top of page
Kirtan Title
Kirtan
Category
Book-Page#
Raag
Kunwarkunwari aaye daan chukai .. chumbat badan aaya dwaarmein
कुँवरकुँवरि आये दान चुकाई ॥ चुंबत बदन आय द्वारमें जसुमति रोहिनी लेत बलाई ॥१॥ लियें उठाय गोद अपनी में बैठी भवन में जाई ॥ पूछत को जीत्यौ को हारबौ बोले मुरि मुसकाई ॥२॥ यह ब्योहार दान को ऐसौ मेरी राधिका उमग्यौ चाहौ ॥ श्रीविइलगिरिधरनलाल संग योंही खेलौ इने खिलाहो ॥३॥
Daan ke Dinan mein maan ke
Part1-264
Bihagaro
Mohe bolvo naan chalvo bulaayavo naan bolvo jasodaju tihaare kaanh
मोहे बोलवो न चालवो बुलायवो न बोलवो जसोदाजु तिहारे कान्ह ऐसी गारी दीनी |! दधिपें लगायो दान दिये बिन न देत जान ऐसी अटपटी बात तिहारे कान्हकीनी ॥॥१॥। खोर में मरोरी बांह मटुकी झटकलीनी जानों कहाकीनी पद ईडी नवीनी ॥ अकथ कहानी बरजो न मानी व्रजपति रानी में तिहारी कांन ॥२॥
Daan ke Dinan mein maan ke
Part1-265
Poorvi
Laal tum maangat daan caso .. chhando baat humm jehein mohan rokat
लाल तुम मांगत दान कैसो ॥ छांडो बाट हम जेहें मोहन रोकत हों मगर ऐसो ॥१॥ दूध दहीं को दान सून्यो कहीं देहों कहा कहोजू तैसों ॥ नंददास प्रभु गिरिधर सुत क्यों बोलत बोल अनेसो ॥२॥
Daan ke Dinan mein maan ke
Part1-265
Nat
Jaao jaao gujariya jhoothi .. larika meron ghar khelat haye kaun
जाओ जाओ गुजरिया झूठी ॥ लरिका मेरों घर खेलत हे कौन चोर बन लुंटी ॥१॥॥ माखन खायो मही ढरकायो उरमोतिन लर टूटी ॥ आसकरन प्रभु मोहननागर सर्वस्व दे ग्वालन छूटी ॥२॥
Daan ke Dinan mein maan ke
Part1-265
Nat
Soodhe naan boll kahaa itrano .. yaa vraj mein kaun tein kaun bado
सूधे न बोल कहा इतरानो ॥ या ब्रज में कौन तें कौन बड़ो कहा रंक कहा रानो ॥१॥ कोन टेव दिन दिन नित प्रति की तकत अंग बिरानो ॥ जोई जोई हाल किये कहि दे हों “अग्र स्वामि” रहे छानो ॥२॥
Daan ke Dinan mein maan ke
Part1-265
Dhanashri
Zaan ajaan sujanason main hansi bhoolen baat kaho .. haath duhmayo
जान अजान सुजानसों मैं हँसि भूलें बात कहो ॥ हाथ दुह्मयो ओट जमायो लिये जात दही ॥ु॥ रोक रहो मग नंदकों नंदन है गयो माट महीं ॥१॥ कोय कांन कांगरूकों पंडित के घर भूल गई ॥ अचरज एक सुनो सखी बिन नियरे नाव बहीरी ॥२॥ छांडत नाहिं लाल मेरो गोहन अपने खिरक गईरी ॥ चतुर बिहारी गिरिधारीलाल की यह टेव न॑ बहीरी ॥३॥
Daan ke Dinan mein maan ke
Part1-265
Saarang
Aaee huun akeli sonjh sonjhike kusum lenn bhalau mill gayau tuu
आई हूँ अकेली सॉँझ सॉँझीके कुसुम लेंन भलौ मिल गयौ तू जात घर गायलै ॥ आयौ घनघोर मेह सूझत नहीं कछु गेह चुंदरी चटक रंग नीरतें बचाय ले ॥१॥ चपला चमक चकचोंधी ते डरत हों एरे निरमोही अंग संग क्यों न लगाय ले ॥ कहावत हो सुजान कीजिये पै न मान यही है सयान कारी कामरी उढठाय ले ॥२॥
Saanzhi
Part1-266
Poorvi
Chala vrishbhan sutaa sojhikon aaee houn dekh phool rahey phool ..
