top of page
Kirtan Title | Kirtan | Category | Book-Page# | Raag |
|---|---|---|---|---|
Gori gori gujariya gori see pyaari tein mohe | गोरी गोरी गुजरिया गोरी सी प्यारी तें मोहे
नंदलाल || खेलन में हो हो जु मंत्र पढ डारचो तेंजु गुलाल ॥१॥ तेरी
सोंधे सनी अंगिया उरजन पर ओर कटि लहेंगा लाल ॥ उचरजात कंबहूंक
चलनमें जेहर ढिंग ऐडी लाल ॥२॥ तू सकल त्रियन में यों राजतहें ज्यों
मुक्तन में लाल ॥ न्याय चतुभुंज को प्रभु मोह्यो अधर सुधारस लाल ॥|३॥ | Dhamar | Part3-296 | Gouri |
Slelat faag govardhandhari hoe hoe horry bolat | स्लेलत फाग गोवर्धनधारी हो हो होरी बोलत
ब्रजबालक संगे ॥ आई बन नवल नवल ब्रजसुंदरि सुभग संबार सुठ सेंदुर
मंगे ॥१॥ बाजत ताल मृंदग अधोटी आवबज डफ सुरबीन उपंगे ॥ अधर
बिंब कुंजे वेणु मधुर ध्वनि मिलत सप्न स्वसतान तरंगे ॥२॥ उडत अबीर
कुंकुमा बंदन विविध भांत रंग मंडित अंगे ॥ कुमनदास प् रभु त्रिभुवन मोहन
मवल रूप छबि कोटि अनंगे ॥३॥ | Dhamar | Part3-296 | Gouri |
Slellel faag kahat hoe horry || ita kamini samaaj | स्लेलल फाग कहत हो होरी || इत कामिनी समाज
बिराजत उतर गिरिधर हलधर की जोरी ॥१॥ बाजत ताल मृदंग झांझ डफ
बीच बीच मुरली ध्वनि थोरी ॥ श्रवण सुहाई गारी देतहें ऊंचेतान लेत
त्रिय गोरी ॥२॥ कोटि मदनते सुंदर स्यामा देखत मोहि जात मति भोरी ॥
मोहन नंदनंदन रस विथकित क्यों हू दृष्टि जात नष्टि मोरी ॥३॥ कुंकुम
रंग भरभर पिचकारी हरि तन छिरकत नवलकिशोरी ॥ जानों अनुराग उमड
सन्मुख ब्हे धावत वंसमेंडवर तोरी ॥७४॥ कबहुक दसवीसक मिल आवत
लेत छुडाय मुरली झकझोरी ॥ जाय श्रीदामा लेले आवत देन कही बह
भांत पटोरी ॥५॥ कनक कलश कुंकुम भरलीने ओर कस्तुरी बहुत
घसधोरी ॥ खेलत गोकुल वीच की चमची अधिक सुंगध भई ब्रज खोरी
॥६॥ भरकर कमल अबीर उडावत गोविंद निकट जाय चोर चोरी मानहं
प्रचड वातवश पंकज घनगन शोभित चट्ंओरी ॥७॥ ग्वाल बाल सब संग
मुदित मन जाय यमुना जल न्हान पहिलोरी ॥ नये वसन आभूषण पहरत
ओरन देत पार्टबर कोरी ॥८॥ द्वेज आनंद समेत करत द्विज तिलक फूल
फलरोचन रोरी ॥ सूरस्वामी बिप्र भाटनकों देत कनक रतननकीबोरी ॥९॥ | Dhamar | Part3-297 | Gouri |
Gokul gaam suhavanon sub mill khelein faag .. | गोकुल गाम सुहावनों सब मिल खेलें फाग ॥
मोहन मुरली बजावें गावें गोरी राग ॥१॥ नरनारी एकत्र न्हे आए नंद
दरबार ॥ साजे झालर किन्नरी आवज डफ कठतार ॥ २॥ चोवा चंदन अरगजा
ओर कस्तुरी मिलाय ॥ बालगोबिंद कों छिरकत शोभा वरणी न जाय ॥३॥
