top of page
Kirtan Title
Kirtan
Category
Book-Page#
Raag
Nikat zaan tyagyo vahanakon.. vrajbahir rakhyo taahinakon ..1 ..
निकट जान त्याग्यो वाहनकों॥ व्रजबाहिर राख्यो ताहिनकों ॥१ ॥ सकुचत चल्यो कृष्णके सन्मुख॥ कछू आनंद कछू मनमें दुख ॥२ ॥ धाय चरणन शिरनाई॥ कृपासिंधु राखो शरणाई ॥३ ॥ किये अपराध हु त बिन जाने॥ प्रभु उठाय लिये मुसिकाने ॥४ ॥ श्रीमुख कह्ो उठो सुरराज॥ वदन उठाय सकत नहि लाज ॥५ ॥ ये दिन वृथा गये वे काज ॥ तुमकों नहि जान्यों त्रजराज ॥६ ॥ सूरश्याम लीनों उर लाई ॥ अशरण शरण निगम यह गाई ॥७ ॥
Gowardhan Lila (Saras Lila)
Part2-091
Bilawal
Hansahans kahat krishna mukhbani .. hamnanhi ris tumpar aanee ..1..
हँसहँस कहत कृष्ण मुखबानी ॥ हमनांही रिस तुमपर आनी ॥१॥ तुम कित अति शंका जियमानी॥ भलीकर ब्रज वरख्यो पानी ॥२ ॥ यहसुन इंद्र अतिहि सकुचान्यों ॥ ब्रज अवतार नही में जान्यों ॥३ ॥ राखराख त्रिभुवनके नाथ॥ नहिं मोसों कोड और अनाथ ॥४ ॥ फिरफिर चरण धरत ले माथ॥ क्षमा करो मोहि राखो साथ ॥५ ॥ रवि आगें खद्योत प्रकाश ॥ मणि आगें ज्यों दीपकनाश ॥६ ॥ कोटि ब्रह्म शिव कोटि अविनास ॥ मो गरीबकी केतिक आस ॥७॥ दीन बचन सुन भवके वास ॥ क्षमाकरों जल पययों हुतास ॥८ ॥ अमरापति चरणन तर लोटत॥ रही नहीं उरमें कछ खोटत ॥९ ॥ उभय भुजा कर लियो उठाय॥ सुरपति शीश अभय कर नाय ॥१० ॥ हँस दीनी प्रभु लोग बडाई॥ श्रीमुख कह्यो करो सुख जाई ॥११॥ जयजय ध्वनि सब देवन गाई।॥ धन्य धन्य जनके सुखदाई॥१२॥ शिव विरंचि सनकादिक नारद॥ गौरी सुत दोऊ संग शारद॥१३॥ रवि शशि वरुण अनल यमराज ॥ आज भये मल काज ॥१४॥ अशरण शरण का |बानो॥ यह लीला प्रभु तुमही जानो ॥१५ ॥ मातासों यूत करे || माता फिरताकों सुखदाई ॥१६ ॥ ज्यों धरणी हल खोद ॥ सन्मुख सतगुण फलहि प्रकाशे ॥१७ ॥ कर कुठार ले तरुहि गिरावे॥ बह काटे वह छायापावे॥१८ ॥ जेसें दशन जीभ दलि जाई॥ तब कासों सो करे रिसाई॥ १९॥ धन्य ब्रज धन्य गोकुल बृदांवन॥ धन्य यमुना ६ ना धन्य लता कुंजबन ॥२० ॥ धन्य नंद धन्य जननि यशोदा॥ बाल प्रभुकरे समोदा ॥२१ ॥ स्तुति सुन मन हरख बढायो॥ साधुसाधु कही सुरन सुनायो ॥२२ ॥ तुमही जाय जब मोहि जगायो॥ तुमारेई काज देह धर आयो ॥२३॥ तुम राखों असुरन सिंघारों॥ तनु धरी धरणी भार उतारों ॥२४ ॥ आबत जात बहुत श्रम पायो॥ जावो भवन कर कृपा पठायो ॥२५ ॥ कर सिर धर धर चले देव गन ॥ पहुंचे अमर लोक आनंद मन॥२६।॥ यहलीला सुर घरन सुनाई॥ गाय उठीं सुरनारि बधाई ॥२७ ॥ अमरलोक आनन्द भयो सब ॥ हरख सहित सुरपति आये जब ॥२८ ॥ सूरदास सुरपति अति हरख्यो॥ जयजय ध्वनि सुमनन ब्रज वरख्यो ॥२९॥
Gowardhan Lila (Saras Lila)
Part2-092
Bilawal
Hari karaten giriraj uttaayyon .. saat divas jall pralay sambhaayon ..1..
हरि करतें गिरिराज उत्ताय्यों ॥ सात दिवस जल प्रलय संभायों ॥१॥ ग्वाल कहत केसें गिरिधायों॥ केसें सुरपति गर्व निवार्यों ॥२ ॥ वच्रायुध जलवरष सिरानों॥ पर्यो चरण जब प्रभु करि जान्यों ॥३ ॥ यह करतूत करत तुमकेसें॥ हमसे सदां रहतहो तेसें ॥४ ।॥ हमहि मिले तुम गाय चरावत ॥ नंद यशोदा सुबन कहावत ॥५ ॥ देख रहीं सब गोप कुमारी॥ कोटि काम छबिपर बलहारी ॥६॥ करजोरत रवि गोदपसारे ॥ गिरिवरधर पति होठ हमारे ॥७ ॥ ऐसो गिरिगोवर्द्धन भारी ॥ कब लीयो कब धर्यो उतारी ॥८॥ तनक तनक भुज तनक कन्हाई॥ यह कहि उठी यशोदामाई ॥९ ॥ केसें पर्वत लियो उठाई ॥ भुज चांपत चुंबत लगाई ॥१९०॥ वारंबार निरख पछिताई॥ हंसत देख ठाडे ॥११॥ इनकी महिमा काहु न पाई।॥ गिरिवर धर्यों यहे बहुताई ॥१२ ॥ एक एक रोंम कोटि ब्रह्मांड ॥ रवि शशि गगन धरणि नव खंड॥१३।॥ यह ब्रज जन्म लियो केवार॥ जहांतहां जलथल अवतार॥१४॥ प्रकट होत भक्तनके काज॥ ब्रह्म कीट सबनके राज ॥१५॥ जहांजहां गांठ परे तहां आबे॥ गरुड छांड तासन्मुख खधावे ॥१६ ॥ ब्रजहीमें नित करत विहारन॥ यशुमति भाव भक्तन कारन ॥१७॥ यहलीला इनकों अतिभाबे॥ देह धरें पुनपुन प्रकटावे ॥१८ ॥ नेक तजत नहीं त्रज नरनारी ॥ इनके सुख गिरि धरत मुरारी ॥१९॥ गर्ववंत सुरपति चढआयो॥ वाम करज गिरि टेक उठायो॥२० ॥ ऐसेहें प्रभु॒गर्वप्रहारी। भुज चुंबति वशुमति महेतारी ॥२१॥ यह लीला जो नितप्रति गावे॥ आपुन सीखे और सिखावे ॥२२ ॥ सुनें सीख पढ मनमें राखे ॥ प्रेम सहित पुन मुखतें भाखे ॥२३॥ भक्ति मुक्तिकी केतिक आस॥ सदांरहत हरि तिनके पास ॥२४॥ चतुरानन जाको यश गावत॥ शेष सहस्नमुख जाहि वखानत ॥२५ ॥ आदि अन्त कोऊ नहि पावे॥ जाकों निगम नेतिनेति गावे॥२६॥ सूरदास प्रभु सबके स्वामी। शरण राख मोहि अंतर्यामी ॥२७ ॥
Gowardhan Lila (Saras Lila)
Part2-094
Bilawal
Godbaith gopal kahat vrajrajason ..
