top of page
Kirtan Title | Kirtan | Category | Book-Page# | Raag |
|---|---|---|---|---|
Maaran chhaand abb dehu kamal nayan manmohana .. | मारण छांड अब देहु कमल नयन मनमोहना ॥
कटिपट पीत सुहावनों ओर उपरेना लाल ॥ सीस मोरकी चंद्विका चंचल
नयन विशाल ॥ १॥ कुंचित केश छबिबनी सुंदर चारू कपोल ॥ श्रुति मंडल
कंचन मणी झलकत कुंडल लोल ॥२॥ मोहन भेष भलो बन्यों मृगमदितलक
सुभाल ॥ अलक मधुप समराजही ओर मुक्ता वलिमाल ॥|३॥ कुंज महल
ते हों चली अपने गेह कों जात ॥ बनमें सोर न कीजिये सुंदर सामल
गात ॥४॥ उरअंचल कित गहतहो दूरभये कहो बात।॥ अपने जियही विचारिये
जोपरेकुड्की रात ॥५॥ सांज परी विनआंथयो अरुझाई किंहिं काम ॥
सेंतमेंतक्यों पाइये पाके मीठे आम ॥६॥ नंदराय के लाडिले बोलत मीठे
बोल ॥ रहि होके जाय पुकारिहो नाकंचुकी बंद खोल ॥७॥ परमानंद प्रभु
यों रमी ज्यों दंपति रतिहेत ॥ सुरत समागणम रस रह्यो नदी यमुना केरेत ॥८॥ | Dhamar | Part3-302 | Gouri |
Ghar horry abb hoe hoe hoe hoe horry .. khelat atee | घर होरी अब हो हो हो हो होरी ॥ खेलत अति
रस रीत प्रगट भईं इत हरि उत्तही राधिका गोरी ॥१॥ बाजत ताल मृदंग
मुरज डफ विच मोहन मुरली ध्वनि थोरी ॥ गावत देदे गारि परस्पर ऊंचे
तान लेत त्रियगोरी ॥२॥ मृगमद साख जवाद कुंकुमा घनसार मलयमथ
घोरी ॥ भरत रंग राजत सुख सागर शीस उमग बेला भरढोरी ॥३॥ छूट
गई लोक लाज कुल सजनी गनतन गुरु गोपिन उतकोरी ॥ रही नमन
मरयाद अधिक सुख चोर भोर निकरत हैं चोरी ॥४॥ वरनीन जाय वचन
रचना रुचि यह छबि झकझोरा झकझोरी ॥ मदन द्वंद कल कुंज विराजत
सहचरी सकत गांठ गहिजोरी !|५॥ उनपटपीत किये रंगराते इन कंचुकी
पीत रंगबोरी सूरदास सारदा सरल मतिसो यह नटन देख भई बोरी ॥६॥ | Dhamar | Part3-303 | Gouri |
Hari sanga khelat sub faag .. yeh miss pranat | हरि संग खेलत सब फाग ॥ यह मिस प्रणट
करत गोपीजन अंतर को अनुराग ॥| ६॥| डफ ओर ताल बांसुरी महुबर बाजत
ताल मृदंग ॥ अति आनंद मनोहर बानी गावत उठत तरंग ॥२॥ पहरे सुरंग
भात चोली कस काजर दे दोऊ नयन ॥ बनबन निरख निकस ठाडी भई
सुन माथो के वेन ।|३॥ ओर गोविंद ग्वाल संग एक ओर ब्रजनारी ॥ छांड
सकुच सब देत परस्पर अपनी भामती गारी ॥४॥ मिल दस पांच सखी
बलकृष्णहीं ले आवत चुचकाई || भर अरगजा अबीर कनक घट देत सीसत्ते
नाई ॥५॥ छिरकत साख जवाद कुंकुमा भुरकत वंदनधूर ॥ शोभित हे मानों
सांझ समें घन आए हें जलपूर ॥६।| दसहु दिशा भई परिपूरण सूर सुगंध
प्रमोद ।। सुर विमान कौतूहल भूले देखत कृष्णविनोद ॥७॥ | Dhamar | Part3-303 | Gouri |
Mohan zaan naan dehon . laal teree sukh kii sonj | मोहन जान न देहों । लाल तेरी सुख की सोंज
सबलेहों ॥ मथ मथ सोंधो धरच्यो भवन में सो अंगन लपटेहूँ ॥ एनिज
