top of page
Kirtan Title | Kirtan | Category | Book-Page# | Raag |
|---|---|---|---|---|
Horry khele mohana rangbhine laal .. rasik | होरी खेले मोहना रंगभीने लाल ॥ रसिक
मुकुट मनि राधिका अंगअ ंग ब्रजबाल ॥१॥ कपूर कुंकुमा घोरिकें सुगंध
संभारी ॥ कीयो अरगजा रंगको विच मृगमद डारी ||२॥ रतन खचित करमें
लई कंचन पिचकारी ॥| छिरकत कुंवर किसोरकों चंद्रावलि नारी ॥|३॥ भरत
गुपाले भामिनी झकझोरा झकझोरी ॥ कोऊ करते मुरली लई कीऊ पीत
पिछोरी ॥४॥ ललिता ललित वचन कहे फगुवा देह प्यारे ॥ के राधे के -
पाय परो नैनन के तारे ||५॥ फगणुवामें मुरली लई रसबस पिय प्यारी ॥
नवल जुगलके रूप पर विचित्र बलिहारी ॥६॥ | Fagan Sud 15 - Dhamar ke | Part3-119 | Bilawal |
Vrajnari vrajraj gopgrah mohan dekhan aaeen .. | ब्रजनारी ब्रजराज गोपग्रह मोहन देखन आईं ॥
सोडस साजि सिंगार सोरह बरसकी एकदाई ॥१॥ दिव्य बसन भूषन तन
गावें गारि सुहाई ॥ श्रवन सुनत आनंद मनमोहन दई हे दिखाई ॥ २॥ रणमगो
बदन विलोकिकें नेन रहे अरुझाई ॥ सुंदर स्यथाम सरूप रूप अति छबि
बरनी नहीं जाई ||३॥ केसरि साखि जवाद कनिक कुंडी जो भराई ॥ रतन
खचित पिचकाईन छिरकत कुंवर कन््हाई ॥४॥ खेल मच्यो ब्रजबीच
अरगजाकी चमचाई ।| ताल मृदंग ढोल डफ मुरली शब्द सुहाई ॥५॥ हो
हो हो कष्टि बोलत आनंद उर न समाई ॥ तिनमें मुख्य श्रीराधाजू सेनन
देत सिखाई ॥६॥ सिमिटि सकल ब्रज सुंदरि मोहन पकरे धाई ॥ पीतांबर
वनमाला मुरली लई हे छिनाई ॥७॥ हंसिहंसि हरि पे मांगत फगुवा देह
कन्हाई ॥ लीला ललित मनोहर माधो जनमन भाई ॥८॥ | Fagan Sud 15 - Dhamar ke | Part3-121 | Bilawal |
Nagari nipun chhabili .. manmohanke | नागरि निपुन छबीली ॥ मनमोहनके
रंगरंगीली ॥ जब होरी को ओसर आयो ॥ सब सखियन मिलि
मंगलगायो || छंद ॥ गायो जु मंगल बेठि सखीयन आय श्रीवृषभानकें ॥
तहां आय बेठी पास अलियन राधिका मिस गानकें ॥ गावें जो होरी
नवकिसोरी प्रेमसों गदगद गरें | निज सखीके कानमें कहिबात हियकी
खुलि हरें ॥ मतोमति सब एक व्हे मन रूप गुनकी आगरी ॥ कीरतिजूसों
करन बिनती उठी नवलजु नागरी ॥ १॥ अतिप्रफुलित मनआई | महरि निरखि
मन अति सचुपाई ॥ जसुमति ग्रहकी बिनती कीनी || दिन खेलनकी आज्ञा
दीनी ॥ टेक ॥ दीनी जु आज्ञा महरि करिति फाग रबेलो जायकें ॥ खेलको
सबसाज लेकें रंग सों नंदरायकें ॥ उबटि कुंवरि सिंगार रुचिसों खेलकी
अति चाडिली ॥ बोलि श्रीवृषभान सो कह्लि संग दीनी लाडिली ॥ तब चली यूथन जोरि विहसत संग ले चंद्रावली ॥ निकट नंददुवार देखत सुबन अति
प्रफुलितअली ॥२॥ एक सखा लरिब आगें आयो ॥ बेगि दोरि मोहन पे