चल वृषभान सुता सॉझीकों आई हों देख फूल रहे फूल ॥ और सखी सब गईं ल्र#ती मोहि मिलीं कालिंदी कूल ॥१॥ हों पठई उन बोलन तुमकों आतुरगति आई हों दौर ॥ बेगि चलौ छिन बिलेंब करौ जिन वे सब चुनचुन लैंगी तोर ॥२॥ बरन बरन बिविध भाँतके फूले कुसुम शोभा देत ॥ तजि स्वारथ हों अपनो आई भलौ मनावन तुहारे हेत ॥३॥ कहा तेरो नाम कौन की बेटी अबल्ों हम देखी नहिं बाल ॥ कीनी भली भें तुम आईं काज परायौ करत कृपाल ॥४॥ रूपरास दुति कांति कृपानिधि देखियत हैं तुम परम उदार ॥ या छबिकी पटतर कोऊ नाहीं कोटिक चंदा डारों वार॥५॥ * बास नंदगाम है मेरौ श्यामा श्यामा सब कोऊ कहत ॥ तु प्रताप वृषभान बांह बल बहुत बरस भये व्रजमें रहत ।॥६॥ मैयासों मिस कौन बने हो तुम प्रवीन कछु करो उपाय ॥ ले चल मोहि मिलवो रानीसों करें उन मन भायौ दाव॥७॥ तब बोली राधा कीरतिसों तोहि मैया कोऊ बोलत द्वार ॥ बोल लेहु गृह काज करत हों ताहि बोलिये भवन मैँँझार ॥८॥ तब श्यामा कीरति पै आईं देखतही मन रहौ लुभाय ॥ दे असीस नीके आदर कर ढिंग बैठारी मोद बढ़ाय ॥९॥ बूइयौ नाम काज कहा आईं कीरति बोली हित उपजाय ॥ स्यामा नाम कहत हैं मेरी तबहीं बोली मूदु मुसिकाय ॥१०॥ आई डार कुँवरि कर कंकण पायौ है रखवारे हाथ ॥ बीनत फूल काल्‍्ह हम सबही राधा सहित हतीं सब साथ॥१ १॥ इन न रही सुध गिरत न जान्यों हों रही इकटक नयनन तान ॥ अनबोली हैं है रही रानी यों मनमें नहीं जान पहिचान ॥१२॥ अब हौं आज गई फूलनकों तब माली बोल्यौ यों माय ।| आररी कुँवरि सुता तू कहाँकी कहा ढूँढ़त हीं देहु बताय ॥१३॥ मैं कह्यौ वीर गयौ एक कंकण राधा गई है काल्‍्हकी डार ॥ तब उन कह्मौ बोलि उन लावो ताकों ताहि नीके देहुँ संभार ॥१४॥ ततछिन अति आतुर उठ धाई काज करन हित तुम्हरे पास ॥ राजकाज ज्यों कछु बनि आदे बोल भलाई और न आस ॥१५॥ तब कर जोरि कह्मौ तुम हो धन्य कीरति बोल कुँवरि दई संग ॥| अति आनैंद बढ़बौ दुहुन मन फूले समात नहीं अंग अंग ॥१६॥ ललिता संग कुँवरिके दीनी आवोगी उलट सब बेग ।! स्यामा सब बिध तुम प्रवीन हौ तुम विश्वास सब तज्यौ उद्वेश ॥१७॥ लै संग जाउ आउ पौंहचावन तब घर जाउ आपने काज ॥ तुम निश्चित निधरक रहौ मनमें आऊँ लै अब सुखके साज ॥