top of page
Kirtan Title
Kirtan
Category
Book-Page#
Raag
Horry khele mohana rangbhine laal .. rasik
होरी खेले मोहना रंगभीने लाल ॥ रसिक मुकुट मनि राधिका अंगअंग ब्रजबाल ॥१॥ कपूर कुंकुमा घोरिकें सुगंध संभारी ॥ कीयो अरगजा रंगको विच मृगमद डारी ||२॥ रतन खचित करमें लई कंचन पिचकारी ॥| छिरकत कुंवर किसोरकों चंद्रावलि नारी ॥|३॥ भरत गुपाले भामिनी झकझोरा झकझोरी ॥ कोऊ करते मुरली लई कीऊ पीत पिछोरी ॥४॥ ललिता ललित वचन कहे फगुवा देह प्यारे ॥ के राधे के - पाय परो नैनन के तारे ||५॥ फगणुवामें मुरली लई रसबस पिय प्यारी ॥ नवल जुगलके रूप पर विचित्र बलिहारी ॥६॥
Fagan Sud 15 - Dhamar ke
Part3-119
Bilawal
Vrajnari vrajraj gopgrah mohan dekhan aaeen ..
ब्रजनारी ब्रजराज गोपग्रह मोहन देखन आईं ॥ सोडस साजि सिंगार सोरह बरसकी एकदाई ॥१॥ दिव्य बसन भूषन तन गावें गारि सुहाई ॥ श्रवन सुनत आनंद मनमोहन दई हे दिखाई ॥ २॥ रणमगो बदन विलोकिकें नेन रहे अरुझाई ॥ सुंदर स्यथाम सरूप रूप अति छबि बरनी नहीं जाई ||३॥ केसरि साखि जवाद कनिक कुंडी जो भराई ॥ रतन खचित पिचकाईन छिरकत कुंवर कन्‍्हाई ॥४॥ खेल मच्यो ब्रजबीच अरगजाकी चमचाई ।| ताल मृदंग ढोल डफ मुरली शब्द सुहाई ॥५॥ हो हो हो कष्टि बोलत आनंद उर न समाई ॥ तिनमें मुख्य श्रीराधाजू सेनन देत सिखाई ॥६॥ सिमिटि सकल ब्रज सुंदरि मोहन पकरे धाई ॥ पीतांबर वनमाला मुरली लई हे छिनाई ॥७॥ हंसिहंसि हरि पे मांगत फगुवा देह कन्हाई ॥ लीला ललित मनोहर माधो जनमन भाई ॥८॥
Fagan Sud 15 - Dhamar ke
Part3-121
Bilawal
Nagari nipun chhabili .. manmohanke
नागरि निपुन छबीली ॥ मनमोहनके रंगरंगीली ॥ जब होरी को ओसर आयो ॥ सब सखियन मिलि मंगलगायो || छंद ॥ गायो जु मंगल बेठि सखीयन आय श्रीवृषभानकें ॥ तहां आय बेठी पास अलियन राधिका मिस गानकें ॥ गावें जो होरी नवकिसोरी प्रेमसों गदगद गरें | निज सखीके कानमें कहिबात हियकी खुलि हरें ॥ मतोमति सब एक व्हे मन रूप गुनकी आगरी ॥ कीरतिजूसों करन बिनती उठी नवलजु नागरी ॥ १॥ अतिप्रफुलित मनआई | महरि निरखि मन अति सचुपाई ॥ जसुमति ग्रहकी बिनती कीनी || दिन खेलनकी आज्ञा दीनी ॥ टेक ॥ दीनी जु आज्ञा महरि करिति फाग रबेलो जायकें ॥ खेलको सबसाज लेकें रंग सों नंदरायकें ॥ उबटि कुंवरि सिंगार रुचिसों खेलकी अति चाडिली ॥ बोलि श्रीवृषभान सो कह्लि संग दीनी लाडिली ॥ तब चली यूथन जोरि विहसत संग ले चंद्रावली ॥ निकट नंददुवार देखत सुबन अति प्रफुलितअली ॥२॥ एक सखा लरिब आगें आयो ॥ बेगि दोरि मोहन पे धायो ॥ मोयदेखि गाई उनगारी ॥ बेहें बरसाने कीनारी ॥ टेक ॥ नारी जु बरसाने कीहेंवे मुख्य जिनमें राधिका ॥ सकल कला गुननकी निधि मनोरथकी साधिका ॥ आईजु सब मिलि सिंघद्वारें हुलसि तन मन गावहीं ॥ ब्रजराज ओर बलिराम गिरिधर नामलेले मल्हावहीं ॥ सुनि कुलाहल चहूँदिसते सीस धरिकेकीपखा ॥ नंदद्वारें खेलको सब साजसजि लाये सखा ॥३॥ व्हे ममन मन मोहन धाये ॥ छलसों दोरि सखिन में आये ॥ विहंसि कह्यो तुम सब भलें आई ॥ उद्यम बिन हम घर निधि पाई ॥ टेक ॥ पाईजु घर निधि बिना उद्यम भागि के पूरे सबे ॥ आनिराजा मदनकीहे तजो आरज पथ अबे ॥ तब सुबल बोल्यो सुनों मेरी बात मनकी एकहे ॥ इत स्याम स्यामा उते नाय दुहुन की यह टेकहे ॥ सुनि हंसी सब ब्रजसुंदरी निरखि मोहन प्रेमहे ॥| एक नख सिख मुर्गाटोदे खेलनकों मनमगन है ॥४॥ अति छबि छाकि रही यह गोरी ॥ पहलें रूपी खेलनकों होरी॥ तब नियरें मधुमंगल आयो ॥ कछु हरुवे एक वचन सुनायो ॥ टेक ॥ सुनाय वचन उतावलो मुरिजाई डफ हि बजावही | तब कोपि गोपी धाई सनमुख बंसमार मचावही ॥ ले अबीर उडाय सनमुख दिसाकीनीधूंधरी ॥ तब आई ओचक नंदनंदन बाल भेटी भुजभरी ॥ देहिं पोहोपट सबे उनमद मदनके फंदाफबी ॥| किंहुक छलबल छूटि भागी ग्वालिछाकी अति छबी ॥५॥ सुंदरि सबे भई एक ठौरी ॥ सबन गुलाल लये भरि झोरी ॥ जब हरिके सनमुख व्हे आई ॥ इतते छूटी कनिक पिचकाई ॥ टेक ॥ पिचकाईछूटी रंगरंगन अरगजा कुंकुम सोंसनी ॥ इत कुसुम रंग पलासके भरितकि त्रियन कुच बिचतनी ॥ उतते उडायो जगन छायो रंगसों करि सरबरी ॥ बलिराम भुज आकर्षिलीनों मगन मन सब सुंदरी ॥६॥ चंद्रावलि छलकरि ले आई ॥ आज हम परम पदारथ पाई ॥ संकरषण यह नाम धरायो ॥ उलटो जमुना नीर चलायो ॥ टेक ॥ चलाय जमुना नीर उलटो सतेभुजा अब लागहें ॥ अब पानी मुख में मेलि हा हा खाउ हँसि हँसि यो कहें ॥ आंजि द्रग मुख मांडि मृगमद नीलपटले भायसों ॥ जाय कहो जुहार सबकों रोहिनी नंदरायसों ॥ तुमपे न फगुवालेंहिअबकें बिहसिवोलीं सबअली ॥ पोंडोंचाय दीने पेंडपांचक चमकि चली चन्द्रावली ॥७।॥| ग्वालसबे बलि सनमुख आये ॥ भुजबल भेटि परम सुख पाये ॥ फगुवा में नीलांबर दीनों | बलिको बल अबलन हरिलीनों ॥ टेक ॥ लीनो जु हरि अबला नवल बलिरामकों अचरज भयो ॥ गहि चिबुक मोचो सोचमन श्रीदामधीरज धरि क्यो ॥ पहराय निज पटपीत द्रणमुख पोंछि मदनगुपालको || आय अपने खेत ठाडे संग ले सब ग्वालकों ॥ बिहंसिबोली कुंवरि राधे सोच निज जियमत करो ॥ पह्लोंचाय देहें भवन अपने सखिनके पांयन परो ॥८॥ तब ललिता एक मतो उपायो ॥ आपुसमे एक सखा बनायो ॥ एक चतुर दूजे मंत्र सिखायो ॥ छलसों मोहन पास पठायो ॥ टेक ॥ पठायो मोहन पास एक दिस जोरि कर ठाडो भयो ॥ अब ताहि बूझत नंदसुत तेरे नैन अंजन किन दयो ॥ आय मिकस्यो सहज अपने गामते यह गेलही ॥ उन पकरि काजर आंजि छांड्यो अति छबीली छेलही ॥ जो भरो ओचक जाइ रंगणसों राधिका इकलीअबे || फिरिदाऊ छलसों छूटिजेहें आयहडे ललिता तबे ॥९॥ मोहन चले सुनत ही बतियां ॥ प्रेम उमणि सीतल भई छतियां || नवल सखा ले संगही धाये || श्रीवृषभान कुंवरि तकि आये ॥ टेक ॥ आये जु तकि वृषभान नंदनी देखि द्रज सीतल भये ॥ दूरिहीतेरवकि राधे दौरि भुज भरि गहिलये ॥ घेरि लीने चड्ढं दिसतें काहू परिरंभन दियो || कोटि मनमथ मान हरलावन्य मुख चुंबन कियो ॥ भेद छल करि जाय लाई कित सखा छबि सोहना ॥ अधिक चतुर अजान के संग उठि चले मनमोहना ॥१०॥ प्यारी एक बात सुनि मेरी ॥ मोहि अब सोंह ववाकीतेरी ॥ यह निश्चें जियमें जोजाने ॥ रजनी मुखएहें बरसाने ॥ टेक ॥ बरसाने आय समाज सों हम रेनिहोरी खेलिहें | बोल लीजे खेल कीजे अधिक बारन बेलिहें || कह्मो सब मिलि बात नीकी सकल निस उजियारी है ॥ अब चलो जसुमति भवनमें ले संग गिरिधर प्यारी है ॥ गावेजु मारी लाजतजकें रंगसो रणमगरली ॥ नंदजूके भवनमें सब सुंदरी जाबत चली ॥११॥ श्रीवृषभान दुलारी प्यारी ॥ संग लिये वे गिरिवरधारी ॥ चहुंओर तरूनी अतिराजें ॥ मत्तगयंद निरखि गति लाजें ॥ टेक ॥ लाजें जुगति बर देख मतगज जबहि पोरी पण धरयो ॥ लघि महरि जसुमति रोहिनी सनमुख बेठि आदर करचो ॥ भीर भारी भवन में अति रंग सों गहगड मच्यो ॥ चंद्रावलि ब्रजसुंदरी भुजजोरि मिलि मंडल रच्यो ॥ विमल व्योम विमान छाये देवधुनि सुनि गानकी ॥ दे गोद गिरिधर जसुमतिकें कुंवरि श्रीवृषभानकी ॥१२॥ यह छबि वरनी न जाई ॥ जसुमति उर आनंद न समाई ॥ नंदराय सब साज पठायो ॥ फगुवा दीयो जाहि जो भायो ॥ टेक ॥ भायोजु जाहि सो दीयो ताही लीयो अति मन मुदित व्है ॥ आनंद भरि प्रति रोमलखिद्रण रही पूरन प्रेमन्है | आरती उतारें भरि निहारें दुहुंनेके मुख चंदजू | धनि धन्य जसुमति कुखि धनिये नंद आनंद कंदजू ॥ मुसिक्याय बोली बचन राधे वीनती चितधारवी ॥ आज रजनी खेल ब्हेहे जाय बरनी न यह छबी ॥१३॥ बडो पर्व होरी को जान्यों ॥ अपने सुतको नोंतो मान्यों ॥ संग सकलदे गोपकुमारा ॥ दीजे पठे भान दरबारा ॥ टेक ॥ दरबार श्रीवृषभानके ज्यों आज होरी रंग हे ॥ अब होय आज्ञा जांयनिजग्रह राधिका विनती कह्टे ॥ सुखवारि निधि वींचीनमें मनमीन जसुमति को भयो ।। सब ग्वाल हलधर संग पहलें स्याम में तुम संग दयो ॥ ले चलीं ग्रह ब्रज इसकों रसभरी जोवनगरवहे ॥ सब मनोरथ पूरन भये ब्रज मांझ होरी परवहे ॥१४॥
Fagan Sud 15 - Dhamar ke
Part3-121
Bilawal
Chali chali ree sakhee brindabanan jaiye mohan
