top of page
Kirtan Title | Kirtan | Category | Book-Page# | Raag |
|---|---|---|---|---|
Aho piya moson heen khelo houn khelon tumsang .. | अह्ो पिय मोसों हीं खेलो हों खेलों तुमसंग ॥
जो कोऊ ओर खेलिहे तुमसों करहों तामें भंग ॥१॥ हों हीं आंजों तुह्यारे
नयना जानेन ओर गमार ॥ तुम मेरे मुख मृगमद मांडो हों भेटों अंकवार
॥१५॥ तुम डफ लेहु आपनेहीकर हों गाऊंगी गार ॥ कुँकुम रंग जो छिरको
भरभर रत्न जटित पिचकार ॥३॥ तुमसों कहें लेत फगुवा में हों आलिंगन
लेहों ॥ ब्रजपति आज आन वनिता को लागन लागन देहों ॥४॥ | Dhamar | Part3-238 | Sarang |
Haa haa abb key moson kheliyen bahorin bhari | हा हा अब के मोसों खेलियें बहोरिन भरि
हों आँख ॥ जो तुमारे परतीत नांडिजिय ललिता देहूसांख ॥१॥ जो अब
के न खिलायहो ये सबें हसेंगी मोहि ॥ बावा की सो पाय लागत हों यह
विनवत हों तोड़ि ॥२॥ अपने निकट सबन के देखत बोललेवो एकवार ॥
कुंददा म श्रीकंठतें हस मुखते देहोउगार ॥३॥ बहुत गुलाल उडाय सांबरे
दिनकर लीजे सांझ ॥ आलिंगन दे सांवरे कोऊ लखे न धूंधर मांझ ॥8॥
खेल फाग त्योहार मानिये आज हमारे धाम ॥ मदन मान मर्दन करो पिय
ब्रजपति पूरन काम ॥५॥ | Dhamar | Part3-238 | Sarang |
Laal tum varasaanen kyon aavo mohan nagarho .. | लाल तुम वरसानें क्योंन आवो मोहन नागरहो ॥
यूथ यूथ युवतिन के देखो लोयनहियो सिराबोडो ॥१।॥| शशिबदनी शावक
मृगनयनी खेलन कुंजन आवें ॥ अतिविचिन्न मधुर स्वरलीने गीत काम के
गावें ॥२॥ एक वेस किशोर सबन की प्रीति रीति उपजाबें एको पलजो
देखन पावो तो तुम सुधि विसरावें ॥३॥ तिनमें श्रीराज किशोरी राधा
श्रीवृषभान दुलारी ॥ कनक वेलि कमनीय गजगमनी कीरति प्रान पियारी
॥४॥ अष्ट सखी तिनके संग सोहें चंद्र भगा ललितारी ॥ जोबन संग सुगंध
माधुरी सुंदर सब बारी ॥५॥ चले स्याम अभिराम धाम वृषभान नृपति
के आये ॥ कोऊ न लीनों संगसखा बनकों सब फेर पठाये ॥|६॥ सहचरी
को धर भेष सकल सिंगार अद्भुत कुत्ाये || चंपकली भेद लालजू ललितानें
लखपाये ॥७॥ कही कुबरी सों जाय बातएक भांत विचिन्न बनाई ॥ सखी
सांवरी आज कोऊ अद्भुत या भू ऊपर आई ॥८॥ एक जू तुम्हारी वेस
विलास बाल शोभा नित सुंदर ताई ॥ तुम गोरी वे सांवरी मूरति मानों
मेन बनाई ॥९॥ मधुक्रतु फागुन मास आज हम तुम मिल खेलें होरी ॥
चोवा चंदन बूका बंदन फेंट भरे भरझोरी ॥१०॥ बिपिन विनोद परस्पर
बाढ्यो झखझोरा झकझोरी ॥ ब्रज भूषण छित दंपति संपति भूतल अविचल
जोरी ॥१९॥ | Dhamar | Part3-239 | Sarang |
Shyama nakvensar atee bunny chhabi kavipen varani | श्यामा नकवेंसर अति बनी छबि कविपें वरनी