संगी सखा तिहारे देखो अबे भजेहूं ॥ १॥ क्यों क्यों कर फागुना दिन आयो
करहूं मनको भायो ॥ छांडो क्यों सुन छेल छबीले सूनी बाखर पायो ॥२॥
यह वाणो अनरागोझीनों पाग रुचिर सुखदायक ॥ ताहीतें हों कहत रंगीले
यह छिरकबे लायक ।।३॥ इतउत हेरत कहा लाडिले चलो गेहके महियां ॥
सूधे सूधे कह्मौ करोकिन नातर गहिटह्दों वढियां ॥४॥ आज सबेरे हों उठबैठी
कुचन कंचुकी दरकी ॥ ओर केसर घोरन में मेरी फरफर भुजद्गबय फरकी
॥५॥ सोडइ अब आन बनीं है प्यारे आगम अगम जनायो ॥ देहन जान
आजानी ब्हेहो यह मूरत निधि पायो ॥६॥ निपुण नागरी गुणन आगरी
पीतांबर गहि लीनो ॥ भर अंकवारी कछुन बिचारी भरक द्वार तबदीनों
॥७॥ कछूक भेद श्रीदामा हू को नातर कहा बल इनको ॥| जित तित फिरत
अकेलो ब्रजमें मिलनियां गोपिन को ॥८।॥| भीतर भीतर करत भामतो सुनियत
कछू किलकारी ॥ चित्र विचित्र झरोखा मोखा चलत निकर पिचकारी ॥९॥
अबीर गुलाल घुमडमडहापर घुमड रही घुमडाई | ऋतु वर्षा वर्षन को बदरी
अरुण श्वेत ब्हे आई ॥१०॥ गोप बृंदमें हलधर ठाडे रोक रहीं निज गोरी ॥
उपरतें कृष्णागर भरभर डारत कनक कमोरी ॥१ १॥ वरण बरण भये वसन
रंगमगे तब दाऊ अकुलाये ॥ तक तब मन जो पाय उपायकें तोक अटा
चढआये ॥१२॥ सुबल उतर धस गयो दोरके कमलनमार मचाई ॥ तिह
अवसर सेना बेनी भई घरमें बहुत लुगाई ॥१३॥ तब अग्ज हस कहत
भैयाहो कहा मतो अब कीजे ॥ दिये दरेर चलो यह खिरकी छूडाय स्याम
को लीजे ॥१७॥ भरभर पिचका फेंटन बंदन कूद परे सब ग्वाला ॥ युवति
यूथ में युवति वेषधर राजत हे नंदलाला ॥ ९ ५॥ वसनगहे तबही करनबला
चपला ज्यौ लपटांई | पकर लये महाबली कहावत भेदत भेदत आंई ॥ १ ६॥
भेख रेख शोभा की सीमा कविपें वरणी न जाई ॥ मांड मांड सुख शिथल
विधल कर भये एक सम भाई ॥१७॥ सब बैठकें वदन सुधारत एक चढ
अटा निहारें ॥ सयनन में पुनटेरदेत हें अंचल हरि परवारें ॥१८।॥ फगु॒ुवा
देन कह्यो मन भायो मेवा बहुत मंगायो ॥ आगेई काज साज रही नींकें,
आब लालन छिटकायो ॥१९॥ छीत स्वामी तिहिं अवसर को सुखः क््योंडूं
कहत न आवे ॥ देखत बावा नंद उजागर मिरिधर बदन ढुरावे ॥२०॥ | Dhamar | Part3-303 | Gouri |
Horry khelein gori giridhar sanga hoe hoe lein ray .. | होरी खेलें गोरी गिरिधर संग हो हो लें रे ॥
ताल डफ बांसुरी उपंण मुखर चंग बाजे गावति धमार बोलें रे ॥१॥ इत
वृषभान की नंदिनी उत नंदलाल गोप वृंदसंग लिये डोलें रे ॥ लाज न
बीच विचार बोलत मोद विनोद कोक बोली ठोली टकटोलें रे ॥ २॥ कोजाने
को काकी नारी को हे प्रीतम कोहे प्यारी रस बढ्यो अति भारी सो लेरे
श्रुति सुखडार काट आरज कुल कोंडारि मिल माधो सो बजाई ढोलें रे ॥३॥ | Dhamar | Part3-304 | Gouri |
Radha bunny rung bharee rung horry khelein apane preetam | राधा बनी रंग भरी रंग होरी खेलें अपने प्रीतम
