top of page
Kirtan Title | Kirtan | Category | Book-Page# | Raag |
|---|---|---|---|---|
Laalan khelat hein hoe horry .. chova chandan aggar | लालन खेलत हें हो होरी ॥ चोवा चंदन अगर
कुंकुमा अवीर भरे ं भरि झोरी ॥ १॥| बाजत ताल मृदंग झांझ डफ ओर मुरली
धुनि थोरी ॥ कृष्ण जीवन लछीराम के प्रभुसंग खेलत राधा गोरी ॥२॥ | Dhamar | Part3-205 | Kaafi |
Arrie vaha nandmahar koo chhohara varajyo naheen maanein | अरी वह नंदमहर को छोहरा वरज्यो नहीं मानें
प्रेम लपेटे अटपठे ओर मोहि सुनावे दोहरा ॥१॥ केसें के जाऊँ दुह्ववन
गैया आये अघोरे गोंहरा ॥ नखसिख रंग बोरे ओर तोरे मेरे गरेको डोहरा
॥२॥ गारी देंदे भाव जनावे ओर उपजावे मोहरा ॥ गोविंद प्रभु बलवीर
विहारी प्यारी राधा को मीत मनोहरा ॥३॥ | Dhamar | Part3-206 | Kaafi |
Gopkumar liye sanga hoe hoe horry khelein vrajnayak .. | गोपकुमार लिये संग हो हो होरी खेलें ब्रजनायक ॥
इत ब्रज युवती यूथ मधिनायक श्रीवृषभान किशोरी ॥१॥ मोहन संग डफ
दुंदुभी सहनाईं सरस धुनिराजें | वीचवीच युवती मनमोहन महुबर मुरलीबाजें
॥श॥ स्याम संग मृदंग झांझ आवज आनभांत बजावें ॥ किन्नरी वीन आदि
वाजे साजे गनतन आवें ॥३॥ इतब्रज कुंवर करनि कर राजत रत्नखचित
पिचकाई ॥| उनकर कमल कुसुम नवलासी गावत गारि सुहाई ॥७॥ तब
मनमोहन युवती यूथपर विविध रंग वरखाये ॥ अति सुख फाग सोंझ लीने
उनये मानो नवघन आये ॥५॥ तव ललिता चंद्रावली मतोकर सुबल सेनदे
लीनों ॥ छलबल कर गिरिधर गहिवेकों यह मतोमन कीनों ॥६॥
सखा भेद गिरिधर गहिपाए भयो युवतिन मन भायो ॥ आंखि आंजि गुंथी वेनी
मृगनयनी भेष बनायो ॥७॥ फणजुवा के जहने मोहन मोतिन माल उतारी ॥
बंसी झटकि लई झुकि प्यारी अधरन की विलसनहारी ॥८॥ दीने छांडि
आप भायोकर श्याम सखन में आये ॥ तब मोहन समसर करवें कों बलदाऊ
पकराये ॥९॥ जब हलधर वसपरे युवतिनके केसर कलश नवाये ॥ जोई
जोई बिध उपजी जाके जिय तिहिं तिहिं भांतन चाये ॥६०॥ कीनो बीच
सुबल श्रीदामा दाऊ आनि छुडाये ॥ फगुवा देन कह्मो मन भायो ब्रजपति
टेर सुनाये ॥ १ १॥ तब ब्रजराज वसन भूषणले युवती यूथढिंग आये ॥ अति
आनंद वदन प्रफुल्लित दिये सबन मन भाये ॥१२॥ देत असीस सकल
ब्रजवनिता रसना नहीं लखे कोरी ॥ चिरजीयो मदन मोहन पिय श्यामा
गौर स्याम समजोरी ॥१३॥ | Dhamar | Part3-206 | Kaafi |
Viloko nagari radha pyariho .. sakhiri chhabi | विलोको नागरि राधा प्यारीहो ॥ सखीरी छबि
गुण रूप निधान ॥ध्रु०॥ सारी नील मोल मेंहेंगेकी गोरेगात छबि हौत ॥