न जाय ॥ सोने सरस सुनार गढी हे हीरा लाल लगाय ॥१॥ आधे अधर
विराजत मोती लाल रहे ललचाय ॥ ताकी शोभा अति बाढी हे भयोगुंज
को सुभाय ॥२॥ तनसुख सारी रातो लहेंगा क्यों न श्याम मन भाय ॥
शोभाहित हरिवंस सांवरे चिते चली मुसिक्याय ॥|३॥ | Dhamar | Part3-239 | Sarang |
Kankari kaanh mohi maare .. tendhi chitwan motan | कांकरी कान्ह मोहि मारे ॥ टेंढी चितवन मोतन
चितवत लोट-पोट करडारे ॥१॥ हूं गुरुनन की लाज करत सखी निकसत
निपट सबारे ॥ वरज्यो न मानें नंदको कोऊ कह्ि पचिहारे ॥२॥ कहा करूं
कित जाऊं सखीरी को यह न्याव विचारे रसिक राय प्रीतम की बातें इतनी
कोन सहारे ॥३॥ | Dhamar | Part3-239 | Sarang |
Chalari singh pori chacharamchi jahaan khelat dhota | चलरी सिंघ पोरि चाचरमची जहां खेलत ढोटा
दोय | जोन पत्याय सुनें किन श्रवणन हो हो हो हो होय ॥१॥ अपने नयन
निरख हों आई कहत न बात बनाय ॥ तोसों मोहन सेना देखकें मन धीरज
धरयों न जाय ॥२॥ एक न किये बनायतिलोना एक अरगजा भीन ॥ एक
न करी खोर चंदन की चोवा बेंदी दीने | ३|| तहां वाजत वीन रबाब किन्नरी
अमृत कुंडली जंत्र ॥ अधर सुधायुत बांसुरी हरि करत मोहनी मंत्र ॥४॥
सुर मंडल पिनाक मह॒वर जल तरंग मन मोहे ॥ मदन भेरि राय गिड गिड्दी
सहनाई सुरसोहे |५॥ कठतार तार करतारीदेदे बजत चुटकिन चुटकार ॥
झांझ झनक खंजीर बजें भई झालर की झनकारें ॥६।। एक शुंग संरब ध्वनि
पूर रही अधर धरें मुखचंणा कर ले छुफ ही बजाब ही एक डिम डिम ढाल
मूंदगा ॥७॥ तहां चुरें निसान-नगारे की ध्वनि रह्मो घोख सब गाज ॥
दंदभी देव बजावहीं सब व्योम विमान न साज ॥८॥ तहां बहुविध भरे रंग
सोधे केसर कुंकुमनीर ॥ मृगमद मेदलयो वेलाभर अरगजा अरक उसीर
॥९॥ रत्न जटित पिचकारिन भरभर छिरकत सुंदर स्याम ॥ *्वालिन सुरंग
अबीर गुलाल मुठीभर भर डालत बलराम || 8 ० | एक बूका वंदन कुंकुमजल
घार कलश भरलावे ॥ अचकां आय पीठ पाछेते मोहन के सिरनावे ॥ १ १॥
फिर सुमन सुगंध फुलेल अरगजा लयो करन लपटाय ॥ नेंक मोहनसों
बतराय भजी बलदाऊ बदन लगाय ॥१२॥ सब होरी के रंग राते माते
डोलत करत कलोलें ॥ रंग रंगीली गारी देदे हो हो होरी बोले ॥१३॥
सुख समूह कछु कड॒त न आवे निरख नयन सचुपैये ॥ पूजे मन अमिलाष
तबे ब्रजपति सो स्लेलनजैये ।। १ ४॥॥ | Dhamar | Part3-240 | Sarang |
Thu kabaki khilwari horry khelanjaanen || varajati | तु कबकी खिलवारि होरी खेलनजानें || वरजति
हों रहि ग्वालिन खेलें कीरति सकुमारि ॥१॥ जब आवत कर कमल ना
ललें थोरो सो घूंघट डार ।| चलत दूृगं चल अंचल औझल मुर्ति मेन सरमार