चलि चलि री सखी ब्रिंदाबनन जैए मोहन खेलति होरी ॥ बालक जूथ सखा सब सँग लीनें हरि हलधर की जोरी ॥१॥ चोवा चंदन बुका बंदन केसरि भरि हैं कमोरी ॥ गारी गावति, भरति भरावति सींचति ब्रज की खोरी ॥२॥ सुनि सब ब्रज देखनि को उमड्यों भवन रह्यौं नहि कोरी ॥ बाजति ताल, मृदंग, झांझ, ढ़फ, मधुर मुरली ध्ुनि थोरी ॥३॥ सुर बिमान कौतूहल भूलें, मुनि मनसा भरई बोरी ॥ “आसकरन' प्रभु मोहन के सँग, बिलसति राधा - गोरी ॥४॥
Fagan Sud 15 - Dhamar ke
Part3-124
Bilawal
Hari sanga horry khelani aanee .. chandrabhaga,
हरि सँग होरी खेलनि आँई ॥ चंद्रभगा, चंद्रावलि भांमा, राधा परम सुहाई ॥१॥ चोवा चंदन अगर कुँमकुमा सुरंग गुलाल उड़ाई ॥ रतन-जटित पिचकाईन भरि भरि छिरकति कुँवर-कन्हाई ॥२५॥ ताल, मृदंग, पटह ढ़फ बाजै, घोष नगारे घाई॥ श्री मंडल सहनाई सुंदर बिच बिच बैनु बजाई ॥३॥ अरस परस खेलति पिय प्यारी, उपमा बरनि न जाई | “सूरदास” बलि जाई बदन की निरखि निरसि मुसिकाई ॥8॥
Fagan Sud 15 - Dhamar ke
Part3-124
Bilawal
Tum begi que‍yon naan aavabon .. hoe horry khele
तुम बेगि क्‍यों न आवबों ॥ हो होरी खेले रसभरि ॥ साँजि समै सब जाय गोप लै, बदन-कमल दरसावों ॥ १॥ मधुरी बैनु बजाई गाई कैं जुबती-जननि बुलाबवों ॥ दुंदुभि ढ़फ औ मृदंग सुनाई कै स्वनन सुख उपजाबौं ॥|२॥| चोबा अबीर गुलाल अरगजा, स्याम-अंग छिरकावौ ॥ “सूरदास' प्रभु रसिक सिरोमनि, रँंगमँगें नैंन दिखावों ॥३॥
Fagan Sud 15 - Dhamar ke
Part3-125
Bilawal
Fagun maas vraj sundari jasumati ghar aanee ..
फागुन मास ब्रज सुंदरि जसुमति घर आँई ॥ गावति गारी सुहाबनी, सब के मन-भाई ॥|१॥ आव हु जसुमति भोर हीं आतुर हम धाँई | आज कछुक वृषभानु जू तुछों बोलि पठाई ॥२॥ औरू कछू तुम सौं कह्मो संदेस तिहारौ ॥ पियारी कन्या हमारी राधिका वरू पूत तिहारौ ॥३॥ मन, क्रम, बचन किए कह्लौं मोहि सौंह तिहारी ॥ तुम मोहि लागौ सर्दाँ एहो कीरति सौं प्यारी ॥४ ॥ जो कछु तुम सौं कहति हों हित की करि जॉनौं | बरसानों नँदगाँउ कौं एकें करि माँनों ॥५॥ भर होरी के दिवस में बरसानैं रहिए ॥ समझत हौ तुम सबैं तुम सौं कहा कहिए ॥६॥ फिरि नंदरानी बिहँसि कैं बोली मृदु-बानी ॥ जो कछु हम सों कहति हौ हम तों सब जानी ॥७॥ एकु सँदेसो जाई कें कीरति सौं कह्ियो ॥ नंदरानीं ढिंग आइ कै कोऊ दिन रहियो ॥८॥ हँसी सकल ब्रज नागरी नाँचे दै तारी || समझि-समझि मो सौं कछू कहै ठाड़े मिरिधारी ॥९॥ केैसर- कलस भराई कैं सब कौं छिरकाए ॥ मृगमद, अरगजा घोरि कैं मुख सौं लपटाए ॥१०॥ मन भायौ फगुवा दयौ तनसुख की सारी ॥ अंक माल सब कै हिए दींनीं जू दुलारी ॥११॥ खेलि मच्यों अति प्रेम कों आनँद अयौ भारी ॥ फागु कियौ जु सुहाबनौं हरि सौं ब्रजनारी ॥१२॥ जोबन उर में अति बढ्यौ का पै कहि आदैं || दिन दिन यह सुख “माधुरी” निरखें अरू गावैं ॥१३॥
