top of page
Kirtan Title | Kirtan | Category | Book-Page# | Raag |
|---|---|---|---|---|
Slelati hari gwal-sanga fagu raing bhaari .. | स्लेलति हरि ग्वाल-सँग फागु रैंग भारी ॥
इक मारत इक तारत, इक भाजत इक गाजत, इक धाबत इक पावत,
इक आवत मारी ॥ इक हरषत, इक लरखत, इक परखत घातहिं कों,
लोचन सु गुलाल डारि, सौंधें ढरकाबै || इक घूमत संग संग, इक न्यारै
है बिहरत, टरत दाँव दीबेकौं, वै जो नहिं पावै | इक गांबत इक भावत,
इक नाचत इक रांचत, इक कर मिरदंग ताल, गति-गति उपजाबै ॥ इक
बीना इक किन्नरि, इक मुरली इक उपंण, इक तुंबुर इक रबाब, भांति सौ
बजाबै॥ इक पटहा इक गोमुख, इक आउझ इक झललरि इक अमृतकुंडलिकौं,
इक्त डफकर धारें ॥ सूरज-प्रभु बल-मोहन, संग सखा बहू गोहन, खेलत
वृषभानु-पौरि लिये जात टारै ॥ | Dhamar | Part3-326 | Kalyan |
Jamuna tain houn bahut rijhaayau .. apani saunh | जमुना तैं हों बहुत रिझायौ ॥ अपनि सौंह
दिय नंद-दुहाई, ऐसौ सुख मैं कबहूँ न पायौ ॥ मिले मातु पितु-बंधु स्वजन
सब, सखनि-संण बन बिहरन आयौ ॥ आज अनंत भगबंत धरनि-धर,
सुबस कियौ प्रिय जान सुनायौ ॥ भयौ प्रसन्न प्रेम-हित तेरे, कलिमल हरे
जु इहिं जल नहायो ॥ अब जिय सकुच कछू मति राखहि, माँगि सूर अपनौ
मन-भायौ ॥
| Dhamar | Part3-326 | Kalyan |
Tum binn khenl naan ruche lagaar sunder yaar hoe | तुम बिन खेंल न रुचे लगार सुन्दर यार हो
तुम हो सुघर खिलवार ।| नारी सब मिल गावत आवत पिचकारीन की
मार ॥१॥ द्वार द्वार फजुवा के कारण रोक रहन ब्रजनार ॥ अंतर्यामी
आनंददाता सुरप्रभु नंदकुमार ॥२॥। | Dhamar | Part3-326 | Nayaki |
Mill joo dandaa russ khelahin nandrai juu kii pore .. | मिल जु डंडा रस खेलहीं नंदराय जू की पोर ॥
आनंदसों मनभर रह्यौ नवल किशोरी किशोर ॥१॥ लटकत फिरत रणमगरे
इत गोपी उत ग्वाल ॥ मानो छुटी मदन की मत्तगजन की ढाल ॥।२॥ गारीदेत
सुहावनी इत सब गोपिका नार ॥ उत सब होलें बोलें बालक नंदकुमार
॥३॥ बाजे बहुविध बाजें ताल भृदंग उपंग ॥ झांझ झालर किन्नरी मुरली
डफ मुखचंग ।|४॥ चोवा चंदन छिरकहीं अबीर ग्रुलाल सुरंग ॥ खेलत
खेल गह् गद्यो लाडली लालन संग ॥५॥ मृगमद केसर घोर कें लीने कर
लपटाय ॥ ओचका आवत दूरतें भाजत मुखहि लगाय ॥६।| तब वृषभान
दुलारी पकरे मदन गोपाल ॥ मानो कंचन वेली लपटी स्याम तमाल ॥७॥
झूमरही चड्ुंदिशते नेंक न राखत लाज ॥ मानो भूतल उदयो नक्षत्र सहित
उड़राज ॥८॥ काजरलोचन आंजके कटिपट लेंडि उतार || आलिंगन पियदेत
हैं ये सब ब्रजकी नार ॥९॥ गिरिधर अधर सुधा कों कोऊ पीवत न अघाय ॥
हा हा खाउतो छांडें प्यारी कों सिरनाय ॥१०॥ झटकत गहि मोतिन लर
