top of page
Kirtan Title | Kirtan | Category | Book-Page# | Raag |
|---|---|---|---|---|
Thagat juvatijan kaanh thhag myrie .. daarat sir | ठगत जुवतीजन कान्ह ठग माईरी ॥ डारत सिर
चितवन भुरकी महा ठ ग माई री ॥१॥ खेलत हाँसी फाँसी मेलि ठज०।
ले मुरली मंतर सुनाई महा० ॥२॥ बीरी मोहि खबवाई ठण०। मानिनी मानि
सिंगारि महा० ॥३॥ चाँचर चेटक लाइ ठग०। निंदित नंद-सुवन कही महा ०
॥४॥ सखा सर्व बुलाई ठग०। तित ही ठाडो जित जाई महा? ॥५॥ बगर
बगर ब्रज डगर डगर ठग०।| टगर टगर टेरे गाय महा० ॥६॥ चरन लकुंटी
लपटाय ठग०| हम इनको न पताय महा० ॥७॥ तबही और किसोर भोर
ठग०। होत न छिन प्यारो न््यारो महा० ॥८॥ दग तारा सुख देन ठगण०।
गोविन्द प्रभु संग उठि धाये महा० ॥९॥ | Dhamar | Part3-314 | Gouri |
Thaadhau hoe vraj-khori dhota kaun kau .. latihi | ठाढ़ौ हो ब्रज-खोरी ढोटा कौन कौ ॥ लटिहि
त्रिभंगी इक पद (री) मनमथ-णौन कौ ॥ मोर मुकिट कछनी कसे (री)
पीतांबर कटि-सोभ | नेन चलावे फेरिकै (री) निरखिरि होत मन लोभ ॥
भौंह मरोरे मटकिकै (री) रोकत जमुना-घाट ॥ चितै मंद मुसुकाइकै (री)
जिय करि लेई उचाट ॥ हँसत दसन चमकाइके (री) चकचौंधी-सी होति ॥
बग-पंकति नव जलद मैं (री) उर माला गज मोति ॥ पिचकारी रतननि-
जरित (री) तकि-तकि छिरकत अंग ॥ टेसू कुसुम निचोइकै (री) अरू
केसरिकौ रंग ॥ फैंट शुलाल भराइकें (री) डारत नैननि ताकि ॥ एतेपै
मन हरत है (री) कहा कहों गति वाकि ॥ पुनि हो हो करि मिलत है (री)
नाना रंग बनाई ॥ नंद-सुबन के रूपपे (री) सूरदास बलि जाई ॥ | Dhamar | Part3-315 | Gouri |
Aaju sakhee terein aavainge, hari khelan koo | आजु सखी तेरें आवैंगे, हरि खेलन को
फाग री ॥ सगुन सँदेश सुन््यौ हो तेरैं आंगन बोले काग री ॥ मनमोहन
तेरे बस माई ॥ सुनि राधे बड़भाग री ॥ बाजत ताल, मृदंग, झांझ, डफ,
का सोबै, उठि जाग री ॥ चोबा चंदन लै कुमकुम अरू केसरि, पैयाँ लाग
री ॥ सूरदास प्रभु तिहारे दरसन, आवत अचल सुहाग री ॥ | Dhamar | Part3-315 | Shri Hatee |
Vraj jubatin nagari radha pai, milli mohan | ब्रज जुबतीं नागरि राधा पै, मिलि मोहन
ले आईं ॥ लोचन आंजि, भाल बेंदी दे, पुनि-पुनि पाई पराईं ॥ बेनी गूँथि,
मांग सिर पारी, बधू-बधू कहि गाई। प्यारी हँसति देखि मोहन-मुख, जुवतीं
बने बनाई ॥ स्याम अंग कुसुंभी नइ सारी, अपनें कर पहिराई | कोऊ
भुज गहति, कहति कछु कोऊ, कोऊ गहि चिबुक उठाई ॥ एक अधर गहि
सुभग अंगुरियनि, बोलत नहीं कन ्हाई ॥ नीलांबर गहि खूंट चूनरी, हॉँसि-
हँसि गाँठि जुराई ॥ जुबती हँसति देतिं कर तारी, भई स्याम ! मन भाई ॥
कनक-कलस अरगजा घोरि कै, हरिके सिर ढरकाई ॥ नंद सुनत, हँस
महरि पठाई, जसुमति धाई आई ॥ पट-मेवा दे श्याम छुड़ायौो, सूरदास
बलि जाई ॥ | Dhamar | Part3-315 | Shri Hatee |