गोदबैठ गोपाल कहत ब्रजराजसों ॥ अहो तात एक बात श्रवण दे सुनोजों मेरी॥ भवनमांझहों गयो धरी जहां सोंज घनेरी ॥ में हँस माँग्यो मायपें भोजनदेरी मोहि॥ कर लकुटी ले यों कह्मो यह क्‍यों देहों तोहि॥१॥ क्षुधितजानकें नेह रोहिनी निकट बुलायो॥ दुधप्याई चुचुकार शीखदे कंठ लगायो॥ यह बलि भुक्ते देवता कह्मो हरें लगकान ॥ तातें रचि पच्ि करतहें शाक पाक पकवान ॥२ ॥ यह निश्चय कर कहो कोनसो देव तुम्हारो॥ जो इतनी बलि खाय काज कहा करे हमारो ॥ कहा देवको नामहे कोन लोकको नाथ ॥ इकलोही भोजनकरेके ले अपनों गणसाथ ॥३ ॥ सुनो श्याम चित लाय देवकी कहूं कहानी ॥ आगम निगम पुराण कहें ऋषिवर मुनि ज्ञानी ॥ सब सुखनिधि सुर लोकहे कहीयत ताको ईश ॥ सेवतहें सब देवता जाहि कोटितेंतीस ।४ ॥ जाके अुा र मेघ वरष जल धरणी पोषें॥| अन्नादिक फल फूल निपज परजा तोषे ॥ बहु तृण उपजें पशुनकों भरे सरोवर तोय ॥ देव दिवारी पूजिये जिये तो ब्रज अति सुख होय ॥५ ॥ एक बात हों कहूं बावा जो सांची मानो ॥ ऐसे अनुचर कोटि कोटि कहि कहा बखानो ॥ अश्वमेध शततें लहे इंद्रासनको भोग॥ ब्रजरज कण पावे नहीं कोटि यज्ञ तप योग ॥६ ॥ सो प्रभु अबही चलो तुम्हें हों निकटबताऊं॥ मन भावे तब बोल आपने संगखिलाऊं॥ गोवर्द्धनकी तरहटी हम वच्छ चरावन जांय॥ अखिल लोकके नाथसों छाक वांट हम खांय ॥७॥ ब्रह्मा शिव पुन रटें तनक पावे न वसेरो॥ काटे विघ्न अनेक सदां ब्रज वासिन नेरो॥ बेद उपनिषदमें कहो सो गोवर्द्धन राय ॥ बडरे बैठ विचार मतोकर गोधन पूजो आय ॥८ ॥ भये नंद मनमुदित बडे सब गोप बुलाये॥ कान्ह कहें सो करो भये सबहिन मन भाये ॥ शकट पूतना आदि दे डारे विध्न नसाय ॥ गिरि प्रताप चिरकालतें धिर ब्रजवास वसाय ॥९ ॥ हरख नंद उपनंद सकल ब्रज दई दुहाई॥ सुणति पूजा मेंट राजा गोवर्द्धनाई ॥ आदिलोक वैकुंठलों ब्रज परिपूरण ॥ ब्रजवासिन हितकारने आये हरि गिरि होय ॥१० ॥ सुन ब्रजवासी सकल हरख मन करी बधाई |! कहाकरेगो इंद्र हमारो कृष्ण सहाई ॥। गोपी गोसुत गायले ओर बालक संग लाय ॥ गोप चले उत्साहसों पूजनकों गिरिराय ॥११॥ अगणित शकट जुराय साज पूजाकी साजें॥ कान परी नहीं सुनत चहूंधां बाजन बाजें ॥ ब्रज़नारिनके यूथसों चली यशोदा माय ।॥। गोधन गाय मल्हावहीं उर आनंद न समाय ॥१२ ॥ चले नंद उपनंद आदि ब्रजनंद अगाऊ॥ करत परस्पर ख्याल चले मोहन बलदाऊ ॥ वृद्ध तरुण बारे सबे त्रज घर रह्मो न कोय॥ अपनो कुल पति पूजियें महा महोत्सव होय ॥१३॥ दीनो दरशन शैल दूं शीश नवाये॥ निकट जाय प्रणाम करत अघ दूर नसाये ॥ दीपदान दे नंदजू रजनी मुख चहूं ओर॥ गायन कान जगायके बूझत नंदकिशोर ॥१४॥ आज कूहूकी राति चलो परिक्रमा कीजे॥ गिरि निश जाग भोर बलि पूजा दीजे॥ चले हरख गिरिराजकों सबे दाहिनों दे देहि॥ गोवर्द्धन गोपालकी सब गोप बलैया लेहि॥१५॥ मध्य अधिदेविक रत्न खचित गिरिराज बिराजें॥ दीपमालिका चहूं ओर अद्भुत छबिछाजें ॥ सकल निशा आनंदमें रजनी गई विहाय ॥ विधिवत्‌ पूजा कीजियें बलि उपहार मँगाय ॥१६ ॥ गावत गीत पुनीत सकल व्रजनारि सुहाये॥ अगणित बाजे विविध अखिल ब्रजराज बजाये। गिरिवर प्रथम न्हवावही मानसी गंगा नीर ॥ अगणित कलशा हेमके लेनावत धौरी क्षीर ॥१७ ॥ पुन चंदन उबटाय स्वच्छ जल गिरिहीं नववाये॥ अरगजा कुंकुम पोहोष चरच पटपीत उढाये॥ दीप बहु विधिकीये कुंडवारों धर्भोग॥ सुख समुद्र लहेरिन इन ब्रजवासिन योग ॥१८ ॥ पूजाको प्रसाद देत ग्वालन मन भाये ॥ माथें टोरा बांध पीठ थापे सरसाये ॥ नंदराय आज्ञा दई आंन खिलाओ गाय ॥ कान्ह तोकसों यों कह्यो धौरी पेहेलें खिलाय १९ ॥ कान्ह गहें पट पीत आन जब बोली धोौरी ॥ दूंकत लेहेंडे पेलि वच्छके सन्मुख दोरी ॥ छुवत वच्छ अकुलायकें डाढ समुहाय॥ भलीभली खेली कहें सब गोप श्यामकी गाय॥२०॥ खेली धूमरि गांग बुलाई काजर कारी॥ औरें अगणित झुंड सकल गोपनकी न्यारी। ! सुखपयोधि खपयोधि लहरिन बढ्यो रह्यो सकल ब्रजछाय॥ अन्नकूट विधिवत्‌ नाना पाक बनाय ॥२१॥ बहुविध व्यंजन मधुर चरपरे खाटे खारे॥ वेसनके को गिने केईक सुकवनिके न्यारे ॥ तिन मध्य पूर्यो प्रेससों नव ओदनको कोट ॥ मध्य चक्र चित्रित धर्यों गरि ओदनकी ओट ॥२२ ॥ बहुत भांत पकवान नामले कोन बखानें । गिनत न आवे पार परम रूचि धरे संधानें ॥ वासोंधी मिश्री सनी मिलि मृगमद घनसार ॥ नानाविधि मेवानके गिनत न आवबे पार ॥२३॥ दधि सिखरन संयाव सेंमई पायस प्यारी ॥ वरा मगोरी बरी तिलवरी रोचक न्यारी॥ पापर अति कोमलधथरे घृत नवनीत मँगाय । ओदयो दुध धर्यों धोरीको मिश्री पनो छनाय ॥२४ ॥ तुलसी दल दे नंद पोहोष माला पहेरावें ॥ सौरभ चंदन पीत सजल शंखोदक नावें ॥ दुहुंकर जोरें दीन व्हे ध्यान धरत ब्रजराज॥ प्रत्यक्षव्हे भोजनकरें रूप धरें गिरिराज ॥२५॥ कहत गोप समुझाय रूप गिरिराज निहारों॥ जाकें ऐसो पूत सुफल ब्रजवास तिहारो ॥ मोर पख्ौवा शिर धरे उर राजत बनमाल ॥ सब देखत भोजनकरे हो मानो श्रीगोपाल ॥२६ ॥ यथाशक्ति फल पत्र पाक ब्रजवासी लाये॥ प्रेमभक्ति प्रतिपाल परम रुचिसों वे खाये ॥ काहू अति संकोचते सजि धर राख्यो गेह॥ मांगमांग सबपें लियो प्रकट जनायो नेह ॥२७॥ शीतल परम सुवास सुखद यमुनोदक लीनों ॥ रह्मो जो शेष प्रसाद बांट ब्रजवासिन दीनों॥ बीरीदेत सँम्हारकें आपुन नंद कुमार॥ आरोगत ब्रजराज सांवरो ब्रजजन लेत उगार॥२८॥ महा महोत्सव मान लीयो गिरिराज हमारो ॥ न्रजवासिन शिरछत्न सदां गोधन रखवारो ॥॥ ब्रजरानी कर आरतो लागत गिरिके पाय॥ पटभूषण न्योंच्छावर करकें ग्वालन देत बुलाय ॥२९ ॥ नंदादिक ब्रज गोप सबें जुर सन्‍्मुख आये।॥ नयन पाणि अरु ग्रीव शीश्ष गिरि चरण छुबाये॥ रामकृष्णके शीशपे देव पाणि परसाय॥ आज्ञा ले घरकों चले पदवंदन करवाय॥ ३० ॥ इंद्र उठयो अकुलाय आज क्‍यों होत अवेरो॥ ओरवेर ब्रज जाय लेहुं बलि भोग सबेरो॥ व्रजबलिकी सुध लेंनकों दीने दूत पठाय ॥ महामहोत्सव देखकें कह्ढो इंद्रसों जाय ॥३१ ॥ कोप इंद्र घन जोर सबे ब्रजलोक पठाये ॥ चहूं ओरतें घेरघेर ब्रजबोरन आये।॥ मूशलधार वरखन लग्यो ब्रज कंप्यो अकुलाय॥ कह्यो सबन व्रजराजसों अब को होय सहाय ॥३२ ॥ व्याकुल लख ब्रजवासि कान्ह गोवर्द्धन धायों ॥ वामपाणि अंगुरीन एक नख अग्न उछायों ॥ गोप लकुटिया ले रहे टेकी चहुँधां आय।॥ कोमलकर अति भारतें मति इत उत डिगि जाय ॥३३ ॥ ले कटितें कर वेणु धर्यों अधरन गिरिधारी ॥ सप्तरंध्व स्वर पूर घोर ऊंचीदे भारी॥ पर्वत दीयो उछारकें स्वरपें रह्मो ठहेराय॥ गोपनको बल देखकें फिरि गिरि थांभ्यो आय ॥३४ ॥ सात द्योस निश परी प्रबल अति जलकी धारें॥ गिरिकी छांया सकल गोप गोधन तृणचारें॥ बूंद न काहू परसहीं यह सुन अतुल प्रताप ॥ परम पुरुष यह जानकें इंद्र बढदयो संताप ॥३५ ॥ ले सुरभी ब्रज आई पांय हरिके शिरनायो ॥ तुम देवनके देव कौयो में अपनों पायो ॥ अबलोंमें जान्यों नहीं त्रज बृंदावन रूप ॥ कृषा दृष्टिसों देखियें अखिल लोकके भूष ॥ ॥३६ ॥ गिरि धरधरणि कान्ह पाणि सुरपति शिरधायों ॥ थेनु क्षीर अभिषेक मान अपराध निबारयों ॥ स्वर्ग लोकको राज दे करसों थापी पीठ ॥ अबतें यह व्रतराखियो त्नजपर अमृत दीठ ॥३७ ॥ इंद्र पठायो गेह आप ब्रज माया फेरी ॥ देव विमानन आय वरख कुसुमनकी ढेरी॥ सब कोऊ गोविंदको श्रीमुख निरखत आय ।॥ देत दान बहु नंदजू उर आनंद न समाय ॥३८ ॥ धाय यशोमति माय लालकों कंठ लगावबे।। वार बार जलपीबे चूमकर नयन छुवावे। सातबरसको सांवरों सात द्योस इकहाथ॥ गिरि धार्यो बलदेंवके सो प्रभु वैकुंठनाथ ॥३९॥ सब ब्रजवासी लोग कहत ब्रजराज दुहाई॥ जयजय शब्द उच्चार हमारो देव कन्हाई ॥ दे असीस घरकों चले ग्वाल गोप व्रजनारि ॥ व्रजजन गिरिधर रूपपे डार्यो सर्वस्व वारि ॥४० ॥
Annakut
Part2-096
Bilawal
Apane apane toll kahat vrajwasiyan ..
अपने अपने टोल कहत ब्रजवासियां ॥ शरद कुहू निश जान दीपमालिका जो आई॥ गोपन मन आनंद फिरत उनमद अधिकाई ॥ ऐं पन थापे दीजीयें घरघर मंगलचार ॥ सातवरसको सांवरों खेलत नंददुबार ॥१ ॥ बैठ नंद उपनंद बोल वृषभान पठाये ॥ सुरपति पूजा जान तहां चल गोविंद आये॥ बारवार हाहा करें कहो बावा यह बात ॥ घरघर गोरस संचियें कोन देवकी जात॥२॥ कान्ह तुमारी कुशल जान एक मंत्र उपेहें ॥ खटरस व्यंजन साज भोग सुरपतिकों देहें॥ नंद कह्मो चुचकारकें जा दामोदर सोय॥ बरस दोसको झोसहे महामहोत्सव होय ॥३ ॥ तब हँस बोले लाल मंत्र बहोयों एक कीनों ॥ आदि पुरुष निज जान रेंन सपनों मोहि दीनों॥ सब देवनको देवता गिरि गोवर्द्धन राज ॥ ताहि भोग किन दीजियें सुरपतिको कहा काज ॥४ ॥ बाढे गोथन बूंद दूध दधिको कहा लेखो॥ यह परचो विद्यमान नयन अपने किन देखो ॥ तुम देखत बल खायगो मोंहों मांग्यो फल देय ॥ गोप कुशलजो चाहियें तो गिरि गोवर्द्धन सेय ॥५ ॥ गोपन कीयो विचार सबन मिल शकट जो साजे ॥ बहु विध कर पकवान चले जहां बाजन बाजे ॥ एक बनही बनकों चले एक क नंदीसुर भीर ॥ एकन पेंडो पावही फूले फिरत अहीर ॥६ ॥ एक चले एक वनही वनछाये॥ एक गाबें गुण गोविंद प्रेम उमगे न समाये॥ गोपनको सागर भयो गिरि भयो मंदराचार। रत्न भईं सब गोपिका कान्हे विलोवन हार ॥७ ॥ ब्रज चोरासी कोस परे गोपनके डेरा ॥ लंबे चौवन कोस जहाँ त्नजवास वसेरा॥ सबहिनके मन सांवरो देखियत सबन मंझार॥ कौतुक भूले देवता आये लोक विसार ॥८ ॥ लीने विप्र बुलाय यज्ञ आरंभन कीनों ॥ सुरपति पूजा मेंट राज गोवर्द्धन दीनों ॥ देव दीवारी श्यामही सब मिल पूजन जाय॥ नंद प्रतीत जो चाहिये तो तुम देखत बलिखाय ॥।९ ॥ प्रथमही दूध न्हवाय बोहोरि गंगाजल ढार्यो ॥ बड़ो देवता जान कान्हको मतो बिचायों॥ जेसेहें गिरिराजजू तेसो अन्नको कोट॥ मग्नभये पूजा करें नरनारी बड़ छोट ॥१० ॥ सहस्र भुजाउरधरें करें भोजन अधिकाई ॥ नख शिखलों अनुहार मानों दूसरो कन्हाई ॥ ललिता राधासों कहे तेरे हदें समाय॥ गहे अंगुरिया नंदकी सो ढोटा पूजा खाय ॥११॥ पीत दुमालों बन्यो कंठ मोतिनकी माला॥ सुंदर सुभग शरीर झलमले नयन विशाला॥ श्यामकी शोभा गिरि भयो गिरिकी शोभा श्याम॥ जेसो परवत भातकों ढिंग भैया बलराम ॥१२॥ व्यंजन बहुत बनाय कहांलों नाम बखानों॥ भयो भातको कोट ओट गिरिराज छिपानों ॥ बरा बिराजे भातपे चंदा पटतर सोय ॥ यज्ञपुरुष भोजन करे सब देवन सुख होय ॥१३॥ जेसी कंचनपुरी दिव्य रलनसों छाई॥ बलि दीनीहे प्रात छांह चलि पूरव आई॥ बदरोला वृषभानकी रही विलोवन हार ॥ ताकी बलि उन देवता लीनी जाला ॥१४ ॥ सब सामग्री अरपि गोप गोपिन करजोरे ॥ अगणित कीने स्वाद दास बरणे कहा थोरे॥ यह विध पूजा कीजिये कह्यो सबन समुझाय॥ श्याम कह्यों सूरदाससों मेरी लीला सरस बनाय ॥१५ |
Annakut
Part2-100
Bilawal
Chhel chhabilo laal kahat nandrayason ..dhlu0 ..