॥२॥ गरुबे वचन बोल हरूवेंदे जाति सबन को मार ॥ कर पर कर धर
चिबुक अंगुरिया इकटक रही निहार ॥|३॥ दक्षण चरण उठाय उलट धरणी
जो अंगूठाधार || एक टक देख रहत ठाडीधर रूप तृभंगी नार ॥|४॥ कबह्दू
सकुचि घूंघट गहरो दे गाबत सरस धमार ॥ बहुत गुलाल उडाय गगन
फिर देखत वदन उघार ॥५॥ तुलतनरत्ति नखसिख एको अंग को कहि
सके विचार ॥ मन हरणी ब्रज तरुणी सबे ये मोहन मन फंदवार ॥६॥ | Dhamar | Part3-240 | Sarang |
Suna chully sakal vrajnar pyaaro madanmohan | सुन चली सकल ब्रजनार प्यारो मदनमोहन
खेले होरी ॥ बगर बगर तें झुंडन निकसी नवसत साजि सिंगार ॥श्रु०॥
तिनमें श्रीवृषभान कुवरिको मध्य झूमका सोड़े ॥| कीर कुरंग कपोत कोकिला
निज प्रतिनिधि ते मोडे | छेल छबीली चरण धरन गति मत्त गयंद लजाबे ॥
रंग रंगीली एडी महावर नवनूपुर परसावे ॥ १॥ लहंगा लाल नील कंचुकीतन
तन सुख सारी नीकी ॥ माणिक जटित जुगल ताटंकन तरण किरण झुति
फीकी ॥ लसत कपोल लरें मोतिन की सेंदुर मांगभरी ॥ कंचन आड ललाट
सुभगविच बेंदी जरायजरी ॥२॥ मृगमद खोर रुचिर नकवेसर अधर बिंबकी
शोभा ॥ यह बानिक बनठन आई मनमोहन को मन लोभा ॥ सन्मुख स्याम
हि हरख निरख मन ठठकि रही ब्रजनारी ॥ अंजन युत खंजनसी चलबत
चपल दृष्टि अनियारी ॥ ३॥| केसर भरी कनक पिचकाई अंचल ओट दुराई ॥
औझल न्है तकतान हिये वर लगत स्याम के जाई ॥ मोहन सखा समूह
संजले कुंकुम कलश भराई ॥ युवती यूथ में जाय अचानक दिये सीसतें
नाई ॥४॥ ललिता चंद्र भगा आदिमिल गूढ मंत्र एक कीनों ॥ बूका बहुत
उडाय गगन तन दिन रजनी करलीनों ॥ श्रीवृषभान लली को श्रीमुख़ राकापति
ज्योंराजे ॥ हिमकर चांदनी जलद में ज्यों त्यों घुंघट छबिछाजे ॥५॥ तब
ललिता धाय अचानक जाय गहे भुन बल हलधारी ॥ आई ले निजटोल
सबे मुदित भई ब्रजनारी ॥ नयन आंजि चोवा मृगमद के चित्र कपोलन
काढे ॥ कुंकुम घोर पीठि थापेदे नीलवसनले छांडे ॥६।।| तब निरख सखा
किलक सन महियां सबहिन मतो उपायो ॥ एक एक कर पकर सबन कों
करत आप मन भायो ॥ सुनब्रज वधू दसक एकत्र व्हे विफरी खेलन आई ॥
फुल छरीदे हाथ ग्वालके चाचर भली मचाई ।||७॥ मधुमंगल डफ लेले आवे
वांके वेन सुनावे ॥ पाय पिछोंडे भाजे ही सन््मुख चुटकीदे चुटकावे || एकजु
चित्र लिखी सी ठाडी हरे हरे आवनदीनों ॥ फूलछरी दे मुखमें छलसों बल
कर गहिलीनों ॥८॥ तब छीन लियो डफ छोर पंचांगी मुख चोवा लपटायो ॥
कर चुटकी क्यों देत हु तोयों कहतत चिबुक उचकायो ॥ एक फुलेलनरि
सों चोबा सान चिकुर चिकटायो ॥ कह्यो सबन भरुवा भयो उनकर संकोच
सिरनायो ॥९॥ तहां पिचकारिन की धारें छूटी दुह्ूं दिस होडा होडी ॥ सब
मन खोलें मुखहो बोलें कुल मर्यादा तोरी ॥ हरें हरें सब निकट आई मागन
