top of page
Kirtan Title | Kirtan | Category | Book-Page# | Raag |
|---|---|---|---|---|
Khel fagu banyo lalana vraj sakhaa liye nand | खेल फागु बन्यो ललना ब्रज सखा लिये नंद
नंदना ॥ वंसी धरे कड ेत हो होरी युवती जन मन फंदना ॥ घर घर तें
सुन्दरि चली देखन बन आनंद कंदना ॥ बाजे ताल मृदंग झांझ डफ गावे
गीत सुछंदना ॥ ठाँठाँ अगर अबीर लिये कर ठांठां बूका बंदना ॥ हाथन
धरें कनिक पिचकाई छिरकत चोवा चंदना ॥ क्रीड़ा रस सब भये मगन,
मन मानत हृदय आनंदना ॥ दास चतुर्भुज प्रभु सुख निधि गिरिधर विहरनि
कंदना ॥
| Dhamar | Part3-307 | Gouri |
Dekhat shree vrindavan mohan atee-abhiram .. aayo | देखत श्री वृंदावन मोहन अति-अभिराम ॥ आयो
मधु-ऋतु सेबन तुम हि हरखि घनस्याम ॥१॥ आपुन बिबिधि संवारि तरू
संपति ब्रजनाथ ॥ बीथिनि सकल बिलोकति प्रान-पिया के साथ ॥ २॥ पहिलैं
असित पलासनि पुनि किलकि अरुनात ॥ मांनहु घूंमत बिषम सरानल कमल
जरात ॥३॥ जित तित सत बगरन के कुसुम वृंद बिकसात ॥ मनहु दिस
पूरित तब ब्रज सो उमगी न मात ॥७॥ बिगलित कुसुम समूह आकासन
अरुन रंग ॥ मांनहूं प्रगटित बिहरति अनुराग उमंग ॥५॥ हरित दलनि मोर
नूतनु मंजुरी पवन डुल्ात ॥ मांनडं घन में प्रगटित चपला दुरि दुरि जात
॥६॥ प्रगटि तरू लप्टी रही नव पल्लव कोमल-बेलि ॥ आनति मनसि
तिहारी श्री राधा अलिंगन केलि ॥७॥ माते फिरत मिलि मुख डारत मधु
कृत लोल ॥ मानइुं जे कुंडी लै मदन पतंगज टोल ॥|८॥ नव निकुंज सदन
पै कोकिल पिय-सन-गान ॥ मानहुँ काम संदेसनि मैटति मानिनि मान ॥९॥
ओऔरु कहाँ लगि बरनौ मन में रहति बिचारि ॥ तब सुख देति यहै वन
के राधा वर नारि ॥१०॥ सुनि बिनति ब्रिंदाबन की अपने हैं अनुराग ॥
चले मुदित यौं फागु हरि तिहिं चितयौ अनुरागु ॥ १ १॥ नागरि सहित बीच
हरि इत उत जुबति समाज ॥ मानहूँ उड़गन मंडित जुबति सहित द्विजराज
॥१२॥ ताल मृदंग ढफ नंद ललनां गाबति समेत ॥ बिच बिच बर मुरली
रब खग पसु बन सुख देत ॥१३॥ रबकत हंसत परसपर छिरकत कुंमकुंम
नीर॥ मानौ अंतर रसभीने उमंगि चुचाने चीर ॥ १ ४॥ सांवल कर भै भाँमिनि
मुख झपजि पट मीन ॥ मानहूँ राहु उड़गन तें बिकल जल मही छीन ॥ १ ५॥
नागरि पिय मुख चंदन ले पति उदित मनोज ॥ मानहूँ कनक कमल ले
मरदत नील-सरोज ॥१६॥ बंदन जुबति उड़ायो राजति मुख जुत हास ॥
मनहँ नब आतप मह्ठडि बिकसित कमल बिकास | $ ७॥ नांद अति कटि किंकिनी