धायो ॥ मोयदेखि गाई उनगारी ॥ बेहें बरसाने कीनारी ॥ टेक ॥ नारी
जु बरसाने कीहेंवे मुख्य जिनमें राधिका ॥ सकल कला गुननकी निधि
मनोरथकी साधिका ॥ आईजु सब मिलि सिंघद्वारें हुलसि तन मन गावहीं ॥
ब्रजराज ओर बलिराम गिरिधर नामलेले मल्हावहीं ॥ सुनि कुलाहल
चहूँदिसते सीस धरिकेकीपखा ॥ नंदद्वारें खेलको सब साजसजि लाये सखा
॥३॥ व्हे ममन मन मोहन धाये ॥ छलसों दोरि सखिन में आये ॥ विहंसि
कह्यो तुम सब भलें आई ॥ उद्यम बिन हम घर निधि पाई ॥ टेक ॥ पाईजु
घर निधि बिना उद्यम भागि के पूरे सबे ॥ आनिराजा मदनकीहे तजो आरज
पथ अबे ॥ तब सुबल बोल्यो सुनों मेरी बात मनकी एकहे ॥ इत स्याम
स्यामा उते नाय दुहुन की यह टेकहे ॥ सुनि हंसी सब ब्रजसुंदरी निरखि
मोहन प्रेमहे ॥| एक नख सिख मुर्गाटोदे खेलनकों मनमगन है ॥४॥ अति
छबि छाकि रही यह गोरी ॥ पहलें रूपी खेलनकों होरी॥ तब नियरें मधुमंगल
आयो ॥ कछु हरुवे एक वचन सुनायो ॥ टेक ॥ सुनाय वचन उतावलो
मुरिजाई डफ हि बजावही | तब कोपि गोपी धाई सनमुख बंसमार मचावही ॥
ले अबीर उडाय सनमुख दिसाकीनीधूंधरी ॥ तब आई ओचक नंदनंदन
बाल भेटी भुजभरी ॥ देहिं पोहोपट सबे उनमद मदनके फंदाफबी ॥| किंहुक
छलबल छूटि भागी ग्वालिछाकी अति छबी ॥५॥ सुंदरि सबे भई एक ठौरी ॥
सबन गुलाल लये भरि झोरी ॥ जब हरिके सनमुख व्हे आई ॥ इतते छूटी
कनिक पिचकाई ॥ टेक ॥ पिचकाईछूटी रंगरंगन अरगजा कुंकुम सोंसनी ॥
इत कुसुम रंग पलासके भरितकि त्रियन कुच बिचतनी ॥ उतते उडायो
जगन छायो रंगसों करि सरबरी ॥ बलिराम भुज आकर्षिलीनों मगन मन
सब सुंदरी ॥६॥ चंद्रावलि छलकरि ले आई ॥ आज हम परम पदारथ
पाई ॥ संकरषण यह नाम धरायो ॥ उलटो जमुना नीर चलायो ॥ टेक ॥
चलाय जमुना नीर उलटो सतेभुजा अब लागहें ॥ अब पानी मुख में मेलि
हा हा खाउ हँसि हँसि यो कहें ॥ आंजि द्रग मुख मांडि मृगमद नीलपटले भायसों ॥ जाय कहो जुहार सबकों रोहिनी नंदरायसों ॥ तुमपे न
फगुवालेंहिअबकें बिहसिवोलीं सबअली ॥ पोंडोंचाय दीने पेंडपांचक चमकि
चली चन्द्रावली ॥७।॥| ग्वालसबे बलि सनमुख आये ॥ भुजबल भेटि परम
सुख पाये ॥ फगुवा में नीलांबर दीनों | बलिको बल अबलन हरिलीनों ॥
टेक ॥ लीनो जु हरि अबला नवल बलिरामकों अचरज भयो ॥ गहि चिबुक
मोचो सोचमन श्रीदामधीरज धरि क्यो ॥ पहराय निज पटपीत द्रणमुख
पोंछि मदनगुपालको || आय अपने खेत ठाडे संग ले सब ग्वालकों ॥
बिहंसिबोली कुंवरि राधे सोच निज जियमत करो ॥ पह्लोंचाय देहें भवन
अपने सखिनके पांयन परो ॥८॥ तब ललिता एक मतो उपायो ॥ आपुसमे
एक सखा बनायो ॥ एक चतुर दूजे मंत्र सिखायो ॥ छलसों मोहन पास
पठायो ॥ टेक ॥ पठायो मोहन पास एक दिस जोरि कर ठाडो भयो ॥