वूका बंदन कुंकुमा ग्वालन लिये अनेक युवती यूथ पर डारहीं अपने अपने
टेक ॥४॥ सुर कौतुक जो थकित भये थक रहे सूरज चंद ॥ कृष्णदास
प्रभु विहरत गिरिधर आनंदकंद ॥५॥ | Dhamar | Part3-297 | Gouri |
Khelat faag kunwar giridhari .. agraj anuj | खेलत फाग कुंवर गिरिधारी ॥ अग्रज अनुज
सुबाह श्रीदामा ग्वाल बाल सब संग अनुसारी ॥१॥ इतनागरी निकस घर
घरतें आगे दे वृषभान दुलारी ॥ नवसत सज ब्रजराज द्वारमिल प्रफुल्लित
भीर भई अतिभारी ॥२॥ दुंदुभी ढोल परलवावज आवज बाजत डफ मुरली
रुचिकारी ॥ हस्त कमल लियेकर उनमद भाजत गोप त्रियन सों हारी ॥३॥
बांह उठाय पढत हो होरी लेले नाम देत प्रभुगारी ॥ इत राधिका निकस
मंडलतें सनन््मुख पिय डारत पिचकारी ॥४॥ एक गोपी गोपाल पकरकें अपने
मेलले गई सारी ।। आंजत आँख मनावत फगुवा हँसत हँसावत हरि चितहारी
॥५॥ सूरदास आनंद सिंधुमें मणन भये हैं सन नरनारी ॥ सुर बिमान कौतुक
भूलेहें कोटि मनोज जाय बलिहारी ॥६ ॥ | Dhamar | Part3-297 | Gouri |
Radha mohan khelat horry nandanandan brishbhan kishori | राधा मोहन खेलत होरी नंदनंदन बृषभान किशोरी
सुख सागर जुरे बृंदावन वरण वरण बन संपति मोरी ॥१॥ एकन चोवा
चंदन बंदन एकन लेकें केसर घोरी ॥ रत्न खचित पिचकाई छिरकत यों
सुखपावे गोरी ॥ २॥ छलबल कर पकरे नंदनंदन इनहीं छुडावे ताहि बंदोरी ॥
आंख आंज मुख मांड मनोहर करन कह्मो सोह मह्ि कियोरी ॥३॥ ऋतु
बसंत विहरत नंदनंदन भीज्यो पीतांबर पीत पिछोरी ॥। हरिनारायण स्यामदास
के प्रभुषें फगुवा लियो युगयुग जीवो राधावर जोरी ॥४॥ | Dhamar | Part3-298 | Gouri |
Hoe hoe horry rung badhaaven nand pauri vraj sundari | हो हो होरी रंग बढावें नंद पौरि ब्रज सुंदरी
आवें ॥१॥ केसर के मढ़का भर आनी ॥ मृग मदमेलअगरशत सानी ॥२॥
उडत गुलाल भई अंधियारी ॥ उमग पिया उरलागी प्यारी ॥३॥ ब्रजकी
नारि सबें जुरआई ॥ फगणुवा देहों कुवर कन्हाई ॥७॥ रामदास प्रभु की
बलिहारी ॥ करो अखिल युगराज विहारी ॥५॥ | Dhamar | Part3-298 | Gouri |
Horry khelan koo chalein .. rung bheene hoe .. sunder | होरी खेलन को चलें ॥ रंग भीने हो ॥ सुंदर
मदन गोपाल ॥ लाल रंग भीने हो ॥ आगमेंदे बलबीर ॥ करत कुलाहल
ग्वाललाल ॥१॥ बाजे बहुविध बाजहीं ॥ जंत्र पखावज ताल रुंज मुरज
डफ दुंदुभी ॥ बिचबिच बेणु रसाल ॥| २॥ श्रवण सुनत सब ब्रजवधू॥ गृहगृहतते
: उठिधाय |॥| मुख्य श्रीराधा लाडिली ॥ गावत गारि सुहाय ॥३॥ सन्मुख
आवें हुलसकें ॥ केसरभर पिचकाई ॥ प्राणपिया कों छिरकही ॥ वदन मोर
. मुसिकाई ॥५॥ यूबतीयूथ परछिरकही ॥| सुरंग गुलाल अबीर ॥ चोंखपरें