बाजत पद मंजीर ॥ धुनि सुनि पुनि पुनि बोलत हंस तरनिजा तीर ॥१८॥
एसे सब बन बिहरत तन मन अति ही फूल ॥ आनंद अति रति बाढ़ी नाखी
सुधि बुधि भूल ॥१।॥ देखो खेलत श्री राधा रस-निधि नंद कुमार ॥
“कृष्णदास' हित नित हि चित में रहौ बिहार ॥२०॥ | Dhamar | Part3-308 | Gouri |
Chalau sakal milli kheliye ! nandaa kein dwaar || khelat | चलौ सकल मिलि खेलिये ! नंदा कें द्वार || खेलत
फागु गोपाल ॥ रितु बसंत बन गहगद्मौ ॥ प्रफुलित ताल तमाल ॥नंदा०॥
अति सुंदर ब्रज-भामिनी॥ आई भईं इक ठौर॥ नव-जोवन वृषभानुजा ॥ सखि -
गन नवल किसोर ॥नंदा०।॥| ढोल-दमामा बाजहीं ।॥| श्री-मंडल मुख चंग ॥
मुरज रुंज डफ दुंदुभी ॥ बीना बेनु उपंग ॥नंदा०॥ गौ-मुख भेरी बाजहीं ॥
झालर झाँझि मृदंग || घोर निसान गगन-धुनी ॥ ब्रज-जनि लावहिं रंग |॥।नंद०॥
चोबा चंदन अरगजा ॥ बहु विधि मलय सुगंध ॥ दै-दै तारी कंठ लावहीं ॥
आलिंगन भुज-बंध ॥नंद०॥ नौतन केसरि घसि घोरी ॥ कुमकुम रस-सुख-
सार ॥ छुटी पिचकाई जित -तितै ॥ लागत हृदै-मंझार ।|नंदा०॥ तनसुख
सारी लपटि रही ॥ सकति न अंग संभाल ॥ बूका बंदन उडि रह्यौ॥ दुह्ढूं दिसि
अरुन गुलाल ॥नंदा०॥ नव सर माला गूंथि कें ॥ जाई जूई बेलि ॥ पुलकि
प्रेम पहिरावहीं || आनंद की झकझेलि ॥नंदा०॥| नंदनंदन ब्रज-नाईका ॥| भूतल
करहिं अनंद ॥ गारी परस्पर गावहीं ॥ नाचहिं आपु सुछंद ॥नंदा०॥ राण-
भोग-रस पूरिता।॥| मुख-कर बीरा-पान | जन 'परमानंद' बलि बली ॥ चरन-
सरन भगवान ॥नंदा०॥ | Dhamar | Part3-308 | Gouri |
Jamuna tata nand nandan, biharat sub sakhaa sanga, | जमुना तट नंद नंदन, बिहरत सब सखा संग,
पाण रंग मच्यो, सरस गौरी राग गावे ॥ सप्त सुरसौं तान मान, अद्भुत
रूप ताल लिए, अधर धरे मधुरे मधुरे बैन हु बजावै ॥१॥ बाजत चंग
मृदंग ताल, उडाबत अबीर गुलाल, मृगभद बहु सुगंध सानि सबनि के
अंग लावै || उमग्यौ प्रेम सिंधु अपार, निरखि थकित सुर व्मिान गिरिधर
पद पद्म रेनु, 'सुधरराय” पावै ॥२॥ | Dhamar | Part3-308 | Gouri |
Pratham yathaa mati shree pranamu brindaban atee ramya .. | प्रथम यथा मति श्री प्रणमु ब्रिंदाबन अति रम्य ॥
श्री राधिके कृपा बिनु सब के मन अगम्य ॥९॥ बर जमुना चल सींचन
दीन हि सरद बसंत ॥ बिबिध भांति कुसुमन सखी सौरभ अलि कुल मंत
॥२॥ अरून नूत पल्लव पै कूजत कोकिल कीर ॥ निरत करत सरख्री अलि
कुल अति आनंदित धीर ॥३॥ बहत पवन रुचिदाइक सीतल मंद सुरंध ॥