अब ताहि बूझत नंदसुत तेरे नैन अंजन किन दयो ॥ आय मिकस्यो सहज
अपने गामते यह गेलही ॥ उन पकरि काजर आंजि छांड्यो अति छबीली
छेलही ॥ जो भरो ओचक जाइ रंगणसों राधिका इकलीअबे || फिरिदाऊ
छलसों छूटिजेहें आयहडे ललिता तबे ॥९॥ मोहन चले सुनत ही बतियां ॥
प्रेम उमणि सीतल भई छतियां || नवल सखा ले संगही धाये || श्रीवृषभान
कुंवरि तकि आये ॥ टेक ॥ आये जु तकि वृषभान नंदनी देखि द्रज सीतल
भये ॥ दूरिहीतेरवकि राधे दौरि भुज भरि गहिलये ॥ घेरि लीने चड्ढं दिसतें
काहू परिरंभन दियो || कोटि मनमथ मान हरलावन्य मुख चुंबन कियो ॥
भेद छल करि जाय लाई कित सखा छबि सोहना ॥ अधिक चतुर अजान
के संग उठि चले मनमोहना ॥१०॥ प्यारी एक बात सुनि मेरी ॥ मोहि
अब सोंह ववाकीतेरी ॥ यह निश्चें जियमें जोजाने ॥ रजनी मुखएहें
बरसाने ॥ टेक ॥ बरसाने आय समाज सों हम रेनिहोरी खेलिहें | बोल
लीजे खेल कीजे अधिक बारन बेलिहें || कह्मो सब मिलि बात नीकी सकल
निस उजियारी है ॥ अब चलो जसुमति भवनमें ले संग गिरिधर प्यारी
है ॥ गावेजु मारी लाजतजकें रंगसो रणमगरली ॥ नंदजूके भवनमें सब
सुंदरी जाबत चली ॥११॥ श्रीवृषभान दुलारी प्यारी ॥ संग लिये वे गिरिवरधारी ॥ चहुंओर तरूनी अतिराजें ॥ मत्तगयंद निरखि गति
लाजें ॥ टेक ॥ लाजें जुगति बर देख मतगज जबहि पोरी पण धरयो ॥
लघि महरि जसुमति रोहिनी सनमुख बेठि आदर करचो ॥ भीर भारी भवन
में अति रंग सों गहगड मच्यो ॥ चंद्रावलि ब्रजसुंदरी भुजजोरि मिलि मंडल
रच्यो ॥ विमल व्योम विमान छाये देवधुनि सुनि गानकी ॥ दे गोद गिरिधर
जसुमतिकें कुंवरि श्रीवृषभानकी ॥१२॥ यह छबि वरनी न जाई ॥ जसुमति
उर आनंद न समाई ॥ नंदराय सब साज पठायो ॥ फगुवा दीयो जाहि
जो भायो ॥ टेक ॥ भायोजु जाहि सो दीयो ताही लीयो अति मन मुदित
व्है ॥ आनंद भरि प्रति रोमलखिद्रण रही पूरन प्रेमन्है | आरती उतारें भरि
निहारें दुहुंनेके मुख चंदजू | धनि धन्य जसुमति कुखि धनिये नंद आनंद
कंदजू ॥ मुसिक्याय बोली बचन राधे वीनती चितधारवी ॥ आज रजनी
खेल ब्हेहे जाय बरनी न यह छबी ॥१३॥ बडो पर्व होरी को जान्यों ॥
अपने सुतको नोंतो मान्यों ॥ संग सकलदे गोपकुमारा ॥ दीजे पठे भान
दरबारा ॥ टेक ॥ दरबार श्रीवृषभानके ज्यों आज होरी रंग हे ॥ अब होय
आज्ञा जांयनिजग्रह राधिका विनती कह्टे ॥ सुखवारि निधि वींचीनमें मनमीन
जसुमति को भयो ।। सब ग्वाल हलधर संग पहलें स्याम में तुम संग दयो ॥
ले चलीं ग्रह ब्रज इसकों रसभरी जोवनगरवहे ॥ सब मनोरथ पूरन भये
ब्रज मांझ होरी परवहे ॥१४॥ | Fagan Sud 15 - Dhamar ke | Part3-121 | Bilawal |
Chali chali ree sakhee brindabanan jaiye mohan | चलि चलि री सखी ब्रिंदाबनन जैए मोहन