Fagan Sud 15 - Dhamar ke
Part3-125
Bilawal
Merrie aankhi naan bharau julal laal hoe houn
मेरी आँखि न भरौ जुलाल लाल हो हों तुम सौं बिनती करों ॥ मोपै सह्यो न जाई गुलाल लाल यह निपट कपट को ख्याल लाल हो ॥१॥ हम अपुने मन की कहै तुम सौ तुम सुनह गुपाल लाल हो ॥ रँँग जू ठान्यों अटपटो हम भई हैं रैगीली बाल लाल हो ॥२॥ चोव चंदन अरगजा हो केसरि बहुत गुलाल लाल हो || गागरि ढ़ोरी ओचका हम भई है हाल बिहाल लाल हो ॥३॥ मोहन मूरति साँवरो हो रसियो नैंद कों लाल लाल हो ॥ “कृष्ण जीवन लछीराम' कें प्रभु कों हम देखति भई हों निहाल लाल हो ॥४॥
Fagan Sud 15 - Dhamar ke
Part3-126
Bilawal
Saundhe kii hain uthati jhakaurain, mohan rung-bharey ..
सौंधे की हैं उठति झकौरैं, मोहन रंग-भरे ॥ चोबा, चंदन, अगरू कुंकुमा, सोहैं माट भरे ॥१॥ रतन जटित पिचकारी कर गह्ि, बालक वृंद खरे ॥ भरि पिचकारी रससौं डारी, सो मन प्रान हरे ॥२॥ सब सखियनि मिलि मारण रोक्यौ, अरू मोहन पकरे ॥ अंजन आँनजि दियौ अँखियन मैं, हा हा करि उबरे ॥|३॥ फगुवा बहुत मँगाई साँबरे, कर ले अरज करे ॥ धनि धनि सूर, भाग ताके, प्रभु जाकैं सँग बिहरे ॥8॥
Fagan Sud 15 - Dhamar ke
Part3-126
Bilawal
Jinn daro jinn daro juu ankhiyan mein abira ..
जिन डारो जिन डारो जू अँखियन में अबीरा ॥ रतनजटित पिचकाई कर लिये भर-भर केसर नीरा ॥ १॥ ललिता प्रीतमको मुख मांड्यो चरच्यो श्याम सरीरा॥ सूर प्रभु रसवस कर लीनो इन हलधरको बीरा ॥२॥
Fagan Sud 15 - Dhamar ke
Part3-126
Bilawal
Horry khelati hain vraj nand ladaiton laal ..
होरी खेलति हैं ब्रज नंद लडैतों लाल ॥ चोवा चंदन अरू अरगजा कंठ सौहैं मोतिन माल ॥ १॥ कोऊ गुलाल केसरि भरि लीये कोऊ कंचन थाल ॥ एकु नाँचति एकु मृदंग बजावति गावति गीत रसाल ॥२॥ छिपति फिरति हैं कुंजन महियाँ हा हा करति भई बिहाल ॥ “चतुरभुज' प्रभु पीय गरे लगाई लै रीझि दे उर माल ॥३॥
Fagan Sud 15 - Dhamar ke
Part3-126
Bilawal
Aalee ree bharati mohan jita tita mokaun
आली री भरति मोहन जित तित मोकौं गौंहँन लाग्यों डोलै ॥ मॉडति बदन अबीर मुँठी लै औचक आय अन बोले ॥१॥ हों दृष्टि बचाई चलति हट सौं पट गह्डि घुंघट खोले ॥ गिरिधर उर : धरि सब रस लीनों बस. कींनीं बिनु मोलें ॥२॥
Fagan Sud 15 - Dhamar ke
Part3-126
Bilawal

© 2026 All rights reserved. Vaishnav Samaj of RTP, DBA - Krishnadham-VYO 

bottom of page