१८॥ पहुँचे जहाँ सघन गहेवरबन ललित लता द्रुम गहबर माँहि ॥ जान एकांत चाह चित्त क्रीड़ा तब प्यारी धर गरेमें बाँहि ॥१९॥ देख्यौ स्थल प्यारी सुंदरवर चाहें हियेमें करन विनोद ॥ परसत अंग मदन व्यापत तब चितवत प्यारी श्यामाकोद ॥२०॥ ललिता ललित बचन हँस बोली ए छलिया पहिचानत नाहिं ॥ मैं तो जान रही कबहीकी समझ रही मनही मनमाँहिं ॥२१॥ क्‍यों न कही पहिलें सखी हमसों तुमही हमसों करत दुराव ॥ ऊपरतें अनखत ललितासों मनमें आनंद उपजत चाव ॥२२॥ ससमें बिरस क्यों करत लड़ैती यो बोली ललिता करजोर ॥ तब सुध बुध कैसेंके रहिये जब विधिना लैहें चितचोर ॥२३॥ तिय पट पलट देहु हरि मोकों पिय प्यारी कीजै कल केलि ॥ कुसुम शैया ललिता रचि कुंजन आप भई इत उत दोउ मेलि ॥२४॥ कर ओली चोलीकी बीनन गई कुसुम ललिता बनमाँझ ॥ . रति रस विलस निकस कुंजनतें पिय प्यारी आये लखि साँझ ॥२५॥ उत सब सखिन लखी ललिता जब हँसत हँसत आई ता पास ॥ बूझत आज अकेली क्‍यों तूँ राधा छाड़िकें करत बिलास ॥२६॥ यह पट पीत कौनकौ लहेंगा प्रकट जनावत बदन बिकास ॥ हम कहाँ कहत दुरावत हौ क्‍यों मेंटो भलें तुम मन्मथ प्यास ॥२७॥ तब ललिता टेरी मनमोहन आय घिरी सब ब्रजकी बाल ॥ आलिंगन चुंबन दे हरिकों चोरी राधाकी नंदलाल ||२८॥ मिल सब गईं लाजकी मारी इत राधा मन रही लजाय ॥ डलिया फूलनकी आगें धरि सब बिधि मिल लीनी बतराय ॥२९॥ अब घर चलौ बेर ढ्वै जैहै तो खीज बाबा वृषभान ॥ बहुरि सखीकौ भेख श्याम कर सखियन लै पहुँचे घर आन ॥|३०॥ कीरति आई द्वार गान सुन अरघ दियो अरु आरति बारि ॥ भवन माँझ लै स्यामा बोली ढिंग बैठारी कर बलहारि ॥३१॥ साँझ भई अब जिन घर जैयो रहियो सोय आज यहाँ रात ॥ सॉँझी खेल कीजिये व्यारू करजु कलेऊ जैयो प्रात ॥३२॥ शंक न करी निशंक खेली घर अपनी तुम मनमें जान !| कहत सबै बशकीनी कीरति नई सखी भइरी मनमान ॥३३॥ लीपभीत चंदन गोबर रचि चित्रित सॉझी धरी बनाय ॥ जो देखत सोई रहत चक्रत द्वै कहत और नहीं त्रिभुवन माँय ॥३४॥ धूप दीप नैवेद्य भोग धर करत आरती दोउ कर जोर ॥ चिरजीवो राधा श्री श्यामा हरें हरें यों कहें तृण तोर ॥३५॥ कीरति कहत करो अब व्यारु भूखी हौ जो सबै सुकुमार ॥ सब प्रताप तिहारौ घर रानी अब जैहै बहु भई अबार ॥