top of page
Kirtan Title | Kirtan | Category | Book-Page# | Raag |
|---|---|---|---|---|
Ugalau pyaare baal gopal maanti. baar baar anruchi upajaavat | उगलौ प्यारे बाल गोपाल माँटी। बार बार अनरुचि उपजाव त
जसुमति हाथ लिये सॉँटी ॥१॥ महतारीकौ कह्यौ न मानत कपट चतुरई ठादी।
बदन उघारी दिखायौ अपनो नाटककी परपाटी ॥२॥ बड़ी बार भई लोचन
मूँदे भरम जवनिका फाटी । सूरदास नँदरानी थकित भई कहत न मीठी
खाटी ॥३॥ | Mrutika bhakshan | Part1-141 | Ramkali |
Tein maati queyon khaai merey mohan . thaade kahat gope baalik | तें माटी क्यों खाई मेरे मोहन । ठाड़े कहत गोप बालिक
सब जैहें तेरे गोंहन ॥१॥ मुकरि गये मैं कछु न देखी झूठेई आनि लगाई ।
दे प्रतीति पसार बदन तब सब बसुधा दरसाई ॥२॥ चक्रत भई जसुमति जिय
डरपी मन माया उपजाई । सूरदास प्रभु बाल केलि रस म्हों आई पीराई ॥३॥ | Mrutika bhakshan | Part1-141 | Ramkali |
Dekho gopaljuki leela thhaati . suur brahmaadik acharaj haye | देखो गोपालजूकी लीला ठाटी । सूर ब्रह्मादिक अचरज है
हे जसुमति हाथ लिये रजु साँटी ॥१॥ ये सब ग्वाल़ प्रगट कहत हैं श्याम
मनोहर खाई माँटी । बदन उघार भीतर देख्यों त्रिभुवन रूप बैराटी ॥२॥
केशवके गुन वेद बखाने शेष सहस मुख साटी लाटी । लख्यी न जाय अंत अंतरगति
बुधि न प्रवेश कठिन यह घाटी ॥३॥ जन्म कर्म गुन श्यामके बखानत समुझ
न परे गूढ़ परपाटी | जाके शरन गये भय नॉँहीं सो सिंधु परमानंद दाटी ॥४॥ | Mrutika bhakshan | Part1-141 | Ramkali |
Kabake baandhe ookhal shyam . kamal nain bahir hii raakhe tuu | कबके बाँधे ऊखल श्याम । कमल नैन बाहिर ही राखे तू
बैठी सुखधाम ॥१॥ है निर्दय दया तोहि नॉही लागि रही गृह काम ) देखि
क्षुपाते मुख कुम्हलानों अति कोमल तन श्याम ॥२॥ छाँ़ो बेगि बड़ी बिरियाँ
भई बीति गये युग याम । तेरे भयसों निकट न आवें बोलि सके नहीं राम ॥३॥
जन कारन भुज आप बंधाये बचन किये हँसि ताम । ताही दिनतें प्रगट सूर प्रभु
दामोदरसौ नाम ॥४॥ | Ukhal ke | Part1-142 | Bilawal |
Nigam saakhi dekho gokul hari. jaakon doori daras yog yagya | निगम साखि देखो गोकुल हरि। जाकों दूरि दरस योग यज्ञ
कियें बॉध्यौ जसोदा ऊखल सों धरे ॥ १॥ चुटकी दे दे ग्वालि नचावत नाचत
कृष्ण बाललीला करि । जाके भय भ्रमत पवन रवि शशि जल करें टहल लटुकी
डर ॥२॥ क्षीर समुद्र शबन संतत जाकों माँगत रोय पतुखियादै भरि । सूरदास
प्रभु गुन के गाहक यह रस गाय गये अनेक तरि ॥३॥ | Ukhal ke | Part1-142 | Bilawal |
Jasoda teree kathin hiyauri maaee . tanak dadhi key kaaranen | जसोदा तेरी कठिन हियौरी माई । तनक दधि के कारनें
तू बॉँधे ऊखल ॥१॥ जे मूरति जल थल में व्यापक सुपनें न देत दिखाई ।
ते मूरति तें अपने अँगना चुटकी दै दे नचाई ॥२॥ जे मूरति देवन मुनि दुर्लभ
निगम नेति करि गाई । ताहीते तू गर्व भुलानी घर बैठें निधि पाई ॥३॥
बारंबार सजल दल लोचन चितये कुंवर कन्हाई । कहा कहूँ जो छुड़ ावत ही हों तें
मोहि सोंह दिवाई ॥४॥ सूर पालक असुरन उर सालक त्रिभुवन देत भुलाई।
सूरदास प्रभु सब बिधि लायक हितसों कछु न बस्याई ॥०॥ | Ukhal ke | Part1-142 | Bilawal |