Naagar nand daa mainu dey daiy jaandan maaliyan . boliyaan | नागर नंद दा मैनु दे दै जाँदाँ मालियाँ । बोलीयाँ
ठोलीयाँ कट्डि-कहि होलीयाँ गावदाँ दे दे तालियाँ | तकु दा फरदां सुधर
सलौनियाँ सोहनी खेलनि बालियाँ ॥ लस्बरि ललचाई लवंद लावंदाँ ॥ चोली
दे पिचकारियाँ ॥२॥ सानू अतर अंडियाँ बडियाँ चाखियाँ रति तालियाँ ॥
दिल डसि लेडियाँ सितम करेवियाँ जालिम जुल् फैं कालियाँ ॥३॥ मैंने दी
फौजै-बिच लावैदियाँ भौंहें दें चल चालियाँ || रसिक सखी सौं हँसा मुख
चुख लखि अखियाँ हौं दी सुखालियाँ ॥४॥ | Dhamar | Part3-316 | Shri Hatee |
Hari-sanga khelan fagu chaleen ree .. chova, | हरि-संग खेलन फागु चलीं री ॥ चोवा,
चंदन, अगरु, अरगजा, छिरकतिं नगर चलीं री ॥ राती पीरी अंगिया पहिरे,
नव तन झूमक सारी ॥ मुख तमोर, नैननि भरि काजर, देहिं भावती गारी ॥
रितु बसंत आगम रतिनायक, जोबन-भार-भरी री ॥ देखत रूप मदन-
मोहन कौ, नंद-दुवार खरीं री ॥ कहि न जाई गोकुल की महिमा, घर-
घर बीथिनि-माहीं | सूरदास सो क्यौं करि बरने, जो सुख तिंहु पुर नाहीं ॥
५ (के राग - श्री हठी ईड) खेलति फागु फिरति रस फूल ॥ स्यामा
स्या म प्रेम बस नाँचति गावति सरस हिंडोरे झूले ॥ १ ॥ ब्रिदाबन की जीबनि
दोऊ नट नागर बंसीबट मूलै ॥ “व्यास स्वामिनि! की छबि निरखति नैन
कुरैंग फिरति रस भूले ॥२॥। | Dhamar | Part3-316 | Shri Hatee |
Shyam-sanga khelan chali syama sub sakhiyan | श्याम-संग खेलन चलि स्यामा सब सखियन
कौं जोरि ॥ चंदन अगर कुमकुमा केसरि, बहु कंचन-घट घोरि ॥ उड़त
गुलाल अबीर कुमकुमा, छबि छाई जनु साँझ ॥ नाहीं दृष्टि परत राधा-
मुख, चंद निलंबर-मांझ ॥ खेलि फाग अनुराग बढ्यौ घर, मची अरगजा-
कीच ॥ ब्रज-बनिता कुमुदिनि-सी फूलीं, हरि-ससि राजत बीच ॥ अष्ट
सिद्धि, नव निधि ब्रज बीथिनि, डोलत घर-घर बार | सदा बसंत वृंदावन,
लता-लता द्वुम डार | देखि-देखि सोभा-सुख-संपति, जिय मैं करतिं
बिचार ॥ ब्रज बनिता हम क्यों न भई, यौ कहति सकल सुर-नार ॥ फाग
खेलि अनुराग बढ़ायौ सबके मन आनंद | चले जमुन अस्नान करन कं
सखा, सखी, नंद-नंद ॥ दुष्टनि दुःख, संतनि-सुख-कारन, ब्रज-लीला
अवतार ॥ जै जै ध्वनि सुमननि सुर बरषत, निरखत स्याम-बिहार || जुमल
किशोर-चरन-रज मांगौं, गाऊँ सरस धमारि ॥ श्री राधा गिरिवर-धर-
ऊपर सूरदास बलिहारी ॥ | Dhamar | Part3-316 | Shri Hatee |
Aeye raingila raing daari kai kitt jaadaan .. dhru0 .. | ए रैंगीला रैंग डारि कै कित जादां ॥ ध्रु० ॥
दुरि-आंदां तनक छिप-जादां तो चोर कहादां ॥ जब जानौं जसुमति के
ढोटा सनमुख दरस दिखादां ॥१॥ गारी गादां घेरि मिलांदां लरिकन कं
सिखलांदां ॥ भले भए तुम सुघर सयांने ब्रज में लोग हँसादां ॥२॥ पकरंगा
तेरी पणिया रैंग हो तब तो कौंन छुड़ादां | निरलज निपट लाल लंगरबा