अरुन नील सित मुकुलित जहाँ तहँ पुष्पन बंध ॥७॥ अति कमनिय बिराजत
मंजुल नवल निकुंज ॥ सेवती सघनता जुत दिनमनि हे द्विज पुंणज ॥५॥
रस की रास तहँ खेले स्यामा *याम किसोर ॥ उभै बाहु परिरंभन, उठे
उनीदे भोर ॥६॥ नवल बसंत कामिनी तन, कंचुकी कुसुम सुरंग ॥ कनक
कपिस पट सोहत सुभग साँवरे अंग ॥७॥ ताल रबाब मुरज ढफ बाजत
मधुरे मृदंग ॥ सरस उक्त गति सूचत वर बांसुरी मुख चंग ॥८॥ दोऊ
मिलि चांचरि गावति गौरी राग अलापि॥ मसु सर मृग बल बेथति भ्रकुटी
धनुष दृग चापि ॥९॥ रसिकलाल मेलति पै कामिनि बंदन भूरि ॥ पिय
पिचकाईन छिरकति अगर कुंमकुमा धूरि ॥१०॥ तारिन दोऊ कर पटकति
लटकति इत उत जात ॥ हो हो होरी बोलति अति आनंद अकुलात ॥ ९ १॥
कबहूँक चंदन तरू तर निरमित तरल हिंडोल ॥ चढ़ि दोऊ जन झुलति
फूलति करति कलोल ॥। १ २॥ बर हिंडोर झकोरति कामिनि अधिक डरात ॥
पुलकि पुलकि है पति अंग प्रीतम उर लपटाति ॥१३॥ हित चित बनी
चित चोरत उर आनंद न समात ॥ निरखि नेननि सुख तृन तोरत बलि
जात ॥१४॥ अति उदार सुंदर बर सुरति सरस कुमार ॥ 'हित हरिबंस'
करहूँ दिन दोऊ मिलि अचल बिहार ॥£५॥ | Dhamar | Part3-309 | Gouri |
Bollie madan gopal juu .. suni maanini .. jinn | बोली मदन गुपाल जू ॥ सुनि मानिनि ॥ जिन
करि ऐसौ सयाँन ॥ अरी सुनि मानिनि ॥ आयो सरस बसंत सुनि ॥ रह्यो
न काह को मान ॥ आरी सुनि मानिनि ॥ १॥ उत्तरि गृह नीकें घर चल्यौ ॥
अरी सुनि मानिनि ॥ संदर दिन-मनि-पीय ॥ अरी सुनि मानिनि ॥ छांडे
कछु इक मान जन ॥ सुनि मानिनि ॥ दच्छन ताछिन तीय ॥ अरी सुनि
मानिनि ॥२॥ मलय पवन की आजु हीं ॥ सुनि मानिनि ॥ है गई ताती
बास ॥ अरी सुन मानिनि ॥ जनु दच्छिन दिस बिरहनी ॥ सुनि मानिनि ॥
लींनीं उसास ॥ अरी सुनि मानिनि ॥३॥ जिहि इह्लि वेलिन माँन छाँडि ॥
सुनि मानिनि ॥ उलही आनि कै पेट ॥ अरी सुनि मानिनि || नाइक द्ुम
के कंठ सौं ॥| सुनि मानिनि ॥ कैसें गई है लपेट ॥ अरी सुनि मानिनि
॥४॥ काम गई रजनी भई ॥ सुनि मानिनि ॥ गई रवि मंडल छाई || अरी
सुनि मानिनि ॥ थिर चर ए सब रहसि कें ॥ सुनि मानिनि ॥ मिली पियनि
सौं जाई।।| अरी सुनि मानिनि ॥|५॥ वह सुनि कानन कांन दे । सुनि मानिनि ॥
कोकिल की कुहूँ कांनि ॥ अरी सुनि मानिनि ॥ आंनि मनौं रत राज कौ ॥
खुनि मानिनि ॥ बज्यौ सीस पै निसांनि ॥ अरी सुनि मानिनि ॥६॥ कूजे
कल कोकिला ॥ सुनि मानिनि ॥ कोमल कंठ सुजान || अरी सुनि मानिनि ॥
अटनि चढ़ी मानों मधु बधू ॥ सुनि मानिनि ॥ करति परसपर बात ॥ अरी