छेल छबीलो लाल कहत नंदरायसों ॥ध्लु० ॥ घरघर मंगल होत कहाहै आजुतुम्हारें ॥ बहुविध करत रसोई हूं मध्य गयो सकारें॥ मोहि देख सबकोई कहो यहां जिन आवो लाल ॥ हम करतहें कर पकवान रसाल ॥१॥ यह विस्मय चित मोहि कोनकी करत पुजाई॥ याको फलहै कहा कहो तुम व्रजपति राई ॥ नाम कहा या देवको कोनलोकको राज। इतनो बलि यह खातहै हमारो करत कहा काज ॥२ ॥ नंदहँसे मुसकाय कानहसों कहत सुनाई ॥ इन्द्र पाक हम करत सदा तुमरी कुशलाई ॥ ताल तलैया सब भरे बहु तृण उपजे भूमि || वृक्ष हरित सब होतहें फूल लता रहें झूमि ॥३॥ अमराबतिको राज करत निशदिन कुशलाई॥ उर्वसीको नृत्य होत यातें अधिकाई॥ देवऋणषी स्तुतिकरें सबकोऊ मानत आन॥ यातें हम सब ज बरसों वरस निदान ॥४॥ तब हरि कौयो बिचार मतो एक नयो उपायो॥ इममें मायाफेर कीयो अपनो मन भायो॥ सुनो तात एक बात हमारी मानो जोई ॥ गिरिवरपूजा कीजिये इनतें सब सुख होई॥ ये प्रभु प्रत्यक्ष देव भूलि क्यों बुद्धि विसारो ॥ बैकुंठ इनके मांहि देव सबहिनतें न्यारो ॥ गाय हमजातहें इनकों करत प्रणाम ॥ गोवर्द्धन यह नामहै प्रकटे पूरण काम ॥६ ॥ ब्रह्मा रुद्र सनकादिक सबें इनको सिरनादें॥ इनकी महिमा अखिल लोक निर्मल गुण गावें।। ऐसे प्रभुकों छांडकें शक्रहि देतहो भोग ॥ अनेक विघ्न इन टारिये इनकों पुजन योग ॥७ ॥ यहबात विश्वास रायजूके मन आई ॥ बडे गोप सब कहत सुनों हरि कुंवर कन्हाई ॥ गर्गयेहे हमसों कह्यो बासुदेव अवतार।॥ शकट पुतना इनहीनें बक अध किये संहार ॥८ ॥ सबहिनके मन आय कौयो इनको मन भायो॥ सबब्रजमें बात सुनाय गोवर्द्धनपूजन आयो॥ इनकों सब मिल पूजियें ब्रजमें होत कल्यान ॥ यह निश्चय सबहिनकीयो गिरिको कीौयो सनमान॥९ ॥ सब सामग्री शकटमांझ सबहिनजु धराई॥ अपने शकट जुराय चलीं रोहिणी यशोदाई ॥ रामकृष्णकों पासले प्रफुलित मन आनंद॥ बडे गोप सब संगले वृषभान बुलाये मंद॥१०॥ सुंदर गावत गीत चली ब्रजनारि सुहाई ॥ बहु विध बाजे बजे दीये निसान घुराई ॥ ग्वाल गोप गौबच्छ ले चलयो सकल ब्रजसंग॥ ब्रजवासी दरसन भयो गिरिवर गिरिधर अंग ॥११ ॥ सबन नवायो शीश भये मन मुद्तिविचारे॥ किहिं विधि पूजन करें पूछ पुरोहित उपचारे॥ हमनहीं समझें महेरजू पूछो लाल बुलाय॥ लाल कहो पूजन जन करो बलि उपहार मँगाय ॥१२ ॥ गोदवर्द्धनपें दीपदान कियो मनभायो ॥ चहुंदिश जगमग जोति कुहुँ निशि भयों सुहायो॥ परिक्रमा सब कोऊ चले दाहिनो दीयो गिरिराय॥ गीत नाद उदघोषसों मगन भये ब्रजराय॥१३॥ प्रातसमें सबसों मिले ले आए नंदराई ॥ उमग्यो आनन्द सिन्धु कृष्ण बलदोऊ भाई ॥ बडे गोप आएसबे वृषभान गोप संगलाय ॥ विप्र बुलाये नंदजु पुजनकों गिरिराय ॥१४॥ पूजनको आरंभ कीयो षोडश उपचारें ॥ धौरी दूध न्हवाय बहुयों गंगाजल डारें॥ केसर चंदन चरचकें उबटनो कीयो बनाय॥ मानसी गंगा नीरसों स्नान कराये नंदराय ॥१५ ॥ कुंकुम अक्षत तिलक दियो माला पहिराये ॥ पीतांबर उरहार गोवर्द्धन तबही उढाये॥ कुनबारो आगें धर्यो धूपदीप तिहिंवार ॥ सुख सागर सबहिन भयो उमगे कर बलिहार ॥१६ ।| करवाय आचमन सुगंध बीराजू धराएुं॥ बार आरतो कीन गीत मंगलजू गवाये॥ ग्वाल बुलाये नंदजू कुनवारों दीयो बांट। तिलक किये थापे दिये मांथे टोरा गांट ॥१७॥ कान्ह कहो सबग्वाल बुलाये गाय खिलावो॥ धौरी धूमर गाना सबे वछरन संग लावो ॥ हूंकहूंक गायेंसबें सन्‍्मुख आईं धाय ॥ उत्साह भयो धोरी आगें आय ॥१८ ॥ सेली बांधे सीस हस्तमें लकुटी लीनी॥ गायन सन्मुख आय लालजू चक्रित कीनी॥ गायनके अनुकरणकों गोकरण थरेंशीश॥ गोपभेष अदभुत बन्यो जबयजय गोकुलईश ॥१९ ॥ अपनी गाय खिलाय कह्ो तुम सबे खिलाबो॥ वछरन आगें लाय तीदरों बहुत बजाबो॥ थेनुखिलाई जुशकी ग्वालन कीयो जुहार॥ नये वसन भूषणदिये। सबन मान त्योहार ॥२० ॥ अन्नकूट धर्यो भोग सो कहि कोन बखाने ॥ बहुविधके पकवान विविध कर सन्मुख आने॥ पेडा बरफी आदिले महिल मिठाई जात॥ भांतभांत मेवा धरे तर मेवा सबभांत ॥२१॥ चकुली पुवा महेल साठा घरघरतें आए॥ भोगधरे नंदराय सबनके सनजू बढाये॥ कांजी धरी बनायकें बराभिजोए छाछ ॥| बहुत माँट आगें धरे फलजु घरे कई गाछ ॥२२॥ पायस धरी अरु खोर धरी धोरी॥ ओदन सेव सजाय धरी मनकाजु मिलाई ॥ बूरा डायों अति ५०० बहुत मुकराय ॥ संयाव करी मीठी घनी घृत नवनीत सिकाय ॥२३ ॥ फोग केरा द्राख कियेबिलसारू केरी॥ सिखरण संजोई धरी अति मीठी सेतेरी ॥ बासोंधी अति सुगंधकी केसररंग मिलाय॥ दूध ओट मीठो श्रयों मिश्री पनो छनाय ॥२४॥ माखनमिश्री मिलाय दही मीठोजु धरायो॥ तिन ढिंग सिखरन छान मेल बूरा मन भायो॥ साक रायता सब धरे संधानें गिने न जाय॥ कचरिया सुकवनकी करी भुमिना मुँजेना बहुभाय ॥२५ ॥ तिहिं आगें हलदीको चौक पूर्यो पदमसवारे ॥ धर्यों बनाय बहुत कीनो विस्तारे। ओदनतिहिंमध्य प्रेमसों गिरिके कर्यो समान॥ मध्य चक्रवापें धर्यों गूंजा शिखर प्रमान ॥२६ ॥ चारभांतकी दार मूंग रंग ठाडेजु बनाए॥ घृत नवनीत मगाय मूंगमिल गमिल भात सनाए॥ पापर ततेलमें तरे संवार बनाय ॥ उरद वडी तिलवडी डबराधरेहें भुँजवाय ॥२७ ॥ सिखरनभात दहीभात जीराजुमिलायो ॥ बडीवेंगनकों पीरो भात अति सुखदसुहायो। मीठो खाटो भातले आगें धर्यों बनाय॥ वरा मुंगोरी टोकरा चीला चकता लाय॥२८ ॥ सकरकंद मीठो शाक रुचिर धयों बनाई ॥ अरबी रतालू जिमीकंद ईमलीजु मिलाई॥ तिनकूडा औटायकें चनाबरीको कीन॥ कडढी करी बहु भांतकी भोजन करत प्रवीन ॥२९ ॥ बेंगन भरता शाक केईं भांत बनाय ॥ और भुजेना कर धरे अगणित गिने न जाय ॥ यह विधि मोदसों वरणत वरण्यो न जाय॥ यमुना जलके माटले वाम भाग पधराय ॥३० ॥ धूपदीप कर भोग धर्यो मन अधिक बढ़ाई ॥ तुलसीमाल पहिराय नंद केसर चरचाई ॥ शंखोदक कीनो तबें अति प्रसन्न ब्रजराज | हाथ जोर बीनतीकरी मानि लेहु गिरि राज ॥३१ ॥ गिरिवर रूप धर्योजु श्याम भक्तन मनहारी॥ द्वजजन निरखें आय कौयो तन मन बलिहारी ॥ सबन कह्मों हरखें सब्रें उमगें उर न समाई ॥ धन्य धन्य सुबन नंदजूकों यह सुख देख्यो जाई ।३२ ॥ किंचित छाक बनाय ग्वार राख्यो घर मांहीं ॥ सकुच रही मनमांझ शोच अतिशय चितजाहीं। आरति जानीं बाहीको लीनो भोग मँगाय॥ सब देखत बहिलियो खायो सराह सराय ॥३३ ॥ यमुनाजलकी झारीलाय अचबनज करायो॥ मुखपोंछनकें काज वस्त्र सबहींजु उठायो॥ बीरीलाये सांवरे देत बनाय बनाय॥ आप आरोगत मुखभरे उगार भक्त लियो आय ॥३४ ॥ यह उत्सव सुख देख बीनमें नारद गायो ॥ ब्रज जन मन उल्लास अंगअंग न समायो। यशुमति कीनो आरती वार वार सचुपाय ॥ चरणन मस्तक धारकें कुशल मनायो माय ॥३५ | राईलोन उतार बहु नोछावर कौनी॥ मागध सूत बुलाय सववें मुठिया भर दीनी॥ आज्ञा माग सबे चले अपने गृहकों जात॥ रामकृष्ण बंदन क्यों चलेमाय संग तात ॥३६ ।। समोगयों सब चूक इंद्रमन बहुत रिसायो ॥ दीनोदूत पठाय नंदब्ज खबर मँगायो ॥ उन सन्मुख आयुस कियो सुरपति कह्नो सुनाय ॥ पर्वतको पूजनकीयो दीने भोग लुटाय ॥३७ ॥ कोप कियो ब्रजमांहि प्रलयके मेघ छुडाये ॥ वर्षो जाय निश्चित देहो ब्नजलोगवहाये॥ महाघोर वर्षाभई वहत प्रचंड समीर ॥ कह्मों गोप ब्रजराजसों अबकेसें रहे धीर ॥३८ ॥ गिरिवर सन्मुख चाहि कान्हजु तबही उठायो॥ श्रम न कछ चित मांहि छन्नवत ऊपर आयो-॥ अंदेसो सबहिन भयो टेकि लकुटिया आय वेणुरध्वन पूरकें गिरिकों दीयो उछलाय ॥३९ ॥ मानो सप्त स्वरनसों फूंकपें धिरकर राख्यो॥ गोपीजन गृहकाज करत आनंद सो भाख्यो॥ सातद्योसलों बरसीयो मूशलथार प्रमान ॥ तबहिं यह निश्चय भयो परबरह्म भगवान ॥४० ॥ अपराध पर्यो चित्त जान संग सुरभी ले आयो॥ गंगाजल अभिषेक क्यो आनन्द बढायो ॥ मुकुट चरणन पर धर्यो लोटत मघवा घर ध्यान ॥ पीठथाप अपनो कियो यह ब्रज मेरोजान ॥४१ ॥ गिरिवर धरणी धार आप मैयापे आये ॥ माततातके पांयपरे दोडन सिरनाये ॥ ग्वाल गोप सबहिन मिले कंठ लगे अंकवार॥ हरख हरख सब यों कह्यो चिरजीयो दा मार ॥४२ ॥ रानीजू गोद बैठाय चूम मुखहीयो सिरायो ॥ प्रेमसमुद्र कछू उमग्यो न समायो ॥ कार्हजो मेरें एकहे बायों हाथपिराय ॥ सात द्योस पर्वत धर्यो कमलापति वैकुंठराय ॥ ४३ ॥ सखाभये मन मुदित दई व्रजराज दुहाई॥ जयजय शब्द उचारत हमारो देव कन्हाई॥ तिहारो एसोपूतहे विघ्न नसे बहू क्रूर॥ गोविंद इनको नामहै सोरहकला भरपूर ॥४४ ॥ भूषण वसन मगाय वार ग्वालनकों दीने॥ अति उदार नंदराय दान बहुतकसे कीने॥ आशिश दई विप्रन कह्लो जीवो सुत ब्रजराज मदनमोहन त्ज लाडिलो परमानंद शिरताज ॥४५ ॥
Annakut
Part2-103
Bilawal
Boll liye sub gwal kahat giri poojiyen.. dhru0 ..
बोल लिये सब ग्वाल कहत गिरि पूजियें॥ ध्रु० ॥ दीपमालिका आजु गोवर्धनलीला गायें॥ नंद महोत्सव होय चलो सब देखन जायें ॥ कनक थार मोतिन भरे दीपक बरे मंझार॥ सब मिल आईं गोपिका हो गावत मंगलचार ॥ कहत ॥१ ॥ आप आपुही रूप बनी सब ब्रजकी नारी॥ लेंहगा कंचुकी अंग बनी बहु झूमक सारी॥ काजर रेख टीको बन्यो ओर मोतिनके हार ॥ सब मिल गोपी करत हैं अप अपनोंसिंगार ॥ कहत ॥२ ॥ गाम गाम तें अहीर बोलि लिये राय नंदजू॥ न्योंतो दीनो डूब बोलि वषभानलद ॥ वृद्ध तरुणी बालासवे बलि बालिक संग लाई॥ गोद लियें सुत सांवरो हो कहत यशोदा माई॥ कहत ॥३ ॥ सुरपति पूजा मेटि महागिरि कान्ह पुजावे। लाल कही यह बानी बात सबके मन भावे। अन्न तृण बहु निपजे बहुतजु बरखे मेह॥ गाय दूध दूनोकरे हो घरघर बढ़े स्नेह ॥ कहत ॥४ ॥ नानाविध करि पाक सबे मिल आन चढाई ॥ खीर खांड अति बहुत महापकवान मिठाई ॥ दार भात ओर घी घनो दधिओदन धरि माथ॥ सब मिल पूजें गोपिका सो लेले अपने हाथ।॥ कहत ॥५ ॥ दोनां भरे बनाय बहोत विध बरा पकोरा॥ भोजन बिंजन आनिधरे सिखरन चहुंओरा॥ नींबू सूरन रायता अदरख बहुत बनाय ॥ केरी करोंदा काचरी हो लाईं यशोदा माय ॥ कहत ॥६ ।॥ खाजा गूंजा फेनी पापर अरु ईंदरसा॥ लुचई लपसी घेबर बाबर बडी खरेसा॥ दूध पेडा अरु डुबका मांट जलेबी ओट ॥ पकवान पंगति अवनवी हो भलो भयो अन्नकोट ॥ कहत ।।७ ॥ धूप दीप बहु आनि महा गिरि पातो छायो ॥ चोवा चंदन अगर अरगजा चरचि चढायो॥ होम यज्ञ सबही करें व्रजवासिन आनंद ॥ धनि धनि यह दिन आजुको हो धनि धनि बाबा नंद ॥ कहत ॥८ ॥ गोद लियें हरि नंद ठाडी जसोदा रानी ॥ चहुंदिश घुरे निशान ध्वजाबर महा फहरानी ॥ सुरनर मुनि सब देवता गुनि गंधर्व करें गान॥ नारद शारद शेषजुहो ब्रह्मा विष्णु समान ॥ कहत ॥९ ॥ एक भुजा नंदनंदन ठाड़े करगहि हाथा॥ एक भुजा दे शीश सकल गोपिन के माथा॥ एक भुजा भोजन करें एक भुजा गहें मात॥ देखो अचरज आजको हो पर्वत पूजा खात॥ कहत ॥१० ॥ व्रजवासिन सब बोलि महागिरि पूजा कीनी ॥ सुरपतिको बल मेटि महागिरिकों ले दीनी ॥ इंद्रकोप तबही क्यो दीये छटकाय ॥ एसो कोन पूजा लहे हो देहों गोप बहाय ॥ कहत ॥ ११ ॥ सात दिवस ओर रात महागिरि कर हरि लीनो॥ वृथा भये सब मेघ गोपको कछुवन कीनो ॥ इंद्र मान सबही मिटयो मेघ पुकारे जाय ॥ ब्रज राख्यो नंद लाडिले हो कीनो अपनो भाय॥ कहत ॥१२ ॥ सुनि हो भैया ग्वाल आजु अचरज हे एको ॥ कर कोमल गिरि धर्यो ग्वाल लकुटी ले टेको॥ सात वरसको सांवरो राख लिये सब गोप ॥ ब्रजवासिन छांया करि हो मानो सब सिर टोप ॥ कहत ॥१३ ॥ इंद्र करे स्तुति आय महाप्रभु सुनो हमारी ॥ कामधेनु उरमाल कान्ह के आगें धारी॥ तुम करता ईश्वर हरी देहो हमारी चूक ॥ तुमारी गति जानी नहीं हों अज्ञानी मूक ॥ कहत ॥१४॥ तब बोले गिरिधरन इंद्र सुन बात हमारी ॥ तें कीनो अभिषेक लई में मानि तिहारी ॥ कामथेनु तोकों दई दई कनक उरमाल ॥ असुर संहारन प्रगटियो हों कीनो यह विध ख्याल॥ कहत ॥१५॥ सो जनको बडभाग गोवर्धनलीला गावे ॥ सीखे सुनें विचार भक्ति जन कोटिक पाबे ॥ नंदके गृहक्रीडा करी सुख दीनो व्रजपाल॥ परब्रह्म लीला करी हो बलि बलि दास गोपाल॥ कहत ॥१६ ॥
Annakut
Part2-107
Bilawal
Aaj kahaa sambhramahe tumare ghar taat.. gopsaben karat kaaj aanand naan samaat..1..