फगुवा भई ठाडी ॥ पकर फेंट प्यारे प्रीतम की चीत चित्रज्यो काढी ॥१०॥
तब छीनिलई मुरली कटिते कोऊ लेजु भणी बनमाला ॥ तारी देहसु यों
कहेंनेक नाचो मदन गोपाला ॥ भूषण वसन मंगाय अमोलक सबहिन कों
पहराये ॥ मेवा गोदभराय सबन की अति आनंद बढाये ॥१ १॥ खेल फाग
अनुराग सबे मिल टिके नंद की पौरी ॥ देव दुंदुभी बाजत राजत बलमोहन
की जोरी ॥ देत असीस चलींब्रज भामिन अवचल रहो ब्रजराई ॥ चिरजीयो
हलधर ब्रज नायक गोवरधन होय सहाई ॥१२॥ | Dhamar | Part3-241 | Sarang |
Khelein chaachar narnari maaee horry rung suhavanon .. | खेलें चाचर नरनारि माई होरी रंग सुहावनों ॥
बाजत ताल मृदंग मुर॒ज डफ वीना ओर सहनाई माई ॥१॥ उत्खिल वार
रसिक गिरिधर पिय इतराधिका खिलार ॥ उनसंग ग्वाल बाल सबराजत
इन संग जोपकुमार ॥२॥ उनन लई भर फेंट गुलालन इनन लई पिचकारी ॥
अति अनुराग भरे मिल खेलत अंतर भाव उघारी ॥३॥ उत्तले नाम पढत
हो लें मुख इतहि देत ये गारी ॥ एक जु युवती धाय गहिलाई भर पियकों
अंकवारी ॥४॥ एकन लई झटक कर मुरली एकन लीये हार उतारी ॥ एक
मुख मांड आंज दोऊ नयना एक हसत देतारी ॥५॥ एक आलिंगन देतलेत
एक रही जो बदन निहार ॥ एक अधघर रसपान करत एक सर्वस डारत
बार ॥६॥ एक मगम रस भुज प्रीतमकी लेत आप उरधारी ॥ धन्य ब्रजयुवती
भाग्य पूरन ये यह रस विलसन हारी ॥७॥ मच रह्यो गहगड सिंघ द्वारपें
सकतन कछू संभारी ॥ भीजे खेल रेल पेलन में श्रीविद्डल गिरिधारी ॥८॥ | Dhamar | Part3-242 | Sarang |
Kunwar douu raajat naval kishore atee anand | कुंवर दोऊ राजत नवल किशोर अति आनंद
भरे ॥ अहो ब्रज युवतिन के चितचोर परम विचित्र खरे ॥ध्रु०॥ इत श्रीमदन
गोपाल सखा भुज अंसन दीने ॥ उत राधिका प्रवीन मेल अपने संग लीने ॥
कुंबरि कुंवर सोनेहहे बढ्यो अधिक अनुराग ॥ निकसि गामके गोंयडें हरि
खेलन लागे फाग ॥१॥ वाजत डफ बांसुरी ताल मिल मधुर मृदंगे ॥ गावत
सारंग राग अधिक सुख उपजत अंगे ॥ नरनारिनके नेहहें लाज रही नहीं
गात ॥ कछु वे कहत कछू ये कहें सबे स्याम रंग रात ॥२॥ तब उन ग्वालन
उम्रगण लई हाथन पिचकारी ॥ गोपिन के मुख भरत देत होरी की गारी ॥
घात किये चितवत फिरें उत्तेछेनल के बाग || सावधान सब गोपिका देतन
लागन लाग ॥३॥ तब ही ग्वालिनी धाय गल्यो एक संग मिल पीकों ॥
आंख आज सुख मांड दियो सेंदुर को टीको || कान ओंचि गुलच्यो सबे
और दीनों मुकराय | चलत आपने मेल कों खिसल परत नहीं पाय ॥४७॥
तब ही नंद के लाल समझ कछु बात बिचारी ॥ धरयो त्रियाको रूप जाय
भेटे ब्रजनारी ॥ पाछे ते सकुची सवे जब जान्यो यह भाव ॥ तारी देहसकें