मानो नीलमणि मंडप मधि बरत निरंतर जोत ॥| १॥ चोटी चारुतीन सरमानो
. कह्ँकेतु अरुराह ॥ चढि हिल मिल एक संग हेम गिरि शशि मुख कीनो
ग्राह ॥२॥ मंजुल मांग मोती लर लटकत मटकत उपमा देत || मानों उड़ुगण
सिमटि एकन््हे वीच करत शशिहेत ॥ ३॥ सुंदर बाल भाल शशि मानो रचित
ललित रजबिंदु ॥ मानो वंदू कुसुमन आन्यों एक मनसिज जीत्यो इंदु ॥४॥
जूआआड ताटंक चक्रयुग भ्रूसंकेत मृगनेन ॥ मानो तिलक बिबगहि बेठ्यो
शशि रथ सारथी मेन ॥५॥ पीन कपोल चारु चिक्कण अति उपमा देत
संकात ॥ मानो संख करत शशि सोमतो मान अनुजको नात ॥६॥ नासा
सुभग मोती वेसरको वरनत होत संकोच ।॥ मानो कीरदारयो फलफोरचो
वीज लागि रद्योचोंच ॥७॥ रच्यो अधर बिच दसन सुधारस यह उपमा
को अंत ॥ मानो मुकुलित सीप रूपनिधि मोती दमकत दंत ॥८॥ ठोडी
ठकुराइनकी नीकी नीलो बिंदु मझार ॥ शालिग्राम कनक संपुटमें रहगयो
नेंक उधार ॥९॥ कपोती कंठराजे कंठसरी संख किये अवरन कांति॥ मानो
कनक मूरत गंगातट निकट दिपतदीप पांति ॥ १ ०॥ पोहोष पाणि बांह बाजूबंद
फव्ित फोंदना रूर ॥ मानों काम अंकुर हीगहके झूलत बाल मयूर ॥ १ १॥
छबि हरनी छाती परराजे सेत्तसीपजको हार ॥ मानो महेसपरसि मंदाकिनी
धसिधरनी युगधार ॥१२॥ चुनीन मध्य चोकी नग उदित यह उपमा
जियहेर ॥ मानो कुज्न उपज्यो अबनी पर इंद्रवधुन लीनोघेर || १ ३॥ चोली
चारु छींटकी छाजत कविजिय करत अठोट ।। मानो महेश मनसिज भयते
दुर बैठे छलओट ॥१४॥ रोमरेख उर्ध्वंधनुषकृत नाभि वसत रतिरोन ॥
मानो साधि सूधो करबैठ्यो द्वेमेंमारू कोन ॥१५॥ नीवी बनी बोरि केसरसों
कसी विनोदे वाम ॥ मानो सीससदवरणवांधके वेढ्यो सदन चढकाम ॥ १ ६।॥।
चंपकली अनुहार छुद्गरावलि कटिके हरिसी छीन ॥ युगनितंब मानोतुबपर
सीरस समर ढूंढत सरवीन ॥१७॥ युगल जंघविपरीत रमतमानो लेहेंगा
ललित सुहाय ॥ मानो मदन गढमेंडऐंडके उमगि चलयो गजराय ॥१८॥
अंबुज चरण पांयटेफोंदा यह उपमा कोठोर ॥ मधुरनाद गुंजार करतहें उडउड
बेठत भोंर ॥ १९॥ कहे सहचरी बडे दुःख लाई प्रभु तेरे सुख लाग ॥ अवरस
परस विलस बुंदावन उभय सकुच जिय त्याग ॥२०॥ जोरी बनी विचित्र
सूरप्रभु बढ्यो रतीरस संग ॥ ठकुरायण राधाजू मेरी ठाकुर नवल
त्रिभंग ॥२१॥ | Dhamar | Part3-207 | Kaafi |
Mohan paryori merey gonhan parchonandako chhona | मोहन परयोरी मेरे गोंहन परचोनंदको छोना
मेरे गोहनपरथो ॥।भ्रु०॥ साँवरे कमलनयन आगेंदूकें आय ॥ लाजन के मारे
कहूँ गयोहू न जाय ॥१॥ याकी घाली मेरी आली कहो कित जाऊं ॥ बासुरी
में गावे जीत तामें मेरो नाऊं ॥२॥ अंगना में ठाडी भई अटाचढि आवबे ॥