सुनि मानिनि ॥७॥ और बिहंगम रंग भरे ॥ सुनि मानिनि ॥ करत कुलाहल
भारे ॥ अरी सुनि मानिनि ॥ मनु मनमथ कुंजर छूटे ॥ सुनि मानिनि ॥
सौ परचौ बिधु-पुर सौर ॥ अरी सुनि मानिनि ॥८॥ डार डार मिलि मधुप
पुंज ॥ सुनि मानिनि ॥ गुंजत सोरभ बाई ॥ अरी सुनि मानिनि ॥ मनौं
रति की गत्ति जानि कै ॥ अरि सुनि मानिनि ॥ नूपुर बाजति पाँईड ॥| अरि
सुनि मानिनि ॥९॥ त्रिगुन पवन चंचल तुरंग ॥ सुनि मानिनि चढ़चो तिहि
राज विदेह ॥ अरी सुनि मानिनि ॥ उड़ी जु पुहप पराग तहाँ ॥ सुनि मानिनि ॥
उड़ी माँनों खुर स्वेह ॥ अरी सुनि मानिनि ॥१०|॥| खग बंदी जन बदत
बिरद ॥ सुनि मानिनि ॥ मदन जहां सिस्मौर ॥ अरी सुन मानिनि ॥ तिन
में कपटी कहत मानों ॥ सुनि मानिनि ॥ एके तू नह्ठि और ॥ अरी सुनि
मानिनि ॥११॥ कुसुम सरासन कर धरैं ॥ सुनि मानिनि || खरे बिष भरे
बाँन ॥ अरी सुनि मानिनि ॥ कौ सहि है तीछन खरे ॥ सुनि मानिनि ॥
चढ़े चंद खरसान ॥ अरी सुनि मानिनि ॥ १ २॥ ब्रिंदाबन मिलि रम्य भयौ ॥
सुनि मानिनि ॥ नव कुसुमाकर चारुं ॥ अरी सुनि मानिनि ॥ ज्यौं कुच
मंडल जुबति के ॥ सुनि मानिनि ॥ मंडित मंजुल हारू ॥ अरी सुनि मानिनि
॥ १ ३॥ त्तरुन मुकट मनि बाल तू और तो बिनु रह्मौ न जाई ॥ सुनि मानिनि ॥।
लाल रसिक मनिराह ।| अरी सुनि मानिनि ॥ कीजे सुफल बसंत में ॥
सुनि मानिनि ॥ “नंददास” बलि जाई ॥ अरी सुनि मानिनि ॥१४॥ | Dhamar | Part3-310 | Gouri |
Sakal sakhee milli aadhu nakh sikh bhekh banaai .. | सकल सखी मिलि आद्हु नख सिख भेख बनाई ॥
इंडि औसर देखन नंद के ग्रह मोहन राइ ॥१॥ नंद गांव नव मन्दिर सुंदर
सिंखरि सुढार ॥ मंगल कलस बिराजत, उपर मुकता हार ॥२५॥ सकल
साज की सौंज ही लै आइ सुकुमारी ॥ चोवा चंदन छिरकति मोहन बदन
निहारी ॥३॥ मृद् बोलनि मुसिकावनि हाथन कुंमकुम बारी ॥ जाल रंध्र
छाजन चढ़े गावति मीठी गारी ॥४॥ ताल, मृदंग, उपंग, चंग, मुरली बहु
मोल ॥ महुवरि झांझ झालरी बाजति दुंदुभि ढोल ॥५॥ झख करदम की
कीच मची खेलति अब नंदलाल ॥ “आसकरन' प्रभु मोहन ललितादिक
गुपाल ॥६॥ | Dhamar | Part3-311 | Gouri |
Horry khelani koo chaley .. rung bheene hoe .. sunder | होरी खेलनि को चले ॥ रंग भीने हो ॥ सुंदर
मदन गुपाल ॥ लाल रंग भीने हो ॥ आगें दे बलबीर ॥ करति कुलाहल
ग्वाल ॥ लाल०॥१॥ बाजे बहु विधि बाज हीं ॥ जंत्र पखाबज ताल ॥
रुंज मुरज ढ़फ दुंदुभि ॥ बिच बिच बैंनु रसाल ॥२॥ सबन सुनति सब