सब खेलहीं भरत परस्पर भीर ॥५॥ होहो होरी बोलहीं ॥ नाचे देकर
तारि ॥६॥ तब ललिता चंद्रावली ॥ गहिलीने घनस्याम नयन आंज
मुखमांडकें || झटकत गहिबन दाम |।७॥ ले उठाय भर अंकमें ॥ प्रेम आलिंगन
देहि ॥ एक अधर रस घूंटही ॥ एकजु चुंबन देहि ॥८।॥ एकजु पान खबावहीं
एकजु लेहि उगार॥ भुजभर राखें पीयकों ॥ हाहा खाहु कुमार ॥९॥ हँसहँस
चिबुक उठावहीं दुलरी लीनी खोल ॥ कें बल छूटो आपने ॥ के ब्रजराजें
बोल ॥१०॥ यों गिरिधर संग खेलहीं ॥ बाढ्यो उर आनंद ॥ हेरें नयन
चकोर ज्यों ॥ पियमुख पूरणचंद ॥११॥ मनभायो फगुवा लियो ॥ अंबर
मोतिन माल ॥ वारें सर्वस्व वारनें ॥ बलबल दास गोपाल ॥१२॥ | Dhamar | Part3-298 | Gouri |
Navrang giridhar khelat horry | baalak vrind haldhar | नवरंग गिरिधर खेलत होरी | बालक वृंद हलधर
की जोरी ॥९१॥ रबि तनया तट भई इकठोरी ॥ युवती यूथ मध्य राधा गोरी
॥२॥ छिरकत पिचकाई भरदौरी | केसर सों भर नवलकिशोरी ॥३॥ कटि
बूका वंदनकी झोरी || डारत मुठी लाज सब छोरी ॥।४॥ अतर फुलेल अरगजा
घोरी ॥ कलश भरे बहु चोवा रोरी ॥५॥ मृगमदको गारोजु मच्योरी ॥
देखत वधू मनमोहन ओरी ॥६॥ ताल मुरज बीना धुनि थोरी ॥ पटह झांझ
डफ सरसबज्योरी ॥|७॥ प्यारी हरि हिलगाई रोरी ॥ व्यापी सब तन प्रति
ठगोरी ॥८॥ नयनन करत परस्पर चोरी ॥ देत स्यामकों उरज अकोरी
॥९।॥ अंकमाल भरभेट लयोरी॥ ब्रजपति अधर पियूष पियोरी ॥ १ ०॥ गावत्त
गार सरस स्वर भोरी ॥ चाहत सुख ज्यों चंद चकोरी ॥११॥ बोलत होहो
ब्रजकी खोरी ॥ डोलत कुल मर्यादा तोरी ॥ १ २॥ भरलाई हैं कनक कमोरी ॥
मदनमोहन सिर ऊपर ढोरी १ ३॥ सब हँस मधुर करत ठठोरी ॥ देहदशा
भूली भई बौरी ॥|१४॥ बिरहत अंग अनंग बढ्योरी ॥ यह सुख कापें जात
कद्मोरी ॥ १ ५॥ श्रीवृषभान कुंवरि बांध्योरी ।। गोकुलचंद प्रेमकी डोरी |। १ ६॥ | Dhamar | Part3-299 | Gouri |
Yeh gujari joban madmati khelat giridhar sanga .. | यह गुजरि जोबन मदमाती खेलत गिरिधर संग ॥
यामें गूढमंत्र मोहनको लोभ्यो ललित त्रिभंग ॥१॥ चंचल चपल कठाक्ष
कोर जब चलत चितवत भाय ॥ मुरली ध्वनि विसराय रहे हरि इकटक
दृष्टि लगाय ॥२॥ कमल नालले लटक लटक जब नियरे आवत बाल ॥
चित्र लिखे ज्यों रहत मनोहर ओहोट जात सब ज्वाल ॥३॥ कुंकुम रंगभरी
पिचकारी सनन््मुख छोडत आय ॥ जाकें लगत बिचार रहत मन ठगके लड़वा
सवाय ॥४॥ मदन छबीले विफरे डोलें बोलत छूटे वेन || घाइल न्हे जुगिरतरण
रतिके ज्यों विन पाये मेन ॥५॥ सुरंग गुलाल उडाय अचानक डारत मुठी
अबीर || हाव भावकर मत्त छेलकों विकल होत मनधीर ॥६॥ पांच सखिनसों