Govind barbar mukh jovai . kamalanain hari hilkin rowat | गोविंद बारबार मुख जोवै । कमलनैंन हरि हिलकिन रोवत
बंधन छोड़े यह सोवै ॥१॥ जो तेरी सुत खरोई अचगरी अपनी कूखि कौ
जायौ। कहा भयौ जो घरकौ लरिका चोरी माखन खायौ ॥२॥ नई मटुकिया
दह्यौ जमायौ देव न पूजन पायौ । तिहिं घर देव पितर काहेके जिहि घर कान्हर
आयी ॥!३॥ जाकौ नाम कुठार धारहै यमकी फाँसी काटे । सो हरि बॉँथे प्रेम
जेबरी जननी सॉट लै डाटै !!४॥ परमानंददासकौ ठाकुर करत भक्त मन भाये।
देखि दुखि ये सुत क ुबेरके लालजू आप बँधाये ॥५॥ | Ukhal ke | Part1-142 | Bilawal |
Yashoda tohi baandhat kyon aayou | kasakayau naheen nenk munn | यशोदा तोहि बाँधत क्यों आयौ | कसकयौ नहीं नेंक मन
तेरी याही कोहू जायौ ॥१॥ शिव विरंचि महिमा नहीं जानत सो तो गाय संग
धायौ । तातें तू पहचानत नाँही कौन पुन्य तें पायौ ॥२॥ इतनी कहि उसकारत
बाहिं गोरस हित बल छायौ | कहा भयौ जो घरके लरिका चोरी माखन
खायौ ॥३॥ अपने कर करि बंधन छोड़े प्रेम सहित उर लायौ । सूर सुबचन
मनोहर कहि कहि अनुज सूल बिसरायोौ ॥४॥ | Ukhal ke | Part1-143 | Bilawal |
Chita dey chitai tanuj mukh or | sakuchat sheet bhayo jalruh | चित दे चितै तनुज मुख ओर | सकुचत शीत भयो जलरुह
तुव कर लकुट निरखि शशि भोर ॥१॥ सुंदर ललित श्रवत अँसुवन अति
अरुन चपल लोचन की कोर । डारत मानों गंडु सुधा भर विधु मंडलतें उभय
चकोर ॥२॥ अब्जनाल सम मूदुल युगल भुज ऊखल बाँधे दाम कठोर । मानों
भुजंग भीत बँबीसों अरुझि रहे कंचुकी गर जोर ॥३॥ अनेक रत्न मनि मुकता
हीरा बारों सुत पर प्रान अकोर । सूरदास प्रभु सुखद बचन सुनि लजित कहे तब
माखन चोर ॥४॥ | Ukhal ke | Part1-143 | Bilawal |
Yashoda maaee yeh naan boojhiye kaam . kamalnain kii bhuja | य शोदा माई यह न बूझिये काम । कमलनैन की भुजा
दूखि हैं बाँधे ऊखल दाम ॥१॥ पुत्रहू ते प्रीतम नहीं कोऊ कुल दीपक मनि
धाम ॥ देखियत कमल बदन कुम्हलानो तू निर्मोही बाम ॥२॥ हरि पर वारि
डारि सब तन मन गोरस अरू सब दाम । तू अपने मंदिरमें बैठी हरि आँगनमें
घाम ॥३॥ येही है सब व्रजकी जीवनि सुख पावत लिये नाम । सूरदास प्रभु
भकक्तन के वश हैं जगके विश्राम ॥४॥ | Ukhal ke | Part1-143 | Bilawal |
Kahee tau makhan laauun gharate . jaake kaaj lakutia leaney | कही तौ माखन लाऊँ घरते । जाके काज लकुटिया लीनी
डारत नॉहिन करते ॥१॥ देखि यशोदा बदन कमल की शोभा बाढ़ी डरते ।
ज्यों जलसुत शशि समै सँकुच निश प्रफुलित नौहिन सरते ॥२॥ कोमल गात
उलूख ल उकसित निकसत गिरा नगरते। सूरदास धीरज धरि गोविंद उठउ न धरनी
परते. ॥३॥ | Ukhal ke | Part1-143 | Bilawal |
Kaahekon kalah baadhyau darun daamari baandhyo kathin lakut | काहेकों कलह बाध्यौ दारुन दामरि बाँध्यो कठिन लकुट
करे ज्रास्यो मेरी भैया । नॉहिं कसकत मन निरखि कोमल तन तनक दधिके कारनें
भूलीरी तू मैया ॥१॥ हों न रह्मौरी घर देख तो तेरी यों अरि फोरतो भाजन
सब सुजानत बलैया । सूरदास हित हरि लोचन आये हैं भरि बलिहूकौ बल जाकौ
सोहै सुकन्हैया ॥२॥ | Ukhal ke | Part1-144 | Bilawal |
bottom of page