ब्रज बधू ॥ घर घर तैं उठि धाई ॥ मुख्य जु राधा लाड़िली ॥ गावति
गारि सुहाई ३ ॥ सनमुख आनैें हुलसि कैं ॥ केसर भरि पिचकाई ॥
प्रान पिया कौं छिरकि हीं।। बद मोरि मुसिकाई ॥|७॥ जुवती जूथ पै छरिकि
हीं॥ सुरंग गुलाल अबीर ॥ चौंक परैं सब खेलि हीं ॥ भरति परसपर
भीर ॥५॥ हो हो होरी बोलि हीं ॥ नांचे दे कर तारि ॥ चहूं दिस तें बे
छिरकि हीं ॥ कारि जु अरगजा वारि ॥६॥ तब ललिता चंद्रावली ॥ गहि
लीनें घनस्यथाम ॥ नैन ऑजि मुख मांड़ कैं ॥ झटकति गहि बन दाम ॥७॥
ले उठाइ भरि अंक में ॥ प्रेम आलिंगन देहि ॥ एक अधर रस घूंट ही ॥
एकु जु चुंबन लेहि ॥८॥ एकु जु पान खबाव हीं ॥ एकु जु लेह्ि उगार ॥
भुज भरि राखें पीय कौं ॥ हा हा खाहु कुमार ॥९॥ हंसि हंसि चिबुक
उठाब हीं ॥ दुलरी लींनी खोल ॥ कै बल छूटो आपुनौ ॥ कै ब्रजराजें
बोल ॥६०॥ यों गिरिधर संग खेलि हीं ॥| वाढ्यौ उर आनंद ॥ हेंरें नेन
चकोर ज्यौं ॥ पिय मुख पूरन चंद ॥ ९ १॥ मन भायो फगुवा लियो || अंबर
मोतिन माल ॥ बारें सरबसु वारनैं ॥ बलि-बलि “दास” गुपाल ॥१२॥ | Dhamar | Part3-312 | Gouri |
Horry khelati dolati sambro dhota nand koo laal .. | होरी खेलति डोलति सांबरो ढोटा नंद को लाल ॥
कैसें के जाऊँ भरनि जमुना जल परआओर री रहति मेरे ख्याल ॥|१॥ अरी
यह लंगर मोहि ढिंग आई हेरि इंसि तोरी मोतिनमाल ॥ हों सकुचाई रही
मुख चितवति परसि भज्यौ दोऊ गाल ॥२॥ अरी वे सनमुख होई पिचकारी
छोड़े डारे सुरंग गुलाल ॥ औचका आई भेटि मुख में निज मुख दीनों
उगाल ॥३॥ अरी बे तब तैं मोहि चटपटटि लागी परी प्रेम कैं जाल ॥ जो
तू हितू हमारी मिलाई 'रसिक' गुपाल ॥४॥ | Dhamar | Part3-312 | Gouri |
Pratham hii horry ratrel hii vrajalila hoe .. santanke | प्रथम ही होरी रत्रेल ही व्रजलीला हो ॥ संतनके
मन भाय लाल ब्रजलीला हो || १॥ कामिनी काम प्रवेशही ब्रज०| सब भामिनी
मिलि गाय लाल० ॥२॥ मरूली महुवर डफ बाजही ब्रज०। चर्चरी सरस
धमार लाल० ॥ ३॥ इत राधाजू विराजही ब्रज०| सब भामिनी सिरमोर लाल०
॥४॥ राधा गह्त पिचकाइयाँ ब्रजम०। छिरकत साँवल गात लाल० ॥५॥
गोपीनाथ झोरी भरे ब्रज०। चंदन कपूर बरास लाल० ॥६॥ कासमीर भर
नीरसों ब्रज०। खेलत स्यामा श्याम लाल० |॥७॥ छरियन मार मचावही
ब्रज०। सरके मदनगोपाल लाल० ॥८॥ ग्वालिन ग्वाल सबै हँसे व्रज०।
मोहन नेन विसाल लाल० ॥९॥ इत राधा उत साँवरो ब्रज०। परिरंभमकी
आस लाल० ॥१०॥ नंदजसोदा देखही ब्रज०| नेन करत सुखपान लाल०