आज कहा संभ्रमहे तुमारे घर तात॥ गोपसबें करत काज आनन्द न समात॥१॥ हाथजोर ठाड़े हरि पूछतहें आय॥ मोसों यह बात कहो बावा ब्रजराय॥२॥ बोले नंदराय देव इंद्रहिं बलिदेंहें ॥| वरसे जल निपजे नाज वरषलों सुख पेंहें ॥३ ॥ बहुत द्योस भये करत हें हम सबकोय ॥ अबजो हम छांड देंहिं तो न भलो होय ॥॥४ ॥ बोले हरि सुनो तात बात एक मेरी ॥ कर्मके बल सबें होई मिलि सुभाय हेरी ॥५ ॥ कर्मके आधीन देव कहो कहा करिहें ॥ ताको कछु चलिहें नहिं कर्म बिन न सरिहें ॥६ ॥ जो तुम जगदीश जान पूजतहो याहीं॥ यासों हमें काज कहा गौचारन जाहीं ॥७ ॥ गिरि कानन बसतहे हम पूजें ता ईश॥ सो तो ह्विज देव गाय ठाकुर जगदीश ॥८ ॥ गोवर्द्धन पूजो ओर देहो विप्रन गाय ॥ अर्पो बलि देहो दान धेनु तृण चराय ॥९॥ करवाओ पाक सकल युवती जन बुलाय॥ खीर आदि सूप अंत सबे विधि बनाय ॥१० ॥ ओदयो संयाव पूरा चकुलीदे आदि ॥ रखवाओ दूध सबें खरचो जिन वादि॥११॥ बलि देहो ह्विज पूजि गाय खिलाय ॥ गिरिकी करो शकट जोर परिक्रमा जाय ॥१२ ॥ भूषण बहु मोल सबें वसन तन बनाय॥ हसत खेलत गावत गिरि देखो फिर आय ॥१३ ॥ मेरोतो मतो यह सुनहो त्रजराज ॥ भावें तो कौजेनू मेरो यह काज॥१४ ॥ जैसें हरि कह्यो सबन तेसेंही कीयो॥ धरकें बलिखात दरशदीयो ॥१५ ॥ सबहिन संग पांयपरे मोहन निजरूप ॥ दीनी प्रतीत सबे गोकुलके भूप ॥१६॥ हरिस्वरूप फलले सब अपने गृह आये॥ निज कर ब्रजवासी हरि फेर ब्रजवसाये ॥१७ ॥ कोपि इंद्र पठये मेघ बरसो दिनरात॥ गिरिथर ब्रजवासी सब राखलिये दुख्यात ॥१८ ॥ देख रूप आनंदमें भूख टिक ॥ बरखतहे कहां मेघ काहू न सुध पाईं ॥१९ ॥ सात दयोस ठाडे न पग हलायो ॥ ऐसो त्रजवासिन यह भाग्यनते पायो ॥२० ॥ सुरपति को गर्व गयो रह्मो अतिखिस्याई ॥ उघर शये मेघ सबे उदयोरवि आई ॥२१ ॥ बोले प्रभु निकसो सब बाहिर रहो मेह॥ निडर भये फिरो सबे करोजिन संदेह २२ ॥ राख्यो गिरि भूमि ऊपर भेटे ब्रजवासी॥ पायो अति परमानंद गोकुल सुखरासी ॥२३॥ प्रेममरी व्याकुलव्हे चुंबल मुखमाई॥ बारंवार बालकके करकी बलिजाई ॥२४ ॥ हरखत त्रजवासी सब आये घर फेरी॥ निशदिन वे जीवतहें सुंदर मुख हेरी ॥२५ ॥ पछतानो इंद्र कामधेनु संग लायो॥ अपनों अपराध पांय पर क्षमा करायो॥२६॥ कीनो अभिषेक तहां गंगाजल आनी॥ ऐराबत हे अपने प्रभुजानी ॥२७॥ गोविंद यह नामथर्यों आप भयोदास॥ सब गर्व गयो पायो में त्रास॥२८ ॥ हरिकों अभिषेक होत सबनि बेर टूदयो॥ गोबिंद यह नामलेत सहजदोष छूदयो ॥२९॥ यह लीला अति अद्धूत रसिक होय गाबे॥ अन्य भजन छांड चरण हरिजूके पावे ॥३० ॥
Annakut
Part2-109
Bilawal
Sikhwat mohan nandakon tum poojo shree giriraj .. gope sabey diss daahine vaam disahin vrajnar |
सिखवत मोहन नंदकों तुम पूजो श्री गिरिराज ॥ गोप सबे दिस दाहिने वाम दिसहिं व्रजनार | कोन भांत ठाडे भए वरनत बचन उच्चार ॥१॥ श्रीनंदरानी प्रथम युवतिन संग किरति जान॥ उपनंदादिककी घरनि यशोमति पाछे मान ॥२ ॥ वरसानेकी महेर जे कीरति पाछें मान॥ वृद्ध तियनको यूथ जे यह विधि ठाड़े जान ॥३ | कीरति ढिंग वृषभानजा ठाडी मन आनंद ॥ नवकिशोरी यूथ सब निरखत गोकुलचंद ॥४ ॥ ललितादिक चंद्रावली ब्रजमंगलको साथ ॥ मुदित चित्त ठाडी भई निरखत गोपीनाथ ॥५ ॥ दक्षिण दिश ब्रजराजजू उपनंदादिक गोप॥ आनंदित मिल यूथ यह सबहिनके मन ओप॥६॥ भूष गोप वृषभानजू ढिंग ठाडे बलराम॥ सखा यूथ सुबलादिक सब मुख्य तहां श्रीदाम ॥७ ॥ तिन ढिंग ब्रज परिकरसबे तिनढिग सगरेजाय॥ और गोप बहुरंग बने इतउत को समुदाय ॥८ ॥ मानसी गंगा जल कलश भरवाय सब ग्वाल॥ धोरी पयकी गागर ले ठाडी त्रजबाल ॥९ ॥ केसर चंदनसों भरे राखे कनक कचोल। धूप दीप लाये कितेक सगरी सोंज अतोल ॥१० ॥ हांडी कुनवारेनकी रंजित हरदी रंग॥ लाईहें सब व्रजबधू भरभर भाव उमंग ॥११॥ कुनवारेनकी झाल सब लाय धरी एकंत॥ पटवसननमें बांध के गनियन परत अनंत ॥१२ ॥ सरस मलेया सहित ले ओदयो दे सूद सुवास ॥ तामें मिश्री बहु परी मेवा सहित मिठास ॥१३ ॥ भर चपटनमें हेतसों ठाडे पता पलास॥ पीवेंगे गिरिराजजू मोहन सहित बिलास ॥१४॥ बहुत पना गागरभरी ले आंई ब्रजनारि॥ तामें बहुत सुगंधसों राखे सरस सँवारि॥१५॥ केसर रंगसों रंगके उपरेंनाजु सुवास ॥ ग्वाल गवैयन देनको धर राखे तिहि पास ॥१६॥ सब समाज जब हैचुक्यो तब बोले नंदलाल॥ बावाजी गिरि पूजियें सगरे बोल गुबाल ॥१७ ॥ मानसीगंगा कलशसों गोवर्धनहि नहवाय॥ धौरी पयकी गागर सिरपर सब ढरकाय ॥१८॥ पुन जल सकल नहवायके कीने स्वच्छपखार || केसर चंदन अरगजा सब अंगनमें डार ॥१९॥ धूप दीप बहु विध किये कुनवारेनकी झाल॥ धरत भोग बहु भांतसों ले आवत ब्रजबाल ॥२० ॥ ओट्योचटपन दूध सरस कलशन पतापलास॥ साज सोंज सगरीधरी गोवर्धनके पास ॥२१ ॥ सब सामग्री भोग धर तुलसीदल अरपाय ॥ करणजोरें विनतीकरें नंद यशोदा माय॥२२॥ घरी एक पाछें नंदजु बीरा डला मगाय॥ भोग अरोग चुके जब गिरिधर तब जलसों अचवाय ॥२३ ॥ मोतिनकी आरती आप करी नंदराय॥ बीरा दे गरे माल धरि पीतांबरहि उढाय॥२४ ॥ ब्रजभामिन गावन लगी तबही गाय बुलाय ॥ सुबल तोक श्रीदामसों कह्यो खिलावन गाय ॥२५॥ सुबल मधु मंगला और सकल मिल ग्वाल॥ धौरी रत जिलाव निरखत श्रीगोपाल ॥२६ ॥| तब सब ग्वालन बोलकें हंडिया दीनी हाथ ॥ पीठ थाप पीरो बसन बांध्यो उनके माथ ॥२७॥ कीर्तनियन सब बोलकें मलरा तिनहि दिवाय॥ पीठथाप उनकी दई त्रजभूपति नंदराय॥२८॥ तब सबहिन आसीस दियो ब्रजपति गिरिधरलाल॥ युगयुग राजकरो ब्रजमें नित्य बोलीहें वब्रजबाल ॥