३६॥ भल्रौ भद्र सिदौसी अईयो भुवन तुमारे तें उठि भोर ॥ दै असीस सब चलीं सखी घर बिहरत दंपति संग बरजोर ॥३७॥ लस्‍ियो जिन राधा श्री श्यामा तुम सोय रहौ मेरी पलक डार ॥ ललिता पानीको ठिंग रहियो कीरत सोई अपने दरवार ॥३८॥ सुरत केलि सब विधि सुख लूट्यो मिसहिं मिस दोऊ परम विचित्र || केतिक बुद्धि श्रुति पार न पावत बरन सकै को अगणित चरित्र ॥३९॥ भोर भयौ जाये नरनारी सब जाग्यौं बरसानों गाम॥ करन कलेऊ कीरति टेरत राधा श्यामा लै लै नाम !४०॥ आलस भरे उनीदे दोऊ लेत जूंभाय अंग अकराय ॥ बदन पखार उठाय सेजतें अति हितसों भोजन करवाय ॥|४१॥ पेंड़ पाँच पहुँचाय दवारतें ललितासों कही यों पहुँचाय ॥ चिबुक परस सिर पर कर फेस्यी घर पठई श्यामा समझाय ॥४२॥ पूरन पुन्य फले ललिताके पहुँचावन मिस पायौ लाव ॥ मानों कसौटी कसत कनककों देखत को पायौ है दाव ॥४३॥ त्रिय वागौ पायो नौछावर आई उलटि घर रिश्ल रिझाय ॥ इत्त जसुमति सुतकों बूझत जब कहत बात मोहन समुझाय ॥४४॥ नयन सजल भरभर कर मींड्ृत बिगरी यों कहि तोतरे बोल ॥ मैया हम न बसेंगे ब्रजमें त्रजवासिनी मद मत्त अलोल ॥४५॥ गोपीजनकौ कृष्ण अति वल्लभ गहि बाँध्यो कर माखनचोर ॥ उपज्यौ हास सुनत सुत बतियाँ उर लायौ कर प्रान अकोर ॥४६॥ मेरे लालकों जो कोउ बाँयै बाँघूँ ताहे कोटिक बार ॥ चिरजीवी रसिकनकी जीवन पीवत नंद यशोमति जलवार ॥४७॥
Saanzhi
Part1-266
Gori
Nain nachawat gujri ujaregaat bhonh khasat maanon dussey jaat ..
नैन नचावत गुजरी उजरेगात भोंह खसत मानों डसे जात ॥ हर्यो लहेंगा केसर भीनी अंगिया सुहि सारी गोरेतन अति सुहात ॥१॥ कहारी कहों वाके अंगकी शोभा चंदहु देख मलिन व्हे जात ॥ हँस चितवन मोहे धोंधी प्रभु काहे लालन ललचाय ॥२॥
Daan ke Dinan mein maan ke
Part1-266
Sorath
Arey teree yaahi mein banaai .. yeh marag tum roque rahet hoe
अरे तेरी याही में बनआई ॥ यह मारग तुम रोक रहेत हो छीन छीन दधिखाई ॥१॥ तुम जानत हो घेरी हमने रही अपनी समदाई नंददास प्रभु तनक छाछ मैं निकस जात ठकुराई ॥२॥
Daan ke Dinan mein maan ke
Part1-266
Kalyan
Shrivrishbhan ladeti gaaiyen keerati kull mandanbal hoe ..