के संग ॥ एक पहलें ही रणमगी ॥ पुनिभीने रंगरंग ॥१॥ रंण रंग की
संग सहचरी ॥ बनी छबीली के साथ | पहरें विविध बसन रंग रंग के ॥
रंग भरे भाजन हाथ ॥२॥ रंग रंग की कर पिचकाई शोभित एक समान
मानो में न शिव पें सज्यो ॥ शोभित रूप कमान ॥३॥ का कुसुमन
गूंथी छरी ॥ काहूपें नयेनये नोर काहूपें कुसुम गेंदुक चलें काहपें न्यू तन
मारे ॥४॥ काद्दू पें अरगजा रंग कोऊ ॥ काहपें केसर को रंग ॥ कोऊ
गोरा मृगमद लियें॥ होत भ्रमर जहाँ पंग |।५॥ तिनमें मुकुट मणि लाडिली ॥
सोहत अति सुकुमार ॥ लटक चलत ज्यों पवनतें ॥ कोमल कचंन डार
॥६॥ पिय कर पिचकाई देखकें ॥ त्रिय नयना छबिसों ढराय ॥ खंजन
से मानो उडहि चलेंगे। ढरक मीन व्हे जांय ॥७॥ छिरकत पिय जब
त्रियनकों ॥ जो मन उपजे आनंद ॥ मानो इंदु सुधाकर सींचत | जो कुमुदिन
को वृंद ॥८॥ भीजे बसन तनत न लपटाने ॥ वरणत वरण्यो न जाय ॥
उपमा देनन देत नयन ॥ राखे हाहा खाय ॥९॥ रंग रंगीली राधिका ॥
रंग रंगीलो पीय ॥ यह रंगभीने नित्यबसो || नंददास के हीय ॥१०॥ | Dhamar | Part3-305 | Gouri |
Radha rasik kunj vihaari .. khelein faag sub | राधा रसिक कुंज विहारी ॥ खेलें फाग सब
युवतीजन कहें हो हो होरी ॥१॥ भरत परस्पर काहूको काहून सुध एसें
केसें मनहरत मोहन जोरी ॥ करसों करही जोर कर कटिसो कटिटहां नारी
नृत्यत कान काह्ू न सुध थोरी ॥२॥ हरिदासके स्वामीस्यामा कुंजबिहारी
फिरत न्यारी न््यारी॥ सब सखियनकी दृष्टि बचावत तमकत तब थोरी ॥३॥
| Dhamar | Part3-305 | Gouri |
41 (| raag gauri (pra) hoe hoe hoe hoe horry boley .. goras corey maato | ४१ (| राग गौरी (प्र) हो हो हो हो होरी बोले ॥ गोरस कोरी मातो
डोले ध्रु०॥ ब्रज के लरकन संग लिये डोले।। घर घर केरीखिरका खोले ॥१॥
जो कोऊ डर पा जाय घर बैठे ॥ कर बरजोरि ताडीके पेठें ॥२॥ आय
अचानक अंखियां मीचे ॥ रूपसुधारस नयनन सींचे ॥ ३॥ गनत नांहि प्रमुदित
नरनारी ॥ बचत नाहिं बिनुदीयें गारी ॥७॥ कुंकुम की चमची अतिभारी ॥
उडि गुलाल अटेअटा अटटारी ॥५॥ अलका वलि शिथिल अतिराजत ॥
धावत मत्तगयंद लजाबत ॥६॥ ब्रजमें डोलत भूल्यो भूल्यो ॥ भ्रमर उड़े
मानो अंबुज फूल्यो ॥७॥ युवती जब मोहन गह्ि आने ॥ कुमुदिन मानो
भ्रमर लुभाने ॥८॥ तारी देय घेर जब लीनें ॥ क्यों छूटो बिन फगुवा दीनें
॥९॥ गुंजावलि मुक्तावलि टूटे ॥ पीतांबर गहनें दे छूटे ॥१०॥ सखी सखा
मिल खेलें होरी || कहा वरनोंरी मोमति थोरी ॥|११॥ निश वासर बाढ्यो
सुख सागर ॥ सूरदास प्रभु मोहन नागर ॥१२॥ | Dhamar | Part3-305 | Gouri |
Maano vrajate karini chully .. madmati hoe .. giridhar | मानो ब्रजते करिणी चली ॥ मदमाती हो ॥ गिरिधर
गजपें जाय ग्वाल मदमाती हो ॥ कुल अंकुश मानें नहीं ॥| शृंखल वेद तुराय
॥१॥ अबगाहें यमुना नदी ॥ करत तरुणी जल केलि ॥ छल सों छिरकत