मुकुंटकी छैयां मेरे पायन छुवावे ॥ ३॥ जबहूं चितऊं आडोदे चीर ॥ सेनन में
कहें चलि कुंज कुटीर ॥४॥ हित घनस्याम अब होय सोहोह || कृष्ण चरण
प्रभुसों बाढ्यो अतिमोह ॥५॥ | Dhamar | Part3-208 | Kaafi |
Rung bheeni jory horry khelein hoe .. kabdank douu | रंग भीनी जोरी होरी खेलें हो ॥ कबडंंक दोऊ
लटपटाय तन अंस भुजावर मेलेंहो ॥१॥ अरस परस छिरकत छिरकावत
कर कर नयनन कोरें॥ ले गुलाल मुख लावत प्यारी प्रीतम को चितचोरें
॥२॥ कुंकुम ले मोहन प्यारी पर डारत हैं वड़भाग ॥ अरून कमल पर
वरखत मानों नील सरोज पराग ॥३॥ निरख निरख ललितादिक बिबछबि
तृनतोरत बलिजाय ॥ श्रीवल्लभ हित यह सुख निरखत उर आनंदन
समाय ॥४॥॥ | Dhamar | Part3-208 | Kaafi |
Barasaane keeseem khelat rung radyohe ). chhal bal | बरसाने कीसीम खेलत रंग रद्योहे )। छल बल
वानिकवान ललिता नें लाल गद्योहे || १॥ सखा श्रीदामा आदि हलधर भाज
गयेहें || गही पिचकारी हाथ जुरि चहंकोद भयेहें ॥|२|॥| कोऊन आवेपास
उतबल बहत भयोहें ॥ अधिक भई अधियारी गगन गुलाल छयोहे ॥३॥
तामधिदमकत अंग ब्रजजन रूप छटारी ॥ सारी भरी सुरंग सोहेकनक किनारी ॥४॥ जोरी वंदनधूर अबीरमिलाय लियोहे ॥ छिरक छिरक घनस्याम
सबे एक रंग कियोहे ॥५॥ लपटपरी विहवाल तरुनतमाले हेली ॥ पोहोप
लता सिरताज कोंधत ऊपर वेली ॥६॥ करत मनोरथ घेर गिरिधर सुघर
सलोनों ॥ लग्यो अरगजा गाल श्रीमुख लसत रिझोनों ॥७॥| पाग उतारत
आप श्रीवृषभान कुमारी ॥ केसखोल निरवार बेनी सरससंवारी ॥८।॥
झबीजराउजोर अग्रनिग्रंथ संबारी ॥ मांग भरी मोतिनकी पदियन ही लेपारी
॥९॥ सीस फूल सीमंत किशोरी आपुन दीनों || समझवार समझावत नयनन
अंजन कीनों ॥१०॥ मृगमद आड सुदेस करी चंद्रावलि नीकी ॥ चंद्रभगा
लेवी चल गावत पिय कोंटीकी ॥११॥ पहरावत झकझोर वेसर निरमोली
है ॥ चारूु छपेरी साज पचरंग उरचोली हे ॥१२॥ जेहर तेहर पाय विछुबन
छनिउप जायल || अनवट नूपुर चूरा रत्न खचित हें पायल ॥१३॥
नखसिखलों यह भात अभरन भीर भईहे ॥ निरख निरख यह कांति ब्रज
आनंदमईहि ॥ १ ४॥ वाजन लागे ढोल ओर डफ ताल मृदंगा ॥ गोमुख किन्नरि
झांझ बीचबिच मधुर उपंगा ॥ १ ५॥ सहचरी भई आनंद गावद गारि सुहाई ॥
दिसिदिस मोहन ओर चलत निकर पिचकाई ॥१६।॥ एक सखी बीचआई
अरणजा डारणई हे ॥ देख पलक पररेल पियजूणारी देई हे ॥१७॥ लेले
अंचल आप पोंछत अंगुरिन दलसों ॥ मुठियन चलत गुलाल आगजें पाछे
छलसों ॥१८॥ तेई घातन मधुपाय प्रान पियाकों पोखत ॥ प्रेम विवशता
हरि भर अंकवारी झोखत ।। १९॥ हो हो होरी बोलत ललिता आंगन नाचत ॥