खेलति होरी ॥ बालक जूथ सखा सब सँग लीनें हरि हलधर की जोरी
॥१॥ चोवा चंदन बुका बंदन केसरि भरि हैं कमोरी ॥ गारी गावति, भरति भरावति सींचति ब्रज की खोरी ॥२॥ सुनि सब ब्रज देखनि को उमड्यों
भवन रह्यौं नहि कोरी ॥ बाजति ताल, मृदंग, झांझ, ढ़फ, मधुर मुरली
ध्ुनि थोरी ॥३॥ सुर बिमान कौतूहल भूलें, मुनि मनसा भरई बोरी ॥
“आसकरन' प्रभु मोहन के सँग, बिलसति राधा - गोरी ॥४॥ | Fagan Sud 15 - Dhamar ke | Part3-124 | Bilawal |
Hari sanga horry khelani aanee .. chandrabhaga, | हरि सँग होरी खेलनि आँई ॥ चंद्रभगा,
चंद्रावलि भांमा, राधा परम सुहाई ॥१॥ चोवा चंदन अगर कुँमकुमा सुरंग
गुलाल उड़ाई ॥ रतन-जटित पिचकाईन भरि भरि छिरकति कुँवर-कन्हाई
॥२५॥ ताल, मृदंग, पटह ढ़फ बाजै, घोष नगारे घाई॥ श्री मंडल सहनाई
सुंदर बिच बिच बैनु बजाई ॥३॥ अरस परस खेलति पिय प्यारी, उपमा
बरनि न जाई | “सूरदास” बलि जाई बदन की निरखि निरसि मुसिकाई ॥8॥ | Fagan Sud 15 - Dhamar ke | Part3-124 | Bilawal |
Tum begi queyon naan aavabon .. hoe horry khele | तुम बेगि क्य ों न आवबों ॥ हो होरी खेले
रसभरि ॥ साँजि समै सब जाय गोप लै, बदन-कमल दरसावों ॥ १॥ मधुरी
बैनु बजाई गाई कैं जुबती-जननि बुलाबवों ॥ दुंदुभि ढ़फ औ मृदंग सुनाई
कै स्वनन सुख उपजाबौं ॥|२॥| चोबा अबीर गुलाल अरगजा, स्याम-अंग
छिरकावौ ॥ “सूरदास' प्रभु रसिक सिरोमनि, रँंगमँगें नैंन दिखावों ॥३॥ | Fagan Sud 15 - Dhamar ke | Part3-125 | Bilawal |
Fagun maas vraj sundari jasumati ghar aanee .. | फागुन मास ब्रज सुंदरि जसुमति घर आँई ॥
गावति गारी सुहाबनी, सब के मन-भाई ॥|१॥ आव हु जसुमति भोर हीं
आतुर हम धाँई | आज कछुक वृषभानु जू तुछों बोलि पठाई ॥२॥ औरू
कछू तुम सौं कह्मो संदेस तिहारौ ॥ पियारी कन्या हमारी राधिका वरू
पूत तिहारौ ॥३॥ मन, क्रम, बचन किए कह्लौं मोहि सौंह तिहारी ॥ तुम
मोहि लागौ सर्दाँ एहो कीरति सौं प्यारी ॥४ ॥ जो कछु तुम सौं कहति
हों हित की करि जॉनौं | बरसानों नँदगाँउ कौं एकें करि माँनों ॥५॥ भर
होरी के दिवस में बरसानैं रहिए ॥ समझत हौ तुम सबैं तुम सौं कहा कहिए
॥६॥ फिरि नंदरानी बिहँसि कैं बोली मृदु-बानी ॥ जो कछु हम सों कहति
हौ हम तों सब जानी ॥७॥ एकु सँदेसो जाई कें कीरति सौं कह्ियो ॥
नंदरानीं ढिंग आइ कै कोऊ दिन रहियो ॥८॥ हँसी सकल ब्रज नागरी
नाँचे दै तारी || समझि-समझि मो सौं कछू कहै ठाड़े मिरिधारी ॥९॥ केैसर-
कलस भराई कैं सब कौं छिरकाए ॥ मृगमद, अरगजा घोरि कैं मुख सौं
लपटाए ॥१०॥ मन भायौ फगुवा दयौ तनसुख की सारी ॥ अंक माल
सब कै हिए दींनीं जू दुलारी ॥११॥ खेलि मच्यों अति प्रेम कों आनँद