२९॥ ओदयो चपटन दूधसों ग्वाल लिये बुलवाय॥ कक पर ह प | पियें प्यावतहें व्रजराज ॥३० ॥ तब जल ग्वालन छिरककें पूर्यों हददी पद्म ॥ तापर तृण बीडाधथरें कर्यो भातको सदम ॥३१ ॥ पूरे गोपिका सखरो पूरे गोप॥ उत्सवके आनंदसों सबहिनके मन ओप ॥३२॥ बीरापर सेत चांदनी दीनी सरस बिछाय॥ भरभर लावत भातको डला देत ढरकाय॥३३ ॥ लावत डला अपार ग्वालन गोप समाज ॥ कर्यो भातको कोट सो ओट छिपे गिरिराज ॥३४ ॥ ठाढे मूंगगकी बड़ी झाल धरी सबकोंन॥ दारनकी नांदेंभरीं अधिक सलोंन ॥३५ ॥ मूंग उरद तुवर चना धोबा कीनीदार ॥ नांदनको गणना नहीं भांत करीये चार ॥३६ ॥ एक रतालूके तथा मुंगबरीके ठान॥ जाहि तोनकूडा कहत मिरच अधिक तिहि जान ॥३७ ॥ हींग लोंग वधर्यों सरस तिनकी भरभर नांद॥ भात निकटहीं राखियो जाहि लेत आल्हाद ॥३८ ॥ चनादारमें नाखके साक कचरियन आद ॥ दहीभात संग खातमें लागे अधिक सवाद ॥३९ ॥ सकरकंद कुलहा कदली कोला टूक संवार॥ वेसनके ओर को गने दूनो मीठो डार ॥४० ॥ नींबूरस एलची मिर्च किंचित लोंन निहार॥ नांदन भर रचनारची सुंदर अति सुखकार ॥४१ ॥ बहुत भांतके कोटपें राख्यो चक्र संवार॥ चित्रांकित गुंजा बडे ते चहूंदिशातें चार ॥४२ (लौकी । तुलसीकी माला बडी तिन पांचन पहिराय॥ केसर बहुत घसायके भात छिरकाय |।४३॥ कढी लुदपुरे रायते भुंजे छुके अनंत॥ मो मति कहा बरनन करे सामग्री इत ॥४४ ॥ भई रतालूकी कढी और कटारूजान॥ बेंगनके चकतानकी और पकोरी मान ॥४५ ॥ दार भातके निकटटहें कढी पांतिके झुंड॥ विविध कढी सबही धरे एक नांदकर कुंड ॥४६॥ ता आगे रायतेनके भाजन पांत अनेक॥ भरताबैंगन बथुआ कोला घीया विसेक ॥४७॥ सकरकंद सुंदर सरस पेठा और पवार॥ खिल री रायतो भाजन पांत संवार ॥४८॥ और ढेबरी तिलबडी मिरच बडीहूं जान॥ कितेक झाल पापरनकी चहुंओर को जान ॥४९॥ आरिया खीरा तोरई गलिका सेंमहिं पेख॥ खरबूजा ककडी फली चौरा ग्वारहि लेख ॥५० ॥ और करेल मुरेलहे वनकरेल सुक क्रोड॥ कदलीखंभके मध्य में ताहि संबारे जोड ॥५१॥ हरे कमलगटा किये पुनि ताकी जड मूल।॥ अगस्तफरीवोंडीकरी औरज ताको फूल ॥५२ ॥ दाखपता अरई पता पोइपता अरुपान॥ इनके करे 'अतिसुंदर सुविधान ॥५३ ॥ रतन जोति वडहरकिये घुन कटहेर निहार ॥ सें संवारिके स्वाद महा रूुचिकार ॥५४ ॥ व्यंजन बहुकीये विविध संवार ॥ सुकबनके को कहि सके गिनत न आवबे पार ॥५५ ॥ कितेक नाँद दधि भातकी पीत भातकी जान ॥ बहुविध खाटे भातकी मिष्ट भात बहुमान ॥५६ || कितेक सिखरन भातकी थूली नांदविसेस॥ खीरनकी नांदे बहुत मेतराकिये प्रवेस ।५७ ॥ प्रथम खीर संजावकी मी चांवरकी देख॥ गे अरू सेवकी और मखाने पेख ॥५८ ॥ भातकी खीर है आई नांद अनंत॥ मिश्रीके मीठे मिली “पारी बसंत ॥५९ ॥ दही लपेटे बरनकी नाँदे बहुत विशाल।॥ तथा मूं लखे लेले आवत ग्वाल ॥६० ॥ और पसाई सेबकी नांदे अति सुखदाय॥ मांखन ताये घीयके नादें धरी बनाय ॥६१ ॥ सिखरनकी नादें कितेक बंधे दहीकी देख ॥ और सहजके दहीनकी अति विशाल तेहिं पेख॥६२॥ मैदाकी पूरीनकी झालें दूत त जो साज॥ सिखरनके ढिंग ले धर्यो मुदित भये गिरिराज ॥६३ ॥ ठो आंबा आमरे और करोंदा डारि॥ जिनमें मीठो चौगुनों बिलसारू रुचिकारि ॥६४ ॥ नारंगी दाखहि सरस बिलसारू बहुनांद ॥ मेदाकी पूरी निकट धर्यों जानि सुख स्वाद॥६५ ॥ मांखनके भाजन धरे पूरन पूरीपास॥ मिश्री सरस मिलायकें उज्ज्वल मानों हास ॥६६ ॥ इक्षुरस पोंडा कदली धरे सँवार अनार॥ औरहूं तरमेवा स्वाद सरस रुचिकार ॥६७ ॥ नींबू और जाबूं धरे अर सूरण रण अरबी देख ॥ टेंटी आदो मिरचके भाजन एक एक पेख ॥६८ ॥ पिसे लोन अरु मिरचके भाजन एक एक राख ॥ चहिये जामें नाँखिये ऐसें गिरिसों भाख ॥६९ ॥ कचरी आदा पाचरी नींबूफांक बनाय॥ कांजीके मटुका धरें ताहीके ढिंग जाय ॥७० ॥ अब निखरेंकों कहतहें जैसो यथा प्रकार ॥ श्रीवल्लभ चरण प्रतापतें मेरी मति अनुसार ॥७१॥ प्रथम मलेया सहितहे सद्य सरस नवनीत॥ ले आई ब्रषभानजा जहां ठाडे हरिमीत॥७२ ॥ मांखन वरा दहीथरा कीने बाबर श्रेत॥ पीरी फेणी बाबरनकी झालिन शोभा देत ॥७३ ॥ गुजराती खजुला सरस कोमल अधिक सकोर ॥ मांडा बहुत सखोरी सोहें लावत गोपी दोर ॥७४॥ चंद्रकला उपरेटा सरस शोभित अति सुकुमार॥ दहिहोरी पुनि दहीबरा लाबत ब्रजकी नार॥७५॥ ललिता विशाखा संग मिलि खीर वरनको लाय ॥ नांदन भर रचना रक्ी देखत अति सुखदाय ॥७६ ॥ सीराके कूंडा बहुत मोहनथार समेत ॥ इनमें बहू मेवा सहित अरु सुगंध सुख देत ॥७७ ॥ ब्रजमंगल चंद्रावली ओर स्यामला साथ॥ ले आबत भोग धरत निरखत गोकुलनाथ !।७८ ॥ बहु भात मठरीनकी अर्थ चंद्र आकार॥ बूंदीनके लड॒वानके बहुत कर त करे विस्तार ॥७९ ॥ मेवाटी लदु॒वा सरस वाके आगेंदेख॥ बेसनके लद्दुवानकी वाके आगे लेख ॥८०॥ उरद थधांसबूंदीनके लदद॒धा सोहे पास ॥ खोआके गूंजानकी पांत महा सुखरास ॥८१ ॥ ता आगें मनोहरके लड़वा पंगति देख॥ तथा सकरपारेनकी ताकें आगें लेख ॥८२॥ ता आगें बेसन मगद लड॒वा तिनकी पांत॥ ता आगें गूंजानकी पंगति अधिक सुहात ॥८३ ॥ ता आगें चोौरीठनके लडु॒वा पांत रसाल॥ भरिमा पूरी ता निकट पांत करी व्रजवाल ॥८४ ॥ ता आगें पिनीनके लड॒वा पांत सुहात ॥ निज सखियनके संग ले लाई यशोमति मात ॥८५ ॥ पीत घेबरनके डला पंगति अधिक सुहाय॥अपनी सख्ियन साथ ले लाई रोहिणी माय ॥८६॥ श्वेत घेबरनके डला ल्यावत कर कर हेत॥ खडमंडाके डलमनकी पंगति अति सुखदेत ॥८७ ॥ उपनंदादिककी घरनी सुंदर कीनी पांत॥ सुठ कपूर नारीनकी जिनमें लोंग सुहात॥८८ ॥ ताढिंग आगें इंद्रसानकी डला पांत छबि देत॥ ताढिंग पपची पांतकी कांति हरे मनलेत ॥८९ ॥ बीच चिरोंजीके तथा लाटा लदुवा झाल॥ कीरतिजू ल्यावत भले अपुनी संगले आल ॥९०॥ दूध पुवा पुनि लापसी दूध लपसी सुखकार ॥ और सोंझ लाई बहुत ता आगें सरसार ॥९९१ ॥ दूधहि बेसन ओटकें मेदा कछुक मिलाय॥ बरा तथा भूंजे घृतहि चंद्र बरा कहेंवाय ॥९२॥ मिष्ट कचौरीहूं तथा ताढिंग झाल अपार॥ ले आवत ब्रजभामिनी देखतहीं सुखसार॥९३।॥ बेसनकी थपरीनकी सुंदरता सरसाय॥ सेव सलोनी हूं तथा ताढिंग पांत लखाय॥९४॥ मथुराके पेंडानकी ताढिंग पांत विशाल॥ ३ पंगति सा र रसाल ॥९५॥ पाँत जलेबी डलनकी ता आगें रसऐन॥ खो ढोंढानकी पाँत सरस सुख देन ॥९६ ॥ पाँत कचोरी डलनकी ता आगें सरसाय ॥ खाटी पूरण पोलिका ता आगें दरसाय ॥९७ ॥ शवेत सुहारी डलानकी ताढिंग कीनीपाँत॥ पीत सुहारीहू यथा तिनकी अदभुत कांत ॥९८ ॥ एकगुलाबी माधुरी द्वे सीरा सरसात ॥ दाख छुहारे मिरक्त अरु बरफी तहाँ दरसात ॥९९ ॥ पेडा पीत गुलाबी पापर चारु संधान॥ लोंग मिरच नींबूरसहि कोने विविध विधान ॥१००॥ पिस्ता कोला बीजलों लॉग मिरचको ठान॥ अधिक स्वादके जानकें धरे भोगमें आन ॥१०१ ॥ उपनंदादिक महेर मिल यथा भूषवृषभान॥ व्यंजन भोग धरावहीं बड़े गोप सुजान॥१०२॥ चपटा बासोंधीनके दक्षिण दिशहिबिचार । कूंडा सिखरन बडीनके बाँएदिशकों धार॥१०३॥ अनसखडीके शाकजे भुंजे छुके अपार॥ और बहुतहें रायते देखतही सुखसार ॥१०४॥ मेदाको गुड़पापडी नीकी करी बनाय ॥ कलाकंद अति मधुर हे खोआके समुदाय ॥१०५ ॥ सेवा सबविधिके सरस तथा मिठाई देख ॥ पिसो लॉन अरू मिरचके.एकएक भाजन पेख ।।१०६ ॥ बहुत मठा गागरभरी सौरभ सरस धुंगार।॥ पीवतमें अति रुचि बढे लाईं व्रजकी नार॥१०७॥ गागर बहुत टेंटीनकी शीतल सुखद अपार॥ तिनमें अमुनोदक नोदक भर्यो ले आयेहें ग्वाल ॥१०८ ॥ सखरे निखरे घर चुके तब गोपाल ॥ बावाभोग समर्पिये जेमें गिरि तत्काल ॥१०९॥ तुलसी दलके टोकरा लाबो का ॥ प्रति सामग्री के विषे एकएक दल राख ॥११० ॥ धूपदीप कीयो तबें घंटानाद बजाय ॥ शंखोदक ले हाथमें दीयो सबे छिरकाथ ॥१११॥ हाथजोर बिनती करी फिर गिरिवरकों देख॥ चितवत नयन आनन्दसों धन्य जन्मकों लेख ॥११२॥ श्वेत जरकसी तासके बागेकों थिर्काय॥ गोकरण तुर्रा कुलेह पीतांबर फहेराय ॥११३ ॥ नखशिखलों शिंगार किए पांच चंद्रकामाथ ॥ आरोगत गिरिराज संग ले श्रीगोवर्द्धनाथ॥११४॥ भोग अरोगत स्वादसों मांगमांगकें लेत॥ बहुत सराहत खात में सबकों आनन्ददेत ॥११५॥ दूरधरीहु बस्तुकों लीनी भुजा पसार ॥ लखि न्योंछावर करतहैं बहू धन डारतवार ॥११६॥ इतने भोग अरोगिकें तब बोले गिरिराज भोग खात सबहिन लख्यो पें न घटयो सब साज ॥११७ ॥ अचवाबो ब्वजराजजू यों बोले गिरिराज॥ तब जल ले अचवावहीं देखत गोप समाज ॥११८ ॥ श्रीमुख बसनहि पोंछिकें बीरा डला मगाय ॥ पान खबावत प्रेमसों मुदित भये गिरिराय॥११९ ॥ तब मोतिनकी आरती आप करी ब्रजभूप॥ जयजय ध्वनि सब दिस भई शोभा बढी अनूप ॥१२० ॥ नोछावर बहूयों : करें बहू धन डारतवार॥ कृष्ण देवता तिन पर सब बलिहार ॥१२१ ॥ तब बोले गिरिराजजू सुनिये श्रीत्रजराज॥ यहप्रसाद सब बाँटके लीजे सकल समाज ॥१२२ ॥ धन गोधन बढरहें बहुत रामकृष्ण सुखपाय ॥ विधघ्ननाश सब होयँगे में यह कह्यो सुनाय ॥१२३ ॥ चरणपर रामकृष्ण सिरनाय॥ करे प्रणाम गोपन सहित यशोमति अरू नन्दराय ॥१२४ ॥ आज्ञा ले घरकुं चले तब वतन समुदाय समुदाय |! यह उत्सव एसो भयो तिहूं लोक यशगाय ॥१२५ ॥ यह सुन कोपकें मेघन तुरत बुलाय॥ ब्रज बोरों छिन एकमें सुनतही धाय॥१२६॥ मशलथार बरषन लग्यो ब्रजजन तब उठिधाय॥ आय कृष्णके पांयनपरे हमें बचाय ॥१२७ ॥ तब हरि तुरतहि रतहि धायकें लीनो गिरिहि उठाय ॥ सप्तदिवस निशि राखकें मघवा गे नसाय ॥१९२८ ॥ तब सुरपति ढिंग आयकें चरण पर्यो अकुलाय॥ १००३० २ कियो गोविंदनाम धराय ॥१२१९ ॥ तब प्रसन्न हरि होयकें इंद्र गेह॥ यशोमति धाय उछंग लिये भुज चांपत कर नेह॥१३० ॥ गोपी यह छबिदेखकें प्रेमजु उमग्यो अंग॥ पुलकित गदगद होयकें आलिंगत सब अंग ॥१३१॥ गोबर्द्धनकी लीला सरस कहां लगि कहूं बनाय ॥ श्रीवल्लभ चरण प्रतापतें मति अनुसारहि गाय ॥१३२ ॥ श्रीवललभ कृपाकरी श्रीविट्ठल निजनाथ ॥ हरीदास करपरसकें राखे चरणन साथ ॥१३३ ॥
Annakut
Part2-110
Bilawal
Banathan bhogi russ bilsanakon bhor bhawan thaade piyapyari ..
बनठन भोगी रस बिलसनकों भोर भवन ठाडे पियप्यारी ।। ओढे कवाय फरगुल जो परस्पर सीत समय सुंदर सुख कारी ।।१।॥। ऋतु हेमंत शिशिर दोर ठाडी लेकर सोंज विविध रुचिकारी ।। कृष्णदास प्रभुको मुख निरखत अति आतुर भये पिय प्यारी ।। २।।
Bhogi Sankranti
Part2-233
Malkos
Bhor bhaye bhogi russ vilas bhayo thaado ..
भोर भये भोगी रस विलस भयो ठाडो ।। जागे जामनी जणाय भामिनी अंग अंग समाय स्वास शिथिल निडर देत आलिंगन गाढो ।। १।। घूमत रसमत्त गमन बह न डग परत बचन पगन छिनुं छिनुं चित चोप मोजन मांनो बाढो ।। अति रसभरे रसिक राय शोभा बरनी न जाय बलिबलि बिहारी नंददास प्रेम रंग काढो ॥। २।।
Bhogi Sankranti
Part2-233
Bhairav
Bhogi bhog karat sub rasako ..
भोगी भोग करत सब रसको ।। नंदनंदन जसोदाको जीवन गोपीन मान पति सर्वसको ।।१॥। तिलभर संग तजत नही निजजन गान करत मनमोहन जसको ।। तिलतिल भोग धरत मन भावत परमानंद सुख ले यह रसको ।।२।।
Bhogi Sankranti
Part2-233
Aasawari

© 2026 All rights reserved. Vaishnav Samaj of RTP, DBA - Krishnadham-VYO 

bottom of page