बूझत चिबुक उठय | मन मान्यों फगुवा लियो पीतांबर दियो आय ॥£९ १॥
श्रीगोकुलगाम सुहावनों कीनी बहुविध केलि ॥ चिरजीयो दूल्हे दुलहनि मिल
मन्मथ दलपेलि |॥ १ २॥| सिमिट सकल ब्रजवासी सूरसुता चले न्हान।| विमल
वसन तन पहरे देत बिप्र न बहुदान ॥१३॥ कुसुम वृश्टि सुरपति करें लीला
देखें आय ॥ श्रीवल्लभ चरण प्रतापते कृष्णदास मुखगाय ॥ १ ४॥। | Dhamar | Part3-326 | Raayaso |
Chhipi jini jaiyo hoe banwari .. khelani aaneen | छिपि जिनि जैयो हो बनवारी ॥ खेलनि आँईं
हैं ब्रज नारी ॥ बहुत सुगंध, लाईं अंग लावनि निकसी चतुर खिलारी ॥१॥
बा दिन तुम सौं बोली नाँही लै सुगंधि आँखिन में डारी ॥ म्हों मांडे बिनु
जानि न दैहौं, 'सूर” प्रभु सौंह तिहारी ॥२॥ | Dhamar | Part3-327 | Iman |
Arrie chalau sakhee tahaan jaiyai .. nava nikunj mein kheli | एरी चलौ सखी तहाँ जैयै ॥ नव निकुंज में खेलि
मच्यो है रंग-रंण रंगनि रंगैये ॥१६॥ तजि अभिमान समुझि मन सखिरी,
श्याम मिले सुख पैये || अरसपरस, आलिंगन लै लै चुंबन अधरन देये
॥१२॥ करौ सिंगार सुभग तन गोरे मोतिन मांग भरैये ।। सारी सेत पहिरि
त्तनसुख की, ओलि गुलाल भरैये ॥३॥ “रसिक' प्रीतम प्यारे सौं मिलिए
अंतर भाव जनैये ॥ इहि बिधि फागु सुहागु सखी री आनंद सिंधु बढ़ैये ॥४॥ | Dhamar | Part3-327 | Iman |
Nand kunwar rung gahar-garbili .. niss dinn | नंद कुंवर रंग गहर-गरबीली ॥ निस दिन
पिय संग लागी डोलति छकी छबीली ॥१॥ ताहीं तें मान करति सबहिन
तें अंग अंग रूप-रसीली | 'सरस रंग' रस जानति सब बिधि तू ही सुघर-
नवेली ॥२॥ | Dhamar | Part3-327 | Kalyan |
Horry khele ree nand kau nandan sukhdai .. rangmange | होरी खेले री नंद कौ नंदन सुखदाई ॥ रंगमंगे
ज्वाल बाल सब नांचति कहा कहैं सुंदरताई ॥| १॥ किन्नरी झाँझ ताल ढ़फबीना
मुरली महुबवर बाजति माई ॥ चोवा चंदन अरगजा कुंमकुम मृगमद केसर
नीर मिलाई ॥२॥ गोपन करन कनक पिचकाई सुरंग गुलालन फैंट भराई ॥
हँसि हँसि बरखति जुबती जूथ पै बंसन लेति तरुनी तब धाई ॥३॥ प्रीतम
आंनि गहे प्यारी तब कर तें मुरली लई छिनाई ॥ फगुवा मँगाई दियो सबहिन
को तब ही जाई मुरली भलैं पाई ॥४॥ देति असीस उलटे गोपी जन यह
ब्रजराज करो ब्रजराई ॥ चढ़ि बिमान इंद्रादिक आये कुसुमन की बरखा
जु कराई ॥५॥ गोप बधू तन बारति सब ब्रज मंगल गाई ॥ तिहिं अवसर
तन मन धन प्रफुलित 'रघुबीर' बारनें जाई ॥६॥ | Dhamar | Part3-327 | Bhupali |
Laal russ maante hoe khelati dolat faag .. sanga | लाल रस मांते हो खेलति डोलत फाग ॥ संग
लिये गोकुल के लरिका उड़बति बिबिधि पराग ॥ १॥ कोऊ लियें पिचकाईं