स्यामकों ॥ शुंड दंड भुज मेलि ॥२॥ नाग वेलि चरती फिरें ॥ मादिक
मध्य कपूर ॥ साख पटा श्रवणन बहे ॥ मंडित माग सिंदूर ॥३॥ कुचकुंभ
उर स्थल ऊपरें ॥ मुक्ताहाररुराय ॥ जनुजुगणिरि विच सुरसरी ॥ जुगल
प्रवाह बहाय ॥४७॥ वृंदावन वीथन फिरें ॥ केस कला एजान अंचल पटवे
रखउडें ॥ घूघरू घंट समान ॥५॥ घूमत गल वैयांगहें ॥ लोक लाज त्यज
कान ॥ निकसत शंकन मानही ॥ प्राणएक पियजान ॥६॥ सन्मुख धावें
हुलसकें ॥ केलिकला हि निधान ॥ मानो महावत पेलिकें ॥ देतसुरत सुखदान
॥७॥ मानोकरीबकरेवनी ॥ घनदामिनि अनुहार ॥ कृष्णसहित क्रीडाकरें ॥
ब्रजपति ब्रजकीनार ॥८।। होरी खेली न जाय मेरे नैनम में पिचकारी दर्ई ॥ | Dhamar | Part3-306 | Gouri |
Moy gaari daee, horry kheli naan jaay ..1.. kyore | मोय गारी दई, होरी खेली न जाय ॥१॥ क्योरे
लंगर लंगराई मोसों कीनी, केसर कीच कपोलनदीनी ले गुलाल ठाडो मृदु
मुसक्याय ॥२॥ ओचक कुचन कुमकुमा मारे, रंगसुरंग सीसतें ढारे यह
ऊधम सुनननदी रिस्याय ॥३॥ नेकन कान करत काऊकी, नजर दुरावत
बलदऊ की ॥ पन घटतें घरलों बतराय ॥४॥ फागुन के दिन दूनो अकडे,
सालिगराम कोन याहि पकड़े अंगलफ्ट हंस हा हा खाय ॥५॥ | Dhamar | Part3-306 | Gouri |
Chakit bhaeen hari kii chaturai .. hamahin chhali inn | चकित भईं हरि की चतुराई ॥ हमहिं छली इन
कुंवर कन्हाई || कहा ठगौरी देखत लाई || घिर बति हैं कहि, भली बनाई ॥
एक सखी हलधर-बपु काछी ॥| चली नील पर ओढे आछोौ | स्याम मिलन
ताकौं तहं॑ आए ॥ अग्रज-कानि चले अतुराये ॥ मिले सांकरी ब्रज की
खोरी ॥ ढुकी रहीं जहँ-तहैँ दोऊ गोरी ॥ गह्यौ धाई, भुज दोऊ लपटानी ॥
दौरि परी सब सस्ब्री सयानी ॥ निरखि-निरखि तरूनी मुसुकानीं ॥ एक निलज,
इक रही लजानीं ॥ कहा रही करि सकुच दिवानी ।। अब इनकी जनि राखौ
कानी ॥ नारि गारि सब देहिं सुहानी || नंद महरलौं जाति बखानी | उतरयो,
सूर, स्याम-मुख-पानी || गईँ लिवाई जहँ राधा रानी ॥ | Dhamar | Part3-307 | Gouri |
Ghar ghar tain suni gwali, syaam mukh dekhan aaeen .. | घर घर तैं सुनि ग्वालि, स्याम मुख देखन आईं ॥
निरखि स्याम ब्रज-नारि, हरषि सब निकट बुलाई ॥ १ ॥ सुनत नारि मुसुकाइ,
बांस लीन्हे कर थाईं ॥ ग्वालनि जेरी हाथ, गारि दे तियनि सुनाई ॥२॥
सीला नामक ग्वालि, अचानक गह्ढे कन्हाई ॥ सखिनि बुलावति टेरि, दौरि
आवह री माई ॥|३॥ एक सुनत गई धाई, बीस तीसक तहेँ आईं ॥ टुटि
परीं चहूँ पास, घेरि लीन्ही बल भाई ।|४।| इक पट लीन्डहौ छीनि, मुरलिया
लई छिड़ाई ॥ लोचन काजर ऑनजि, भाँति-सौं गारी गाई ॥५॥ जबहिं
स्याम अकुलात, गहति गाढ़ें उर लाई ॥ चंद्रावलि सौं कह, गूँधि कच,
सौंह दिवाई ॥६।॥ हा हा करिये लाल, कुंवरि के पाँई छुवाई ॥ यह सुख
देखत नैन, सूर जन बलि-बलि जाई ॥७॥ | Dhamar | Part3-307 | Gouri |
bottom of page