करे प्रेमकी टोक चोख एको नहीं वांचत ॥२०।॥| नंददास खिलवार खिलारी
खेलन हारो ॥ भयो ने हमदमाद टोल दुह्ंदिस मतवारो ॥२१॥ | Dhamar | Part3-209 | Kaafi |
Srivrindavan chand khelein horry hoe ..|bhru0.. ita mohan | श्रीवृंदावन चंद खेलें होरी हो ॥|भ्रु०॥ इत मोहन
सज सब ब्रज बालक बन बन आये टोल ॥ उतब्रज युवतिन वसन साजे
पहरे चीर अमोल्ल ॥ १॥ तिनमें मुख्य वृषभान नंदनी शोभा वरनीन जाय ॥
गौर स्याम जोरी बनीहें उरआनंद न समाय ॥२॥ कनक कलश केशर के
रंगसों भरलीने दोझओर || पिचकाई परस्पर छिरकत तक तक नवलकिशोर
॥ ३॥ बाजत ताल मृदंग झांझ डफ सुर मंडल कठताल ॥ वीना वेनरबाब
किन्नरी बाजत वेणु रसाल ॥ 9४॥ चोवा चंदन ओर अरगजा भरिलीने कनक
कचोल ॥ युवति यूथ सब मिलिकें धांई दियोहे श्याम सिरढोल ||५।॥| तब
बलभद्र सखा सब उमड़े उडत अबीर गुलाल ॥ हो हो हो कह्ठटि बोल न
लागे नाचत गोपी ग्वाल ॥६॥ सेनावेनी सब॒ सखियन मिल गिरिधर
लीनेघर || नयन आंजि मुख मांडरोरी हसत वदन तनहेर ॥७॥ बहोरखचों
मिलदसपांच सुंदरी बलदाऊ पकरें धाय ॥ मोहन की गति उनकी कीनी
नीलांबर लिये छुडाय ॥८॥ दोउन लीनों फणुबा आभूषन ओर पटकूल ॥|
अति रस प्रेमबढ्यो गोकुल में सुरपति वरखत फूल ॥९॥ यह विध स्वलत
ब्रजजन सबमिल चले श्रीयमुनान्हान ॥ अति प्रफुल्लित नंदजू पहराये बिमतल
वसन परिधान ॥१०|| तब नंदरानी नयन सिरानी भर मुक्ता फलथार ॥
आस्ती वारत प्रान पियापर त्रिभुवन जयजयकार ॥ १ १॥| युग युगराज करो
ब्रज अबचल भक्तन देह आनंद | श्रीवललभ पदकमल मधुप मन हरिजन
पीवे मकरंद || १ २॥ | Dhamar | Part3-209 | Kaafi |
Horry khelai laal, dhaf baajain taal, jhaanjh jhanananan | होरी खेलै लाल, ढफ बाजैं ताल, झांझ झनननननन
॥भ्रु०॥ चोवा, फूलेल, अबीर, अरगजा, भैँवर उड़ति भननननन | निकसे
कुँवर झूमकि खेलनि को हँसति चलति ठनननननन | १॥ घर घर तें बनिता
बनि आँईं भनक परे स्बनननननन ॥ कंचन की पिचकाई कर गहैं छिरकि
स्यथाम तनननननन ॥२॥ केसरि कीच मची हरि आँगन उमड़ि घुमड़ि आँई
घनननननन || उड़ति गुलाल अरुन भयौ अंबर लखि न जात रैंनि दिनननननन ॥३॥ एकु नाँचति, एकु गहि झक झोरति जावैं तान तनननननन ॥
'सूर श्याम' प्रभु किसोरी रबन सँग धुरि गोकुल ब्रज गगनननननन ॥|8॥ | Dhamar | Part3-210 | Kaafi |
Aho vrishabhaanu sutaa nandlal jugal jass gaaie | अहो वृषभानु सुता नंदलाल जुगल जस गाइए
हो ॥ धनि धनि गाँस सखी बरसानौ जहैँ प्रगटी सुकुमार ॥ मोहन की
कहा कहीौं माधुरी, गोकुल उदित उदार ॥१॥ माँनौं कंचन-बेलि सखी री