मिलललके मिलगावत मीठी गारि ॥ सुन चोंकत चितचतुरको पियडारत
सर्वस्व वारि ॥७॥ यह रस मजन सबे व्रजवासी घरघर खेलें फाग ॥ ब्रजपति
प्राणपिया विलसत ऊर अंतरको अनुराग ॥८॥ | Dhamar | Part3-299 | Gouri |
Gauri gauri gujariya paahunni nenk chancharki | गौरी गौरी गुजरिया पाहुंनी नेंक चांचरकी
खिलवार ॥ मोहन के संग खेलि राधिका कहीयत बडी रिझवार ॥१॥
सुनत चमक चोकाइल निकसी छेलनकी लगबार || करिणी ज्यों डण धरत
हरत मन बन हरणी दृगवार ॥२॥ घुंघट दाबे दशन आपके जनबत अति
लजबार।॥ छीन लंक लचकाय मुरकतन अति उरोजभर भार ॥ ३॥ मैनअटाकी
मानोनिश्रेणी बेनी भरी फुलवार ॥ लपक चलन लावण्य उलटन छबि अतरोटा
अरवार ॥॥४७॥ वाम कपोल पाणि परसन मिस मुडहेर फेर संवारि ॥ बेसरके
मोतीकी फेरनर सिकन मन फंदवारि ॥५॥ चतुरनके चित लेत चोंडोंटिया
चार चुरीदंतवार ॥| बांह पसार संकोच सकुचतन आप भरत अंकवार ॥६॥
पुनि ठ ाडी अचराहि डारें सुंघवत उर खगवार ॥ ब्रजपति निरख दिशा विथकित
भई डारदो मन्मथ वार ॥७॥ | Dhamar | Part3-300 | Gouri |
Nikasamaamke gwende .. ekann bhaye ..| sub vrajwasi | निकसमामके ग्वेंडे ॥ एकन्न भये ॥| सब ब्रजवासी
लोग ग्वाल एकत्र भये ॥ मध्य बलराम गोपाल ॥ करन फाग को भोग
॥१॥ सीस न फेंटा ऐंठ बांध ॥ दुहंदिस टोराडार ॥ नवल छैल बानिक
बनबन ॥ मनमें मतोविचार ॥२॥ अगणित माट भराय रंगन ॥ सोंघो बहुत
मंगाय ॥ सुरंग गुलाल अबीर संग ॥ लीने सकट भराय ॥३॥ नंद गामते
जुरसबे ॥ लईं वरसाने की गेल ॥ मन्मथ सेना सज मानो ॥ चले करनकों
सेल ॥४॥ धरें अधर मुरली मोहन ॥ जावत गोरी राग ॥ वरसाने के निकट
जाय ॥ प्रगटे प्रेम अनुराग ॥५॥ म्वेंडें्ड वासर विते ॥ उदित भये राकेश ॥
मदन महोत्सव करनकों ॥ कीनों नगर प्रवेश ॥६ ॥ पोंहोंचे जाय समाजसों ॥
वृषभान गोप की पोर ॥ सुनसुन श्रवणन ब्रजबधू | आई देखन दोर ॥७॥
बगर बणरतें जुरसबें ॥ टिके चोहोटें जाय ॥ सेना बेनी करतबने ॥ लीनों
सुबल बुलाय ॥८।॥ मोहनसों कही जायकें | वदो बदनदे कोल || जीतेसो
कहा पावहीं ॥ वेगें बोलो बोल ॥९॥ सुन हस मोहन यों क्यो ॥ हम हार
अपनपों देंहिं ॥ उत उड़गण में चंद्रमा ॥ हम जीतें तो लेहिं ॥१०॥ सुन
ब्रज नारी मुदित तबे ॥ झंडा रोप्यो आय ॥ नायक सहित निसंक व्है ॥
जीते सो ले जाय ॥|१ १॥ तब बाजे बहुविध वजे || डिंम डिम ढोल मृदंग ॥
वीणा जंत्र पिनाक ताल ॥ डफ मह॒वर मुखचंग ॥१२॥ ओरों अगणित
बाजही ॥ वरण सके कवि कोन ॥ कोलाहल सुन ब्रजबधू रहीन कोऊ भोन
॥ १ ३॥ रत्नजटित पिचकारी ले | छिरकत गोपकुमार || तमक तमक तरुणी