॥ १ १॥ बारि कुँवर पर नंदरानी ब्रज०। देत विप्रन बहु दान लाल० ॥१२॥
सारद सुन भोरी भई ब्रज०। कहा बरने रामदास लाल० ॥१३॥ | Dhamar | Part3-313 | Gouri |
Aao mill vrajki naari horry dhoom machaao .. | आओ मिल ब्रजकी नारी होरी धूम मचाओ ॥
चंदन वंदन कुमकुम ले मोहन मुख लगाओ तारी दे मारी गाओ ॥ १॥ केसर-
केसर कनक पिचकारी भरि ले करन धाओ ॥ हरि किसोरी सन्मुख होय
धारसों धार मिलाओ ॥२॥ | Dhamar | Part3-313 | Gouri |
Bolat madan gopal laal suna manini .. jini | बोलत मदन गोपाल लाल सुन मानिनी ॥ जिनि
करो एतो मान आये सुन मानिनी | आयो सरस वसनन््त समय सुन माननी ॥
रहो काहको मान आये सुन मानिनी ॥ १॥ उत्तर धरनितें घर चल्यो सुन०।
सुंदर दिनमनि पिय आये सुन०। छाड कछु इक मान जानि सुन०। दछिन
बिच छिन तीय आये सुन० ॥२॥ मलयपवनकी आजुही सुन०। ज्है गई
ताती वाय सुन०। जानु दछिन दिस विरहिनी सुन०। लीनो विरह उसास
सुन० ॥३॥ वह सुन कानन कान दे सुन०। कोकिलकी कुहदकानि सुन०।
आनक मानो ऋतुराजको सुन०। सिर पर बाज्यो आन सुन० ॥७॥ जिहि
डर वल्लिन मान छाँड सुन । उलही आनिके पेट सुन०। नायक द्रमन कंतसों
सुन०। कैसे गई है लपेट सुन० ॥५॥ साम गई रजनी भइ सुन०। गईं रविमंडल
छाई सुन०। थिरचर ये सब रहसिके सुन०। मिलि पियनिसों जाई सुन०
॥६॥ ठोर-ठोर मिलि मधुप पुंज सुन ०। गुंजे सौर मचाई सुन०। मानो विहरत
मधुप छबि वधु सुन०। नूपुर जु बाजत पाई सुन० ॥७॥ मिल कुंजहि किल
कोकिला सुन०। कोमल कंठ सुजाति सुन०। अटन चढ़ि मानो मधु वधु
सुन०। करत परस्पर बाति सुन० ॥८॥ मोर विहंगम रंगभरे सुन०। करत
कुलाहल भोर सुन०। मानो मन्मथ कुँवर छूटयो सुन०। पर्यो मधु नगरी
सोर सुन० ॥९॥ त्रिगुन पवन चंचल तुरंग सुन०। चढ्यो तिहिं राज विदेह
सुन०। उडी जु पोहोपबन राजत सुन०। बढी मानो खुर खेह सुन० ॥१०॥
खग बंदीजन वबदत बिरद सुन०। मदन जहाँ सिरमौर सुन० तिनमें कपटी
कहत मानों सु० । एके तू नहीं और सुन० ॥११॥ कुसुम सरासन कर
धरे सुन०। विषमें विष भरे बान सुन०। को सहिहे तिछन खरे सुन०। चढ़े
चंद खरसान सुन० ॥१२॥ वृन्दावन मिलि रस भयो सुन०। नव कुमुमाकर
चारु सुन०। ज्यों कुचमंडल जुबतिके सुन०। मंडित मंजुल हारू सुन० ॥ ६ ३॥
तरूनी मुकुटमनि बाल तू सुन०। लाल रसिकमनि राय सुन०। कीजिये सुफल
वसनन्त मम सुन०। नंददास बलि जाय सुन० ॥१४॥ | Dhamar | Part3-313 | Gouri |
bottom of page