कहा बरनें कवि रूप ॥ नब-घनस्याम-तमाल लाड़िलौ नख सिख रूप अनूप
॥२॥ बदन बधू बिधू मधित बिधिनि चाई अमृत सीचों इही ठौर ॥ सरस
कुमार मधित तपैया छबि नहि सुधा बिनु और ॥|३॥ घटदस साजि सिंगार
सखी री मुख तमोल जैसें लाल ॥ कंचन दंड सुखंड खंड द्वै अधरन मुरली
रसाल ॥४॥ श्यामा बृंद सखीन में राजति ज्यों उडगन में चंद ॥ मोहन
ग्वाल बाल संग डोलैं मांनौं मत्त गयंद ॥५॥ ताल मृदंग इत उत तें बाजत
ढफ सहनाई ढोल ॥ अति मीठे मृदु परम भाँवतें गोपिन कोकिल बोल ॥६॥
चोवा चंदन अगर कुँमकुमा और सुरंग अबीर ॥ उडति गुलाल अरुन नभ
ढाँप्यौ बदरन माँनों बिनु नीर ॥७॥ सुंदरि पाँच अगमने पठाईं जान पीया
कौ हेत ॥ फाग समें बड़भागि हमारौ खेलिये आजु संकेत ||८॥ घेरि आँई
सब मिलि मोहन को कीनौ जुबतिन भेष ॥ आजि भलैं नंदलाल बिराजति
अधरन अंजन रेष ॥९॥ स्यामा स्याम कीए ढिंग ठाड़े बनी अनूपम जोरी ॥
सकुच दुराई अंक कौ प्यारी नैंकु हँसीं मुख मोरी ॥१०॥ मुरली छिंड़ाई
कहो ललिता यौं फगुवा देऊ मँगाई || कै तुम अनुचर होऊ हमारे परसों
दुलहिन पाँर्ड ॥ १ १॥ सुर सिब बिरंचि सेस नारद, चढ़ि बिमान सब आए ॥
कौतुक देरित्र देखि ब्रजपति कौ, मुदित कुसुम बरखाए ॥१ २॥ परम भाँमती
जसुमति रानी कौंन पुन्य ते कीन ॥ कुंवारि कुंवर ग्रह्ल बिहरति जाके, त्रिभुबन
होति अधीन ॥१३॥ गोप ग्वाल पहिंरे पट भूषन पहिरें अंग न मात ॥
'रामदास' प्रभु गिरिधर नागर, नागरि पकरि नाचत ॥१४॥ | Dhamar | Part3-211 | Kaafi |
Aho merrie bauri biir gaee haye .. biir gaee haye tunn | अहो मेरी बौरी बीर गई है ॥ बीर गई है तन
पीर भई है ॥१॥ कहा कहीौं कछु कहत न बनि आबै कृष्ण सांवरे छिनाई
लई है ॥ चोवा चंदन और अरगजा पिचकाइन झर लागि रही है ॥२॥
सब सखियन मिलि धुनि मचि है सांवरी सलोनी गोरी भोरी आई खरी
है॥ 'कृष्णजीवन लछीराम' के प्रभु प्यारे हँसि चरने चित लागि गई है ॥३॥ | Dhamar | Part3-211 | Kaafi |
Aeye rangila rung daari kai kitt jaadaan .. shru0.. | ए रंगीला रंग डारि कै कित जादां ॥ श्रु०॥
दुरि-आंदाँ तनक छिपजादां तब तो चोर कहादां ॥ जब जानीं जसुमति
के ढोटा सनमुख दरस दिखादां ॥१॥ गारी गादां घेरि मिलांदाँ लरिकन
कौं सिखलांदाँ ॥ भले भए तुम सुधर सयाने ब्रज में लोग हँसादां ॥२॥
पकरंणगा तेरी पणिया रंग हो तब तो कौंन छुड़ादाँ ॥ निरलज निपट लाल
लंगरवा सौ सौ सोगंद खादाँ ॥३॥ चोवा चंदन औरू अरगजा रोरी रंग
मिलादां ॥ आजु सखी “हरिदास” के ठाकुर इह बिधि धूम मचांदां ॥४॥ | Dhamar | Part3-212 | Kaafi |
bottom of page
