर नाई ॥७॥ | Dhaadhi ke | Part1-132 | Bilawal |
Srivrajrajken hoe anand mangal bheer . dess deske jaachak | श्रीव्रजराजकें हो आनंद मंगल भीर । देस देसके जाचक
आये पढ़त बिरद आभीर ॥ध्रु.॥ एक ढाढ़ी सारों पाली । बोलन सीखई मानो
आली । खेचरी चरुवा जस गायों । उन लियोौ है आपन मन मायौ ॥१॥
एक मैना मोद बढ़ावै | जसुमति की कूख मल्हावै । वे नंदराय भवन भावें । वे
दान बोहोत विधि पार्वें ॥२॥ एक सूवा हाथ पढ़ायौ । जसुमति हों सुजस
सुनायी । वह नंदराय मन भायौ । सुक कंचन चोंचु मढ़ायो ॥३॥ एक मोर
नचावत आये । उन कुहुकि कुहुकि जस गाये । वे व्रजपति निकट बुलाये । वे
दान बोहोत बिधि पाये ॥४॥ एक तुरंग नचावत आये । गोपनकों सुजस
सुनाये । वे नंद गोप मन भाये | मणिमाला तिनहिं दिवाये | एक गज चढ़ि ढाढ़ि
आये । वे नाचत अति मनभाये । वे बेस अनुपमा पाये । नख शिखलों
पहिराये ॥६॥ एक मृगछौना गृही आन्यौ | नखशिखलों छबिसों बान्यों ।
वह नंद चरन पर लोटें । सबगोपनके मनमोटें ॥७॥ एक कटिजरकसी पट
बांधे । बनचर थरि लायौ काँधे | वह लै बलाय तृन तोरें | सब गोपनके मन
मोरें ॥८॥ एक हंस नचावत आये । वे ढाढ़ी परम सुहाये । वे हँसिकेँ निकट
बुलाये । गजमोति तिनहिं चुगाये ॥९॥ एक नाचत तंबक तंबे । डग धाई
धरत पग लंबे । वे नंदराय मन भाये । करटोडर तिनहिं दिवाये ॥१०॥ एक
नट विद्या बहु खेलें | गरें डारि भुजा भुज मेलें | वे नंदराय मन भाये । गजहस्ती
तिनहिं दिवाये ॥११॥ एक बरसानेतें आये । वे ढाढ़ी परम सुहाये । चिरजीबहु
लालकी मौसी वे देत दान बहु होंसी ॥१२॥ जिन यह जसगाय सुनायो ।
जाके मनमें यह आयो । यह किसोरीदास मन भायौ । दूंदावन वास
बसायौ ॥१३॥ | Dhaadhi ke | Part1-132 | Bilawal |
Thaadhaniyaan machal rahee ray moy nand ghar lai chalari . putra bhayo sub | ठाढ़नियाँ मचल रही रे मोय नंद घर लै चलरी । पुत्र भयो सब
जगनें जान्यो तेंने मोसों क्यों न कहीरे | मोय मिलै नख सिखलों गहनौ लाऊं तो
बात सहीरे । जरदौजीके वस्र मिलेंगे फरिया चोली एइरे | कृष्ण कृपा बिन को
या जगमें जिन मेरी बॉह गहीरे ॥५॥ | Dhaadhi ke | Part1-133 | Desh |
Betty bhaee bhaan kein arr nand key farjand . hodgy wahwa haaji | बेटी भई भान कें अर नंद के फरजंद । हॉजी वाहवा हाजी
वाहवा । किस्तकों कन्या भई जसोदाकें कान्ह ।हॉँजी.॥१॥ मिटे दुखदंद
भयौ व्रजकें आनंद ।हॉजी.। हरद दही दूध घृत रंगे सब ग्वाल ।हॉजी.॥२॥
हमतौ ढाढ़ी व्रजके तुम व्रजके सिरदार ।हाँजी.। आये नंदराय दान देत लाय लाय
हॉजी.॥३॥ नंदराय भानराय जीयौ महाराज ।हॉजी ढाढ़ी! मांझ जनम
जनमजाचुँ. व्रजराज ।हॉजी.॥४॥ | Dhaadhi ke | Part1-133 | Desh |
Dhaadhani naachai aru gaavai lai leey naam gope sabanke harkhi assis | ढाढ़नि नाचै अरु गावै लै ले नाम गोप सबनके हरखि असीस
सुनावै ॥१॥ आनेंद मगनभई संग ठाढ़नि झाँझनि झमका मचावै । लियें
समाज रंग उपजावै ढाढ़ी हुरक बजावै ॥२॥ ये दोऊ गावें अतिमन भावें आनंद
उर न समाई । बड़े गोप उपनंद नंदजू दीनी रहस बधाई ॥३॥ कंचन मनी
पार्टंबर अंबर ठाढ़ी कों पहिरावै। अगनित गोधन ठाठ द्विजनकों घर घर बॉटि
लुटावै ॥४॥ मनिमाला पौहोंची बाजूबंध हरखि हरखि पहिरावै । श्रीनंदरानी
सब सुख सानी ठाढ़नीकों पहिरावै ॥५।| आवौ मंगल गावी बधाई कहत जसोदा
रानी । ढाढ़ी ढठाढ़नी दोऊ गुन आगर गोप बंसकी मानी ॥६।॥ नंदराय विनति
बनी मेरी मोहि अपनों करि लीजै | अपने लालकी रहसि बधाई बलीदास कों
दीजे ॥७॥ | Dhaadhi ke | Part1-134 | Iman |
Chaukaten uthiken maindaraaneenen dhota palana maanjh suvaayau . pahale | चौकतें उठिकें मैंदरानीनें ढोटा पलना माँझ सुवायौ । पहले
डोरि लई जसुमति कर थोरे धोरे बै ठि झूलायौ ॥१॥ पीत कुलह पहराई
तासों लटकन गूँधि बनायौ | नेन ऑजिकें दियो अरु पॉँयन नूपुर
पहरायी ॥२॥ फिरि फिरि निरखि निरखि सुंदर मुख डारनि राईलोन उतारी |
श्रीविडल गिरिधरनलालके मंगल गावति सब व्रजनारी ॥३॥ | Dasondhi ke | Part1-134 | Saarang |
Betty bhaee bhaan hanji nandke farjand .. hanji wahwa jee | बेटी भई भान हांजी नंदके फरजंद ॥ हांजी वाहवा जी
वाहवा। किरतको कन्या भई जसोदाके कान्ह हांजी ॥१॥ मिटे दुश्ख दंढ
भयो व्रजके आनंद हांजी । हरद दही दूध घृत रंगे सब ग्वाल हांजी ॥२॥ हम
तो ढाढ़ी ब्रजके तुम ब्रजके सिरदार हांजी । आये नंदराय दान देत लाय लाय
हांजी ॥३॥ नंदराय भानराय जीयो महाराज हांजी । ढांढ़िमांझ जनम जनम
जाचुं व्रजराज हांजी ॥४॥ | Dhaadhi ke | Part1-134 | Bihaag |
bottom of page