सो सो सोगंद खादां ॥३॥ चोवा चंदन औरू अरगजा रोरी रुँँग मिलांदां ॥
आजु सखी “हरि दास” के ठाकुर इद् बिधि धूम मचांदां ॥७॥ | Dhamar Panthji Laal | Part3-317 | Gouri |
Horry khelati haye nandlal .. ita sub sakhaa mandali | होरि खेलति है नंदलाल ॥ इत सब सखा मंडली
राजति उत समूह ब्रज बाल ॥१॥ बाजति सरस मृदंग ढोल ढ़फ बीना बैनुं
उपंग ताल ॥ छिरकति कुँमकुमा और अरगजा उड़ति अबीर गुलाल ॥२॥
गावति गारि मगन भई गोपी मीठी परम रसाल ॥ फगुवा मिसि गिरिधर
गहि आने लींनीं और बनमाल ॥३॥ रस बस भई सकल ब्रज वनिता अंग
न कछु सँभाल ॥| गोविंद प्रभु पिय की बलिहारी अंबुज बदन रसाल ॥४॥ | Dhamar | Part3-318 | Hameer |
Khelan aaye hari nandgaamaten rung bheene barasaane .. | खेलन आये हरि नंदगामतें रंग भीने बरसाने ॥
मृगमद मेद अरगजा चोवा सब नारी नरसाने ॥१॥ दूम ढिंग छांड भांड
केसर मुख रिझत सुख सरसाने ॥ बिन कारज कारज कर राखे शोभित
चख अरसाने ॥२॥ सोई अंजन बिष ईशद लोचन करें मदन खरसाने ॥
“कृष्णजीवन' लछीराम के प्रभु माई खेल लखजीये जलथर वाने ॥३॥ | Dhamar | Part3-318 | Hameer |
Naval kunwar vrajaraay key laal khelat russ bharey | नवल कुंवर ब्रजराय के लाल खेलत रस भरे
होरी हो ॥ गौर स्याम तन राजहीं ओर बल मोहनकी जोरी हो ॥१॥ ऊँचे
चढ जबटेरिया सुबल श्रीदामा भाई ॥ श्रवण सुनत सब धाईयो ओर बोलत
कुंबर कन्हाई ॥२॥ मंदिर ते सब सज चले जाय जुरे सिंघपोरी ॥ मोहन-
मुरली बजाईयो सुनत ब्रज वधू दोरी ॥ ३॥ चहंंदिशते बाजे बजे रुज मुरजडफ
ताल ॥ दुंदुभी डिमडिम झालरी विचविच बेणु रसाल ॥४॥ द्रजजन सब
एकन्न भये एक ओर ब्रजनारी ॥ गाबत गीत सुहावने हसहस देतबगारी ॥५॥
अरगजा भरभर पिचकाई अंचल बीच दुराई ॥| बलरामकृष्ण कों छिरकहीं
वदनमोर मुसिकाई ॥६। कोप सखा सनन््मुख भये अरगजा कुंकुम घोरी ॥
घेरसकल ब्रज सुंदरी एक एक करबोरी ॥७॥ युवती यूथ मध्य राधिका
उत ब्रजराज किशोरा ॥ युग शशि रूप किरण पीबें लोचन चारुचकोरा ॥८॥
सब सखियन मिलमतो मत्यो मोहनकों पकराई || छल बल तो नहीं पाइये
किहिं मिस पकरें जाई ॥९॥| ललिता आगे लेदोरी मोहन लीनेघेर ॥। पियप्यारी
गठजोरियो हसत वदन तनहेर ||१०॥ गाल बहृत तुम मारते सुनों सखा वलभाई ॥ जाय कहां ब्रजराजते मोहन लेडु छुडाई ॥११॥ यह विध होरी
खेलहीं देत सकल आनंदा ॥ गोविंद बलबल बलजाई जयजय गोकुल
चंदा ॥१२॥ | Dhamar | Part3-318 | Kalyan |
Horry khelat kumar kanhai .. chova chandan | होरी खेलत कुमर कन्हाई ॥ चोवा चंदन
अगर कुमकुमा धरणी कीच मचाई ।|१॥ अबीर गुलाल उड़ाय ललितादिक
शोभा वरणी न जाई ॥ अरस परस छिरके चु श्याम को केसरि भरी पिचकाई
॥२॥ नख सिख अंग परम रूप माधुरी भूषण वसन बनाई ॥ गिरिवरधर
की यह छबी निरखत कुभंनदास बलि जाई ॥३॥ | Dhamar Panthji Laal | Part3-318 | Bihaag |
bottom of page