अयौ भारी ॥ फागु कियौ जु सुहाबनौं हरि सौं ब्रजनारी ॥१२॥ जोबन
उर में अति बढ्यौ का पै कहि आदैं || दिन दिन यह सुख “माधुरी” निरखें
अरू गावैं ॥१३॥ | Fagan Sud 15 - Dhamar ke | Part3-125 | Bilawal |
Merrie aankhi naan bharau julal laal hoe houn | मेरी आँखि न भरौ जुलाल लाल हो हों
तुम सौं बिनती करों ॥ मोपै सह्यो न जाई गुलाल लाल यह निपट कपट
को ख्याल लाल हो ॥१॥ हम अपुने मन की कहै तुम सौ तुम सुनह गुपाल
लाल हो ॥ रँँग जू ठान्यों अटपटो हम भई हैं रैगीली बाल लाल हो ॥२॥
चोव चंदन अरगजा हो केसरि बहुत गुलाल लाल हो || गागरि ढ़ोरी ओचका
हम भई है हाल बिहाल लाल हो ॥३॥ मोहन मूरति साँवरो हो रसियो
नैंद कों लाल लाल हो ॥ “कृष्ण जीवन लछीराम' कें प्रभु कों हम देखति
भई हों निहाल लाल हो ॥४॥ | Fagan Sud 15 - Dhamar ke | Part3-126 | Bilawal |
Saundhe kii hain uthati jhakaurain, mohan rung-bharey .. | सौंधे की हैं उठति झकौरैं, मोहन रंग-भरे ॥
चोबा, चंदन, अगरू कुंकुमा, सोहैं माट भरे ॥१॥ रतन जटित पिचकारी
कर गह्ि, बालक वृंद खरे ॥ भरि पिचकारी रससौं डारी, सो मन प्रान
हरे ॥२॥ सब सखियनि मिलि मारण रोक्यौ, अरू मोहन पकरे ॥ अंजन
आँनजि दियौ अँखियन मैं, हा हा करि उबरे ॥|३॥ फगुवा बहुत मँगाई साँबरे,
कर ले अरज करे ॥ धनि धनि सूर, भाग ताके, प्रभु जाकैं सँग बिहरे ॥8॥ | Fagan Sud 15 - Dhamar ke | Part3-126 | Bilawal |
Jinn daro jinn daro juu ankhiyan mein abira .. | जिन डारो जिन डारो जू अँखियन में अबीरा ॥
रतनजटित पिचकाई कर लिये भर-भर केसर नीरा ॥ १॥
ललिता प्रीतमको मुख मांड्यो चरच्यो श्याम सरीरा॥
सूर प्रभु रसवस कर लीनो इन हलधरको बीरा ॥२॥
| Fagan Sud 15 - Dhamar ke | Part3-126 | Bilawal |
Horry khelati hain vraj nand ladaiton laal .. | होरी खेलति हैं ब्रज नंद लडैतों लाल ॥
चोवा चंदन अरू अरगजा कंठ सौहैं मोतिन माल ॥ १॥ कोऊ गुलाल केसरि
भरि लीये कोऊ कंचन थाल ॥ एकु नाँचति एकु मृदंग बजावति गावति
गीत रसाल ॥२॥ छिपति फिरति हैं कुंजन महियाँ हा हा करति भई बिहाल ॥
“चतुरभुज' प्रभु पीय गरे लगाई लै रीझि दे उर माल ॥३॥ | Fagan Sud 15 - Dhamar ke | Part3-126 | Bilawal |
Aalee ree bharati mohan jita tita mokaun | आली री भरति मोहन जित तित मोकौं
गौंहँन लाग्यों डोलै ॥ मॉडति बदन अबीर मुँठी लै औचक आय अन बोले
॥१॥ हों दृष्टि बचाई चलति हट सौं पट गह्डि घुंघट खोले ॥ गिरिधर उर
: धरि सब रस लीनों बस. कींनीं बिनु मोलें ॥२॥ | Fagan Sud 15 - Dhamar ke | Part3-126 | Bilawal |
bottom of page