तबे ॥ वंसनकीनी मार ॥ १४॥ नवकुंकुम जल घोरकें || युवती यूथमें जाय ॥
जे यूथनमें नायका ॥ तिनके सिरदये नाय ॥ १५॥ छूटत जोर जल जंत्रइते ॥
लगे त्रियन उरजाय ॥ पंचबाण के बाणज्यों || लगत उठत अकुलाय ॥ १ ६॥।
तब युवती सब उमग कोपि ॥ देत गुलाल उडाय ॥ उतते उडत अबीर
सघन ॥ गयो घुमड नभछाय ॥१७॥ रातकुहकीयों लगे ॥ सघन घटाको
लाग ॥ कमल वरण बादरनतें ॥| मानो वरखत अनुराग ॥१ ८॥ तब ललिता
एक छलकियो ॥ कुसुम दामलेपानि ॥ मोहन को पहराइकें || हलधर पकरे
आनि ॥१९॥ युवती वृंदमेंलें गई || सबकी दृश्टिबिचाय ॥ श्रीमुख मृगमद
मांडकें ॥ चोवा अंग लगाय ॥२०॥ नयनन काजर आंजके ॥ मांगत फगुवा
देह ॥ जो तुम देनन पूजर्ड ॥ मधुर बचन सुनलेह ॥२१॥ मन भायो फगुवा
॥ आये अपने खेत || निरख सखा प्रमुदित भये ॥ सबे बलैया लेत
॥२२॥ चंद्रावलि ललिता तबे ॥ चली सबन देसयन ॥ रवक रंगीली
राधिका ॥ गहे कमल दल नयन ॥२३॥ निरख सखी प्रमुदित भई ॥ सब
आलिंगन देहिं ॥ सुफलम मनोरथ मानकें ॥ अधर सुधारस लेहिं ॥२४॥।
मृगमद साख जबादमेद ॥ एकन्र कर लेआय ॥ मोहन मुख लपटायकें ॥
पुजब॒त मनके भाय ॥२५॥ हस चंद्रावलि यों कहे ॥ सुनो हमारी बात ॥
अबजो हमारे वसपरे || लेजु चलो एकांत ॥ २६॥ तब ललिता भुजगहिलई ॥
गई कुंजके द्वार प्यारी पें पोंहोंचायकें || कीनों फिर सिंगार ॥२७|॥ स्याम
कंचुकी खुभिरही ॥ अरूकटि लहेंगा लाल ॥ तन सुख सारी अतिलसे ॥
आंजे नयन बिशाल ॥२८॥ आभूषण नख सिख सजे ॥| चले मत्त गजचाल ॥
अपने बृंदमें जायमिली ॥ निरखि मोही बाल |२५॥ उतकी ओर अचरज
भयो || मोहनहूं मिले जाय ॥ दाऊकी छबि निरखकें | ताडर रहे लुकाय
॥३०॥ आपस मांझ विचारमतो ॥ दीनों सुबल पठाय ॥ ललिता बुझी
जायकें ॥ मोहन देहु बताय ॥३ १॥ सुनत वचन बोली सवे ॥ सुनों सुबल
सुबाहु ॥ हार अपनों हरिदयो ॥ हमहीं जीतले जाहु ॥३२॥ जुर आईं सब
ग्वालि तबें ॥ लगे करन मनुहार ॥ जीती हो जीती बधू ॥ हम सब मानीहार
॥३३ ॥ झंडाले सब ब्रज वधू ॥ फगुवा लियो निवेर ॥ ले बलाय तृण
तोरहीं ॥ मोहन मुख तनहेर ॥३७॥ पट आभूषण पलटकें ॥ कीनों फिर
सिंगार ॥ ले मुरली कटिपर धरें ॥ आये नंद कुमार ॥३५॥ स्याम समूह
तरंगमें ॥ ब्रजपुर सकल झकोरि ॥ मांग विदा घरकोंचली ॥ श्रीवृषभान
किशोरि ॥ ३६॥ तब सब गोपकुमार फिरे || आये नंदजू की पौरि ॥। कनकथार
मुक्ताभरे ॥ धर दीपावली जोरि ॥३७॥ आय उत्तारदगो आरती ॥ मुदित
यशोदा माय ॥ राईलोन उतारकें ॥ छत्तिया लये लगाय ॥३८॥ श्रीवललभ
कृपा कराक्षते ॥ यह अनुभव उरधार ॥ यह रस ब्रजजन मगन व्है ॥ गाई
सरस धमार ॥३५९॥ | Dhamar | Part3-300 | Gouri |
bottom of page