चले हम लियो हे सखा को दाव ॥५॥ तब ही सहचरी एक भेष हलधर
को कीनो ॥ गोकुल तन व्है आय पहरनील पटझीनों ॥ ताहि मिलन केशव
चले कर अग्रज की कान ॥ इत चितबतत दुचिते भये उत गहे ग्वालिनी
आन ॥६॥ एक अली भुजगहे एक पटका झकझोरे ॥ एक धरे हरिहसे
एक मुखसों मुख जोरें || एक कहेरी छांडिये कहिये गरभदुभाय ॥ एकन
वात न लाय लालकी मुरली लई छिनाय ॥॥|७॥ छूटन पाओ तबे देयो फगुवा
मन मान्यो ॥ रंग रंग बसन मंगाय दियो जाहि जेसोही बान्यो || एक नयन
की सेनदे एकनतन मुसिक्याय ॥ एक आंकों भरले चले हरि सबको भलो
मनाय ॥|८॥ नाना भोग बिलास रास वृंदावन कीनों ।॥| हरखि बल्लबी नारि
परम सुखत्र सब को दीनों ॥ मदन लजानों देख कें कमल नयन की केलि ॥
मिरिधर पिय आये घरें सब सुख सागर झेलि ॥॥ | Dhamar | Part3-242 | Sarang |
Kartari dede naachenhi bolein sub horry hoe ..|bhru0.. | करतारी देदे नाचेंही बोलें सब होरी हो ॥|भ्रु०॥
संग लियें बहु सहचरी वृषभान दुलारी हो ॥ गावत आबत साजसों उतते
गिरिधारी हो ॥१॥ दोऊ प्रेम आनंदसों उमगे अति भारी ॥ चितवन भर
अनुराणसों छूटी पिचकारी ॥ २॥ मृदंग ताल डफ वाजहीं उपजे गति न्यारी ॥
झूमक चेतव गावहीं ये मीठी गारी ॥३॥ लाल गुलाल उडावहीं सोधे
सुखकारी ॥ प्यारी मुखहिलगावहीं प्यारो ललन विहारी ॥४॥ हरे हरे आई
दुरकरी अबीर अंधियारी ॥ घेरले गईं कुंवरकों भरकें अंक वारी ॥५॥ काहू
गहिवेनी गुही रचि मांग संवारी ॥| काहू अंजनसों आज अरू अखियां अनियारी
॥६॥ कोऊ सोंधे सों सानकें पहरावत सारी || करते मुरली हरि लई वृषभान
दुलारी ॥७॥ तब ललिता मिल कें कछू एक बात विचारी ॥ प्रिया वसन
पिय को दये पियके दीये प्यारी ॥८॥ मृगमद केसर घोरकें नख सिखते
ढारी ॥ सखियन गठजोरो कियो हँस मुसकाय निहारी ॥९॥ याही रस
निवहो सदा यह केलि तिहारी ॥ निरख माधुरी सहचरी छबि पर बलहारी
॥ १०॥ | Dhamar | Part3-243 | Sarang |
Khelat gwali gopal lalson mukh moodenman | खेलत ग्वालि गोपाल लालसों मुख मूदेंमन
खोलें ॥ घुंघट ओट बदन राजतयों विधु बादर की ओलें ॥१॥ भूहें कुटिल
कुरंग चपल चखसे अरुण डोलें ॥ मानो तिलक पारधी दूंक्यो चांप चढायें
सोलें ॥२५॥ बेंसरको मोती राजतयों अति छबि देतअतोलें ॥ मानो रूप
मंजुरी लेकें कीर करत है कोलें ॥३॥ चिकने चिहृ॒र छूटे बेनीतें दुरेवसनमें
डोलें ॥ मानो कुठुंब सहित कालिंदी काली करत कलोलें ॥४॥ वाणी सबे
सरस सुर गावत अपने अपने टोलें ॥ मानों सुरभरत कपोत कोकिला बनहि
बिहंगम बोलें ॥५॥ वरखत हरखत मनमोहन पर सोंधो अधिक अमोलें ॥
फिरदे चली जमार गारी हो हो होरी बोले ं ॥६॥ | Dhamar | Part3-244 | Sarang |
bottom of page