छिरकति कोऊ कुंमकृुम जल लाग ॥ कोऊ अबीर गुलाल उड़ावति मैं न
रूकायौ माग ॥२॥ कोऊ मधुरे सुर बैंनु बजावति कोऊ मचाबति राण ॥
“रसिक' प्रीतम प्यारी संग बिहरति कंचन मिल्यौ है सुहाग ॥३॥ | Dhamar | Part3-328 | Iman |
Maaee ree horry khelani jaaiye jahan slelati nand kumar .. | माई री होरी खेलनि जाईये जहँ स्लेलति नंद कुमार ॥
राग रँग अर सुर संगार बाजति मृदंग धु धु कार ॥१॥ रँँग भरे ओ रंगन
सौ छिरकति पिचकारिन सौं देति है मार ॥ 'कृष्ण जीवन लछीराम' के
प्रभु कों मुख मांड्यो हौ अरू दैउ गारि ॥२॥ | Dhamar | Part3-328 | Iman |
Humm-tum milli douu khelein horry naba nikunj mein | हम-तुम मिलि दोऊ खेलें होरी नब निकुंज में
जैये ॥ अबीर गुलाल कुमकुमा केसरि रंग परस्पर नैये | और सखी कोऊ
भेद न जानति ग्वालनि हूँ न जनैये ॥ 'परमानंद' स्वामी-संग खेलत मन-
भावत सुख पैये ॥ | Dhamar | Part3-328 | Iman |
Sakal kunwar gaukul key nikse khelan faag .. | सकल कुंवर गौकुल के निकसे खेलन फाग ॥
हरि हलधर मध्य नायक अंतर अति अनुराग ॥ १॥ ओलन बुका बंदन रोरी
हरद जुलाल ॥| बाजत मधुरे मह॒वर मुरली ओर डफ ताल ॥२॥ कनक
कलश केशर भरे कांवर किंकर कंध ॥ ओर कहाँ लग कहिये भाजन भरेहें
सुगंध ॥३॥ हँसत हँसावत गावत छिरकत फिरत अबीर ॥ भीज लगे तन
शोभित रंगरंग रंजित चीर ॥४॥ फूलन की कर गेंदुक करत परस्पर मार ॥
छूटत फेंट लटपटी बिखर परत घनसार ॥|५॥ कोलाहल ग्वालन को सुन
गोपिका अपार ॥ टोलन टोलन निकसी कर सोल्हे शृंगार ॥ रूप माधुरी
जिनकी कविपें बरणी नजाय ॥ तिन्डे सची रती रंभा पगहू परत लजाय ॥७॥
अति सरस स्वर गावत कोऊ झील कोऊ घोर ॥ तिन्हे सुन्यौ नहीं भावत
बीना नाद कठोर ॥८॥ ललित गली गोकुल की होत विविध विध केल ॥
अगर सहित कुंकुम की चली धरणी पररेल ।|९|| गयो गुलाल गगन चढ
भये सुर सदन सुरंग ॥ मानो खुर खेह उड़ी है सेना सजी अनंग ॥१०।॥
वन्यों वनिता वदनन पर कृष्णागर को पंक ॥ परिप्रण चंदन ते मानो च्वे
च्वे चल्यो कलंक ॥१ १॥ छिरकत हरि ना ना रंण शोभित गोपिन गात ॥
मानो उमग्यो अंतरतें अंचल प्रेम चुचात ॥१२॥ बोले वाल बराती हमारे
हरि को व्याह ॥ दुलहनि गोपा किशोरी ॥ मोहन सबको नाह ॥१ ३॥ यह
सुन गोपी कोपी हलघर पकरे जाय ॥ अंजनदे दृण छाँडे मृगमद मुख लपटाय
॥१४॥ बहोर सिमिट सब सुंदरी घेरे मदन गोपाल ॥ कनकदली मंडलमें
शोभित तरुण तमाल ॥१५॥ तब वृषभान किशोरी हरि भर लीने अंक ॥
कही न जात ता सुख की मानो निधि पाई रंक ॥१६॥ वरण सके को
हरिके अगणित चरिज्न विचित्र ॥ जिहीं तिहीं भांत गदाधर रसना करों
पवित्र ॥१७॥ | Dhamar | Part3-328 | Raayaso |
bottom of page