श्रीवृषभान लड़ेती गाइयें कीरति कुल मंडनबाल हो ॥ सोनेकीसी बेलिहो प्यारी चंपेकीसी माल हो ॥१॥ हंसगमनी मृगलोचनी शोमित सहज सिंगार ॥ चमकत चंचल चीकने सिर सटकारे बार ॥२॥ पूँधरवारे बारन ऊपर शोभित सुंदर साल ॥ चंदके फंद परे अहिनंदन उरझे कंचन जाल ॥३॥ अतलसकौ लहेंगा कटि गाढ़ो दरियाई की अँगिया पीत ॥ उरज सुभट कंचनकवच सजि आये रति रणजीत ॥४॥ कृश कटि केहरि देखिदुरै हरि जेहर तेहर पाय ॥ गजगमनी कमनी अवनी रखनी रति लेत बलाय ॥५॥ कर चूरौ ललकै झलक पलकै न लगै छबि देख |! अँगुरिन मुँदरी पोंहीची गजरा बाजूबंद विशेख ॥६॥| चंपकली चौकी चमकै दमकै दुलरी पिय पोति ॥ चितकों लेत चुराय चाहिकें बदन चंदकी जोति ॥७॥ अरुण अधर दमकत दशनावलि श्याम चपलता सार ॥ कमलकोशमें बैठी पंगति मानो भृंगकुमार ॥८॥ बेसर को मोती लटके मटके खटके प्रिय प्रान ॥ श्रवन बनी रुचि मनी कनककी तनक तरकुली कान ॥९॥ पियतृखमोचन रतिर्स रोचन चंचल लोचन नार ॥ कुँवर किशोर चकोर चेंहें टुबा पढ़त चंद चटसार ॥१०॥ अलिकुल गंजन रतिरसरंजन नयनन अंजन दीन ॥ क्रीड़त सुधा सरोवर महियाँ मानो मनसिजके मीन ॥११॥ समर सहायक नवरस नायक सायक घायक नयन ॥ कुँवर कुरंग सुरंग कमल काननसों ठानत टैन ॥१२॥ कारी झपकारी भारी बरुनी बरनें कवि कौन ॥ भ्रोहें सुठि सोहें मोहें मानो हावभाव के भौन ॥१३॥ शुभ बिरियाँ दुपेहेरियां के फूलनकी बेंदी दीनी भाल ॥ इंदुबधू मानों नवलचंदकों आय मिली ततकाल ॥१४॥ शीश फूल सोहै मोहे बनी तनक कनककी आड़ ॥ चिबुक चारु मुसिकाय हँसत जब परत कपोलन गाड़ ॥१५॥ यह विधि छबि अगाधा साधा राधाजू सखियन माँझ | बिटियाँ बहुत जो गोपनकी संगखेलत सांझी सांझ ॥१६॥ गोधूलकी बिरियाँ डलियाँ फूलनकी ले च्लीं हाथ ॥ बीनत फूलन यमुना कूलन श्यामाजूके साथ ॥१७॥ एक लिये ओली चोली पर चाँप चिबुकतर चीर ॥ फूलन तोरत तनहिं मरोरत जहाँ भ्रमरनकी भीर ॥१८॥ एकन लै लावन्य ललित पटकी अटकी कटि छीन ॥ रमक - झमक पललव नवाय चढ़ बीनत फूल प्रवीन ॥१९॥ कुंदी कुंद करन कोमल निरवारत बाला बेलि ॥ ललित लवंग लता बनिता पर रहे झूमका झेलि ॥२०॥ जाई जुही केतकी निवारी चमेली रायबेल ॥ फूलन की कर गेंदुक बाला बनमें खेलत खेल ॥२१॥ बौरसरीके फूलबकी नकफुली बनावत एक ॥ श्यामा अभिरामा सुख थामा खेलत खेल अनेक ॥२२॥ तिहिं छिन कुंजबिहारीजू दुरि देखत कुंजनओट ॥ रहे हैं चित्र कैसेजु चितेरे लगी द्रगनकी चोट ॥२३॥ कियौ सखीको रूप लालने भर गुलाबदल गोद ॥। त्रियारूप धर दरशन दीनों मनमें मानत मोद ॥२४॥ निरखि निरखि वृषभान नंदिनी बोली बचनरसाल ॥ सब सिंगार सोहै मोहै तू को हैरी नवबाल ॥२५॥ तू क्‍यों फिरत अकेली हेली यह बन यमुना कूल ॥ नंदगाम घर साँझी को हम बीनन आईं फूल ॥२६॥ उत्कंठित वृषभान नंदिनी कंठ भुजा उरमेल ॥ आज अबार भई साँझीकों तू संग हमारे खेल ॥२७॥ सखी लईं सब बोल बोल गौरंभन धुनि सुनि कान ॥ बड़ी बार घर जैहें तो खीजें बाबा वृषभान ॥२८॥ चंदा चंद्रभगा चंद्रावलि चंचलनयनी चली धाम ॥ बहुत फूल बीनै हैं भटू री पूजे मनके काम ॥२९॥ कमल फिरावत गीतजो गावत आवत घर ब्रजवाल ॥ फूलनकी कर गेंद लकुटिया फूलनकी उस्माल ॥३०॥ माय धाय उर लाय लई कीरतिजू परमप्रवीन ॥ अरग बढ़ाय लई घर भीतर आप आरती कौन ॥३१॥ मृगमद चंदन केसरसों श्यामाजू लीपी भींत ॥ कामधेनु के गोबरसों रचि साँझी फूलन चीति ॥३२॥ धूप दीप धरि भोग अमृतरस आप आरतौ उतारि ॥ गावत गीत पुनीत किशोरी श्रीवृषभानकुमारि ॥३३॥ करब्यारू सब संग खेलि चली अपने अपने धाम॥ श्यामाजू और नवल सखी सुख लूट्यौ चास्यो जाम ॥३४॥ त्रिय बागौ ललिताहिं दीयौ श्यामापति सुधर सुजान ॥ रसिकरूप धर केलि करी सुखसागर प्रानन ग्रान ॥३५॥ शरद निशा सुख यह विधि राधा माधौजूनित्यबिहार ॥ शोभापर बल जाय श्यामघन अवलोकत सुखसार ॥३६॥
Saanzhi
Part1-269
Gori
Submill aaeen laadili vrishbhan nrishati key dwaar hoe ..dhri...
सबमिल आईं लाड़िली वृषभान नृषति के द्वार हो ॥धृ.॥ सब मिल आय कट कीरतिसों देहु लड़ेंती संग || बनमें फूल बिराज रहे हैं खेलन साँझी रंग ॥१॥ यह सुन कीरति बोल कुंवरिकों उबटिन्हवाई प्रीति ॥ अँग अँगोछ फुलेल केश बिच पाटी पारी चीति ॥२॥ बेनी सुरंग गूँथि माँगमें सेंदुरभरी बनाय ॥ बाँयें सीसफूल इत चंदा बिच लटकन लटकाय ॥३॥ टीकी कमलपत्र काजर दे बेसर चिबुक बिराज ॥ खुटिला खुभी और टेढ़ी बेंदी झूमक साज ॥४॥ कंटसरी तिमनी दुलरी चंपकली हार हमेल ॥ मुलकट अअगिया बाँह बिजोंढे बाजूबंदन पेल ॥५॥ चूरी गजरा कंकन पोंहोंची हाथ साँकरा मुँदरी ॥ कि लहेंगा सारी फु्फुदी बाजत किकिणी सगरी ॥६॥ पग नूपूर पायल जेहर अनबट बिछिया पगपान || यह सिंगार कर चली लड़ैती सब मिलि गावत गान ॥७॥ बनमें बीनत फूल हरखसों डलियों सोहे हाथ ॥ फूलगेंदकों आये लालन सखा न कोऊ साथ ॥८॥ खेलत गेंद परी इन बीचन प्यारी लई उठाय ॥ लालन आय गेंद माँगत हैं ललिता कह्ौ समुझाय ॥९॥ अब तो गेंद न पैहो लालन चतुराई के मूल ॥ पूछत लाल सबै क्‍यों आंई बनमें बीनन फूल ॥१०॥ कहाँ लड़ैती साँझी धरिहें फूल सबै लै चीति ॥ लाल कह्मौ मोहि आछी आवै देखो मेरी रीति ॥११॥ सबन कहा कैसें लै चलियें एकन कह उपाय ॥ पेहेरावा आभूषन सारी करीयें सखी सजाय ॥१२॥ सबै हरख सिंगार किये मिल चलीं आपने गेह ॥ नामधस्थौ श्यामाजू इनको तब बाँह परस्पर देह ॥१३॥ ललिता चंद्रभागा व्रजमंगल मैना नयना रूप ॥ करुणा मोहा कुमुदा रत्ना लोभा ललना अनूप ॥१४॥ रंभा कृष्णा दुर्गा ध्याना रूपा हरखा नाम ॥ रंगा हंसा दामा प्रेमा ज्ञाना जुहिला भाम ॥१५॥ चंपा बहोला सुमना नीला हीरा मुक्ता प्यारी ॥ कुंजा अमला समला विमला चंद्रावली सुकुमारी ॥१ ६) तारा कमला अमला यमुना वूंदा नंदा नारी ॥ अबला शीला सुखिया प्रमुदा नवला सुमति बिहारी ॥१७॥ चतुरा कामा रसिका श्यामा राधा लै घर आईं ॥| एक वेश एक रूप सबनकौ देखत रही लुभाई ॥१८॥ गावत आवत सब मन भावत आरती कीराति साज ॥ पूछत कह्मौ लड़ैती यह को जोरी भल्ी विराज ॥१९॥ बीनत फूल यह मैं देखी पूछी इनकी बात ॥ नंदगाममें बास बसत है श्यामा नाम कहात ॥२०॥ इनमें एक बड़ों गुण मैया जानत साँजझी चीति ॥ मन हरखित कीरति तब बोली खेलों सब मिलि प्रीति ॥२१॥ भुठिया वार आरती बारी भीतर गई लिवाय ॥ भीति लीप चंदनसों छिरकी साँझी धरत बनाय ॥२२॥ धूपदीप नेवेद्य धस्बौ पुनि आरती करत सँवारि ॥ कीरति कहा बियारू कीजै भूखी हो सुकुमारी ॥२३॥ भोजनकर सब हाथ पखारे बीरा रत्ना देत ॥ बीरा ले कह्मौ हम घर जैहैं कीरति कह्ौ सुहेत ॥२४॥ श्यामा तुम जिन जहु दूर घर यहाँई सोवो रात ॥ औरनसों यों कह्मौ बेगिही आवोगी उठ प्रात ॥२५॥ वे तब गईं रही है श्यामा खेलत चोपर रंग ॥ जीत परस्पर होत दुहुनकी राधा श्यामा संग ॥२६॥ एक सेज पौढ़े तब दोऊ उठे प्रात अरसाय ॥ बेऊ सब आँईं तिहिं अवसर निरख सबै मुसिकाय ॥२७॥॥ सौँझी डलिया में धर लीनी गावत चली सुभाय ॥ डलिया यमुनाजल पधराई सबै न्हात सुख पाय ॥२८॥ लाल कह्मौ अब हम घर जैहैं मैया जानतनाय ॥ यों कहि आवत जसुमति देखी रूखे भये लजाय ॥२९॥ जसुमति पूछत रात कहाँ रहे लालन कही बनाय ॥ दौरी गाय गयौ ता पाछें गोवर्द्धन लियौ बुलाय ॥३०)॥ आछे फल ले मोहि खवाये सोय रह्मौ ता पास ॥ द्वारकेश प्रभुकी बतियाँ सुन जसुमति आयौ हास ॥३१॥
Saanzhi
Part1-271
Gori

© 2026 All rights reserved. Vaishnav Samaj of RTP, DBA - Krishnadham-VYO 

bottom of page